Μετάληψη μετά το τέλος της Λειτουργίας;

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#21
Καὶ τώρα μποροῦμε ὅλοι νὰ γελάσουμε (;) καὶ νὰ ἀναφερθοῦμε σὲ λειτουργικὴ ἀναγέννηση...
Ἀντιληπτά ὅλ᾿ αὐτά, ἀγαπητέ Δομέστιχε· ἄλλωστε δόθηκαν σέ ὅλα οἱ νύξεις γιά προβληματισμό.
Τό μόνο πού δέν καταλαβαίνω εἶναι ὁ τρόπος πού χρησιμοποιεῖς τόν ὅρο «λειτουργικὴ ἀναγέννηση».

Λειτουργική ἀναγέννηση εἶναι ἡ διαμαρτυρία τῶν ῾Αγίων Κολλυβάδων Πατέρων γιά τήν τέλεση Μνημοσύνων τίς Κυριακές, καταστρατηγουμένου τοῦ λειτουργικοῦ Τυπικοῦ.
Λειτουργική ἀναγέννηση εἶναι ὁ ἀγῶνας καί ἡ ἀγωνία τῶν ἰδίων ῾Αγίων Πατέρων γιά τή συχνή Μετάληψη, πού κακῶς, ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ῞Αγιος Νικόδημος ὁ ῾Αγιορείτης, στή καθ᾿ ἡμᾶς ᾿Ανατολή περιορίσθηκε μεταγενέστερα "κατά παράδοσιν" σέ "τρεῖς φορές τό χρόνο".
Οἱ ῞Αγιοί μας ἦταν κατά Θεόν σοφοί καί γνώριζαν τήν πραγματική διάσταση τῶν γεγονότων. ᾿Αρκεῖ ἐμεῖς νά μάθουμε νά τούς διαβάζουμε καί νά τούς ἑρμηνεύουμε σωστά.
Χαρακτηριστικότερη, ὅμως, εἶναι καί ἡ περίπτωση τοῦ ῾Αγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ, τοῦ ῾Αγιορείτου, φωτιστοῦ τῶν Ρώσων καί ἀναμορφωτοῦ τῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας. Οἱ καταδικαστές καί βασανιστές του, «μή ἔχοντες τίς πνευματικές προϋποθέσεις νά ἑρμηνεύσουν τήν προσωπικότητά του, τόν ἐξέλαβαν ὡς κοινωνικό ἀναμορφωτή, ὡς φορέα τοῦ οὐμανιστικοῦ πνεύματος τῆς Δύσεως» (ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΓΡΑΙΚΟΣ - ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 1991).


 

George

Ιεροψάλτης
#22

Εὐχαριστῶ πολύ Δημήτρη,
Εἶχα τό λογισμό —καί δέν τό ἔγραψα πρίν— μήπως τό θέμα σχετίζεται καί μέ πιέσεις πού δέχονται οἱ ἱερεῖς ἀπό τούς ψάλτες, λέγοντάς τους, ὅτι ἐγώ δέν ὑποχρεοῦμαι νά διαθέσω περισσότερο χρόνο, νά περιμένω πότε θά κοινωνήσεις τόσο κόσμο· ἐμένα εἶναι προδιαγεγραμμένος ὁ χρόνος παρουσίας μου· τέλειωνε τή λειτουργία νά φύγω καί μετά κάνε ἐσύ ὅ,τι θέλεις.


Εδώ έχει δίκιο ο π. Μάξιμος και εγώ παλαιότερα έλεγα τον Ιερέα να κοινωνήσει 3 άτομα και στο τέλος τους υπόλοιπους, δεν το έβλεπα όμως σαν θέμα το ἐγώ δέν ὑποχρεοῦμαι νά διαθέσω περισσότερο χρόνο, νά περιμένω πότε θά κοινωνήσεις τόσο κόσμο· ἐμένα εἶναι προδιαγεγραμμένος ὁ χρόνος παρουσίας μου· τέλειωνε τή λειτουργία νά φύγω καί μετά κάνε ἐσύ ὅ,τι θέλεις απλά το έβλεπα ότι δεν χρειάζεται να περιμένω τόσο για να τελειώσει την Θ. Μετάληψη σε όλον αυτόν τον κόσμο. Ευτυχώς πολλές φορές δεν με άκουγε.

Και πάλι λέω ότι από εδώ από αυτό το forum έμαθα ότι έκανα λάθος.

Έχετε όλοι δίκιο, αλλά τα έχουμε πει και αλλού για το θέμα του χρόνου και το θέμα των "καφέδων".
Θα ήθελα και εγώ να είμαι σε έναν Ναό που να επικρατή ησυχία, αλλά το βλέπω πολύ δύσκολο.
 

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#23

Ἀναφέρθηκε ὁ πολυχρόνιος καὶ ἐπίμονος καταρτισμὸς τοῦ ποιμνίου. Τὸ ξέρετε πὼς τὸ ἐν λόγῳ ποίμνιο ὅταν φεύγει ἀπὸ τὶς ἑνορίες τῆς Θεσ/νίκης καὶ παραθερίζει στὰ χωριὰ τῆς Χαλκιδικῆς, μετατρέπεται σὲ ἀγέλη; Ἀπλῶς στὶς μεγάλες πόλεις ἔχει δημιουργηθεῖ κάποια ἑνοριακὴ ὑποδομὴ ποὺ στηρίζει τὸν Ἐφημέριο σὲ κάθε πλευρὰ τῆς λειτουργικῆς ζωῆς τῆς ἑνορίας καὶ τὴν περιφρουρεῖ ἀπὸ τοὺς παρείσακτους.

Συγχωρέστε με γιὰ τὸν ἐπιθετικὸ τόνο, δὲν τὸ πολυσυνηθίζω, ἀλλὰ στὸ ναὸ ποὺ ψάλλω, προετοιμάζομαι γιὰ ἕναν ἄλλο ἀπογοητευτικὸ Δεκαπενταύγουστο (καὶ δὲν ἀναφέρομαι στὰ λειτουργικά) ποὺ θὰ παρακαλάω πότε θὰ τελειώσει ἡ ἀκολουθία. Φέτος πάντως, πρότεινα στὸν ἐφημέριο νὰ προσλάβει ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἐταιρεία security (δὲν τὸ δέχθηκε) γιὰ νὰ τηρηθεῖ ἡ τάξη καὶ νὰ προστατευθοῦν τὰ Ἄχραντα Μυστήρια ἀπὸ τὴν βεβήλωση. Ἐλπίζω τουλάχιστον φέτος νὰ μὴν γλείψει ἀπὸ τὸ δάπεδο ὁ λειτουργὸς τὴν Θ. Μετάληψη ἐξ αἰτίας κάποιου ἄπιστου πιστοῦ ποὺ ἐκτελεῖ -κυριολεκτικά- τὸ ἔθιμο (;)
Θα συμφωνήσω με τον Δομέστικο, και θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ μαζί σας μια πρόσφατη εμπειρία, από την Θ.Λ. της Μεγάλης Πέμπτης του 2009, που αφορά στην .. μετατόπιση του... ποιμνίου από ενορίας εις ενορία...

Στον Ιερό Ναό που υπηρετώ υπάρχει μόνον ένας εφημέριος καίτοι είμαστε μια μεγάλη ενορία. Την Μ. Πέμπτη το πρωί (μετά από μύριες σχετικές ανακοινώσεις και υπομνήσεις προς το ποίμνιο ότι θα βρίσκεται στον ναό 06.00 - 07.00 για να κοινωνήσει τους εργαζόμενους πριν την έναρξη του Εσπερινού και της Θ.Λ. της Μ. Πέμπτης) βρισκόταν από τις 05.30 στον ναό και 06.00 ξεκίνησε να κοινωνεί τους εργαζόμενους... Προσήλθαν ελάχιστοι. Οι περισσότεροι που κοινώνησαν ήταν... μη εργαζόμενοι (!) γνωστοί ενορίτες, συνταξιούχοι, που από ευσέβεια και φιλακόλουθα αισθήματα βρίσκονται πάντα "Όρθρου βαθέως" στον ναό... Οι περισσότεροι ... εργαζόμενοι προσήλθαν "τσίμα - τσίμα" γύρω στις 07.00 , ακόμα και στις 07.20 που είχε πλέον ξεκινήσει η Ακολουθία του Εσπερινού, παραπονούμενοι μάλιστα που δεν τους κοινωνούσε τότε ο ιερέας...:eek:

Μόλις με το καλό φτάσαμε στο Κοινωνικό (σ.σ. ότι ο ναός είχε γεμίσει ασφυκτικά σχεδόν από κόσμο, ως επί το πλείστον άγνωστο, όχι δλδ. τακτικούς ενορίτες μας) παρατήρησα ξαφνικά μια απότομη μετακίνηση του κόσμου στο "διάδρομο" προς την Ωραία Πύλη, τόσο ξαφνική και οχληρή που για κλάσματα δευτερολέπτου νόμισα ότι κάποιος λιποθύμησε... Μόλις ακούστηκε το "Μετά φόβου..." όρμησαν κυριολεκτικά προς τον ιερέα, ο οποίος μη δυνάμενος να κατέβει τα σκαλιά της Ωραίας Πύλης (είχαν ανέβει έως και στο προτελευταίο σκαλί) άρχισε να τους παρακαλεί να κάνουν πίσω. Αφού (φυσικά:rolleyes:) δεν εισακούστηκε, υποχώρησε προς το Άγιο Βήμα προσπαθώντας να αποφύγει τη βεβήλωση των Αχράντων Μυστηρίων, και τους δήλωσε σε έντονο ύφος ότι δεν πρόκειται να τους κοινωνήσει εάν συνεχίσουν να κινούνται με τόση απροσεξία και ασέβεια, τονίζοντάς τους τον κίνδυνο βεβήλωσης του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου.

Οι Επίτροποι, εγκλωβισμένοι στο πίσω μέρος του ναού και αιφνιδιασμένοι από το γεγονός (δεν μας είχε συμβεί ΠΟΤΕ ξανά...) ήταν ανήμποροι να πλησιάσουν και να βοηθήσουν. Έτσι επιστρατεύτηκε ένας σωματώδης ενορίτης, ο οποίος κυριολεκτικά κάθισε σαν "πόρτα" (ναι ναι μη γελάτε) και τους άφηνε να περνάνε λίγοι λίγοι...

Κατά την διάρκεια της Μεταλήψεως, ψάλτης δεν ακουγόταν, παρά μόνο οι αντεγκλήσεις από τα σπρωξίματα για την προτεραιότητα, οι παρακλήσεις του ιερέα για τάξη, οι συνομιλίες (για ποικίλα θέματα...) και οι ευχές μεταξύ των... πιστών! Όσοι ενορίτες μας κοινώνησαν επέστρεψαν στα καθίσματά τους, πλην όσων έφυγαν για εργασία. Όσοι "επισκέπτες" κοινώνησαν, έφυγαν αμέσως από την πλαϊνή πόρτα του ναού.

Το αποτέλεσμα: Μετά το "Σώσον ο θεός..." ήταν να αντικρίσουμε ένα σχεδόν άδειο ναό, με τα καθίσματα ανακατωμένα λες και είχε περάσει κυκλώνας και τους εναπομείναντες ενορίτες μας να κοιτάζονται με απορία για το τι έγινε!!! Ήταν τόση η ένταση όλων μας, ιερέως, ψαλτών, επιτρόπων, νεωκόρου, που μετά την Απόλυση και για αρκετή ώρα ήμασταν κυριολεκτικά σαν ψάρια έξω από το νερό, με τα νεύρα... "εν χορδαίς" :D

(Αν θέλετε το βάζετε και στα ευτράπελα, αν και η ιστορία είναι μάλλον πιο πολύ για κλάματα για την κατάντια της θρησκευτικής συνείδησης των νεοελλήνων, παρά για γέλια...)
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#24
Θα ήθελα και εγώ να είμαι σε έναν Ναό που να επικρατή ησυχία, αλλά το βλέπω πολύ δύσκολο.
Ἔγνων ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοὶ καὶ πᾶν μυστήριον οὐκ ἀδυνατεῖ σε...

Ταῦτα ἔχων ἐν σεαυτῷ οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι, ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐδέν.

Κύριε, οὐκ ἀδυνατεῖ παρὰ σοὶ σώζειν ἐν πολλοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις· κατίσχυσον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι ἐπὶ σοὶ πεποίθαμεν καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἤλθομεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τὸ πολὺ τοῦτο· Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, μὴ κατισχυσάτω πρός σε ἄνθρωπος.

Μὴ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα;



 

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#25
Όταν κατά την διάρκεια της Θ. Μεταλήψεως σε Πανήγυρη Ναού, μέρος του πολυπληθούς εκκλησιάσματος "ατάκτησε", ο εφημέριος τους ανεκάλεσε στην τάξη. Τότε ο Μητροπολίτης ο οποίος κοινωνούσε ο ίδιος τους πιστούς, γύρισε και του είπε μπροστά στον κόσμο να μην τους μαλώνει, διότι ... "είναι φυσικό να συμπεριφέρεται έτσι ο κόσμος. Στο σπίτι του πατέρα μας, δεν κάνουμε αταξίες, επειδή το θεωρούμε σπίτι μας; Έτσι κι εδώ, σπίτι του Πατέρα τους είναι, το νιώθουν δικό τους και κάνουν αταξίες..." :rolleyes:

Άντε μετά να μαζέψεις τα αμάζευτα... :D:D:D
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#26
Όταν κατά την διάρκεια της Θ. Μεταλήψεως σε Πανήγυρη Ναού, μέρος του πολυπληθούς εκκλησιάσματος "ατάκτησε", ο εφημέριος τους ανεκάλεσε στην τάξη. Τότε ο Μητροπολίτης ο οποίος κοινωνούσε ο ίδιος τους πιστούς, γύρισε και του είπε μπροστά στον κόσμο να μην τους μαλώνει, διότι ... "είναι φυσικό να συμπεριφέρεται έτσι ο κόσμος. Στο σπίτι του πατέρα μας, δεν κάνουμε αταξίες, επειδή το θεωρούμε σπίτι μας; Έτσι κι εδώ, σπίτι του Πατέρα τους είναι, το νιώθουν δικό τους και κάνουν αταξίες..." :rolleyes:

Άντε μετά να μαζέψεις τα αμάζευτα... :D:D:D
Εἶναι ὅμως ἕνας εὔσχημος τρόπος νά φέρεις τόν Ἕλληνα στό φιλότιμο.

Θίχτηκε αὐτό παραπάνω· ἄν ὑπάρχει καλός τρόπος, ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι ὁ κόσμος ὑπακούει καί πείθεται.


 

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#27
π. Μάξιμος;44348 said:
Εἶναι ὅμως ἕνας εὔσχημος τρόπος νά φέρεις τόν Ἕλληνα στό φιλότιμο.

Θίχτηκε αὐτό παραπάνω· ἄν ὑπάρχει καλός τρόπος, ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι ὁ κόσμος ὑπακούει καί πείθεται.




Ανάλογα... Πολλές φορές είναι fifty-fifty... Ρισκάρει κανείς, ενδεχομένως, και... έχει ο Θεός! :D
 
Last edited:
#28
Στην ενορία μου την Μ. Πέμπτη και το Μ.Σάββατο ξεκινάει η πρώτη Θ.Λειτουργία του Μ.Βασιλείου στις 5:00 και τελειώνει στις 6:00 και αφού γίνει η απόλυσις αρχίζει η Θ. κοινωνία από όλους τους ιερείς {είναι 6 (5 ιερείς και 1 διάκος)} μέχρι τις 8:00 ένω διάβάζουμε την Θ.Μετάληψη και το ψαλτήρι (το Μ. Σάββατο και όλες τις προφητείες που έχει ο εσπερινός της Αναστάσεως)Στις 8:00 όπου αρχίζει η Θ.Λειτουργία με εσπερινό ένας μόνο ιερέας λειτουργεί και οι υπόλοιποι κοινωνούν το κόσμο {με ηρεμία (εκείνες τις μέρες αλλάζουμε τις θέσεις των καθισμάτων είδικα για την διευκόλυνση του κόσμου)} μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας 10:00 γίνεται η απόλυση ενώ κοινωνάει ο κόσμος και διαβάζουμε όλη την ακολουθία της Θ. Μεταλήψεως τις πιο πολλές φορές τελείωνει η Θεία Κοινωνία κατα τις 10:45 Έτσι με αυτόν το τρόπο (που γίνεται πάνω από 30 χρόνια οι ακολουθίες γίνονται με ηρεμία και κατάνυξη)
 
Last edited:

Firfiris

Κωστόπουλος Ευθύμιος
#29
Ας μετονομαστεί λοιπόν το παρόν θέμα σε...

..."Εμπειρίες Λειτουργικής"


Υ.Γ. Σαν μάθημα της Θεολογικής ακούγεται :D
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#30
Θέλει τον Επίσκοπο να πηγαίνει αιφνιδιαστικά να παρευρεθεί έστω σε μια ακολουθία για να έχει σε real time εικόνα της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί.
Το να πω "θα έρθω στις τάδε του μηνός" είναι δώρον άδωρον. Στις τάδε του μηνός οι ψάλτες θα είναι στην ώρα τους, με τα ράσα τους, η ακολουθία θα γίνει κανονικά, χωρίς βιασύνες (λέμε τώρα) κ.τ.λ.
Για πήγαινε όμως ξαφνικά...
Ευθύμη, με το υπόλοιπο μήνυμα συμφωνώ, αλλά αυτός ο ρόλος εφοδεύοντος αξιωματικού για τον επίσκοπο δεν μου φαίνεται σωστός. Αλλιώς πρέπει να γίνει. Ας γίνουν πιο αυστηροί οι προϊστάμενοι ιερείς -ο π. Μάξιμος είναι προϊστάμενος και θα μπορούσε να πει-, αν πρέπει κάποιος να ασκήσει έλεγχο.

Επίσης, για τις μεγάλες γιορτές, κάτι που δεν αναφέρθηκε νωρίτερα: μεγάλο μέρος της αναστάτωσης κατά τη Θεία Κοινωνία στις μεγάλες γιορτές δεν οφείλεται τόσο στο όντως μεγάλο πλήθος του κόσμου, όσο στις μεγάλες αδυναμίες υποδομής. Όταν υπάρχει απόλυτη οργάνωση από πριν για την τήρηση της τάξης (π.χ. επίτροποι που ορίζουν στον κόσμο από πού θα μπει και που θα βγει, που διευθετούν τη σειρά, που διακόπτουν και ξαναεπιτρέπουν τη ροή ανάλογα με τις ανάγκες κ.λπ.), όπως περίπου γίνεται από ομάδες προσκόπων τη Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή σε πολλές ενορίες, τότε αποφεύγονται πάρα πολλά προβλήματα. Γενικώς, η οχλαγωγία όταν φτάσει μπροστά στο Άγιο Ποτήριο δεν σταματά. Πρέπει να ανακοπεί από πολύ πιο πριν.

Αυτά όμως προϋποθέτουν οργάνωση, προετοιμασία, προνοητικότητα, εθελοντές, δραστήριο και έμπειρο εκκλησιαστικό συμβούλιο κ.ο.κ.
 

master_yianni

Παλαιό Μέλος
#31
όπως περίπου γίνεται από ομάδες προσκόπων τη Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή σε πολλές ενορίες.
Γιωργο ειναι εκτος θεματος, αλλα νομιζω οτι οι προσκοπισμος ειναι παρακλαδι του μασωνισμου. Καποιος φιλος μου ελεγε οτι οταν μαζευονται ολοι οι προσκοποι απο πολλες χωρες, προσευχονται σε εναν κοινο Θεο, η κατι τετοιο...

Ερωτηση κρισεως για πολλους,
Η Θ.Κοινωνια που κοινωνουν ολοι αυτοι την Μ.Πεμπτη πρωι, που σωνει και καλα πρεπει να κοινωνισουν πριν το "μετα φοβου", απο που προερχεται;
Αν περιμενουν το "μετα φοβου" δεν θα ηταν καλυτερα; Για Μ.Πεμπτη μιλαω μονο....
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#32
Γιωργο ειναι εκτος θεματος, αλλα νομιζω οτι οι προσκοπισμος ειναι παρακλαδι του μασωνισμου.
Φίλε Γιάννη, εκτός θέματος και η απάντηση: δεν αποδέχομαι τον προσκοπισμό (μάλλον ανίδεος είμαι), ένα παράδειγμα οργάνωσης και τάξης έφερα που έχω δει και μπορούμε όλοι να το καταλάβουμε. Αντικαταστήστε το με κάτι άλλο, πιο αποδεκτό. Ευχαριστώ.
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#33
Πολύ καλή συζήτηση και εποικοδομητική!
Επιστρέφοντας λίγο στο Τυπικό, μετά το "Σώσον ο Θεός..." ψάλλεται το "είδομεν το φως..." το οποίο (υποθέτω και θα ήθελα οι masters να μας διαφωτίσουν επ' αυτού) στην ουσία αναφωνούν οι κοινωνήσαντες των αχράντων μυστηρίων, οπότε πως γίνεται να δούμε το φως το αληθινόν προτού κοινωνήσουμε; Έχω μία επιφύλαξη, για αυτό και ζητώ την άποψη των ειδικών, διότι ίσως πρόκειται για γενική παραδοχή πίστεως και όχι για μία στιγμιαία ευχαριστία μετά την Θεία Μετάληψη.

Όσον αφορά στο πρακτικό θέμα, συμφωνώ απόλυτα με τον π. Μάξιμο ότι όλοι έχουμε τις ευθύνες μας. Θεωρώ όμως, ότι λόγω του ότι το πρόβλημα είναι όπως αναφέρθηκε ήδη περισότερο εκκλησιαστικής αγωγής του ποιμνίου, ο ιερέας έχει μία ευθύνη παραπάνω, λόγω του ότι έχει βήμα διδασκαλίας ενώ ο ψάλτης δεν έχει. Εάν λοιπόν σε μία ενορία που παρατηρούνται τέτοιες συμπεριφορές, ο Ιερέας ή ο Επίσκοπος αντί να βγει και να μιλήσει για την εορτή της Μεταμορφώσεως π.χ. (ακούω πολλούς που κάθε χρόνο ανασκαλεύουν το γεγονός του όρους Θαβώρ. Μα καλά, εάν δεν το ήξεραν οι πιστοί, τι ήρθαν να εορτάσουν :confused: Άλλα δεν ξέρει ο κόσμος, όχι τις ιστορίες της Καινής Διαθήκης που στο φινάλε πάνω κάτω διδάσκεται από το Δημοτικό σχολείο) και βγει στον άμβονα και μιλήσει για το ποια πρέπει να είναι όχι μόνο η στάση και η συμπεριφορά μας στο Ναό, αλλά και προς τα που πρέπει να στρέφεται ο νους μας την ώρα των ιερών ακολουθιών, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Θεωρώ ότι σε όποια ενορία υπάρχει μία ευταξία σε αυτά τα πράγματα, σίγουρα κάποιος εφημέριος ή Επίσκοπος έχουν μιλήσει κάποτε γιαυτό.

Ο κόσμος δεν είναι ούτε χαζός, ούτε άξεστος. Ακατήχητος είναι...
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#34
Ἀντιληπτά ὅλ᾿ αὐτά, ἀγαπητέ Δομέστιχε· ἄλλωστε δόθηκαν σέ ὅλα οἱ νύξεις γιά προβληματισμό.
Τό μόνο πού δέν καταλαβαίνω εἶναι ὁ τρόπος πού χρησιμοποιεῖς τόν ὅρο «λειτουργικὴ ἀναγέννηση».

Λειτουργική ἀναγέννηση εἶναι ἡ διαμαρτυρία τῶν ῾Αγίων Κολλυβάδων Πατέρων γιά τήν τέλεση Μνημοσύνων τίς Κυριακές, καταστρατηγουμένου τοῦ λειτουργικοῦ Τυπικοῦ.
Λειτουργική ἀναγέννηση εἶναι ὁ ἀγῶνας καί ἡ ἀγωνία τῶν ἰδίων ῾Αγίων Πατέρων γιά τή συχνή Μετάληψη, πού κακῶς, ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ῞Αγιος Νικόδημος ὁ ῾Αγιορείτης, στή καθ᾿ ἡμᾶς ᾿Ανατολή περιορίσθηκε μεταγενέστερα "κατά παράδοσιν" σέ "τρεῖς φορές τό χρόνο".
Οἱ ῞Αγιοί μας ἦταν κατά Θεόν σοφοί καί γνώριζαν τήν πραγματική διάσταση τῶν γεγονότων. ᾿Αρκεῖ ἐμεῖς νά μάθουμε νά τούς διαβάζουμε καί νά τούς ἑρμηνεύουμε σωστά.
Χαρακτηριστικότερη, ὅμως, εἶναι καί ἡ περίπτωση τοῦ ῾Αγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ, τοῦ ῾Αγιορείτου, φωτιστοῦ τῶν Ρώσων καί ἀναμορφωτοῦ τῆς Ρωσικῆς ᾿Εκκλησίας. Οἱ καταδικαστές καί βασανιστές του, «μή ἔχοντες τίς πνευματικές προϋποθέσεις νά ἑρμηνεύσουν τήν προσωπικότητά του, τόν ἐξέλαβαν ὡς κοινωνικό ἀναμορφωτή, ὡς φορέα τοῦ οὐμανιστικοῦ πνεύματος τῆς Δύσεως» (ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΓΡΑΙΚΟΣ - ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 1991).


Ἀτυχὴς ὄντως ἡ χρήση τοῦ ὅρου, π. Μάξιμε, ἔχετε δίκαιο. Μοῦ ξέφυγε στὴ ζέση μου γιὰ τὸ μήνυμα ...
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#35
Επιστρέφοντας λίγο στο Τυπικό, μετά το "Σώσον ο Θεός..." ψάλλεται το "είδομεν το φως..." το οποίο (υποθέτω και θα ήθελα οι masters να μας διαφωτίσουν επ' αυτού) στην ουσία αναφωνούν οι κοινωνήσαντες των αχράντων μυστηρίων, οπότε πως γίνεται να δούμε το φως το αληθινόν προτού κοινωνήσουμε; Έχω μία επιφύλαξη, για αυτό και ζητώ την άποψη των ειδικών, διότι ίσως πρόκειται για γενική παραδοχή πίστεως και όχι για μία στιγμιαία ευχαριστία μετά την Θεία Μετάληψη.

Ὅπως ἔγραψα καί παραπάνω, ἀπό τό Σῶσον ὁ Θεός τὸν λαόν σου... κ.λπ. ἀρχίζει ἡ ἐνότητα γιά τήν εὐχαριστία μετά τήν κοινωνία.
Καί βέβαια ἡ θ. λειτουργία δέν προβλέπει δύο εἰδῶν συμμετέχοντες...

ΥΓ. Ἡ μετά τήν μετάληψιν εὐχαριστία δηλώνεται μέ τό Πληρωθήτω, τό μόνον ἀρχαῖον καί τά ἀκολουθοῦντα αὐτόν τόν ὕμνον. Ἡ ἱερατική εὐλογία Σῶσον ὁ Θεός τὸν λαόν σου καί ἡ ἀπάντηση Εἴδομεν τό φῶς εἶναι μεταγενέστερα. Τό Εἴδομεν τό φῶς μάλιστα, μᾶλλον ἔμεινε ἀπό τήν Πεντηκοστή.


 

Firfiris

Κωστόπουλος Ευθύμιος
#36
Ευθύμη, με το υπόλοιπο μήνυμα συμφωνώ, αλλά αυτός ο ρόλος εφοδεύοντος αξιωματικού για τον επίσκοπο δεν μου φαίνεται σωστός.
Βρε ευλογημένε, δεν εννοώ να μπει στο ναό με το δρεπάνι και να θερίσει κόσμο...

Εννοώ να παρευρεθεί χωρίς να τον περιμένουν για να δει από κοντά την "ρουτίνα" της ενορίας και που αυτεί πάσχει.

Έτσι θα μπορεί να πει "να γίνει έτσι και έτσι".

Υ.Γ. Την επόμενη όμως που θα πάει να πάρει και το δρεπάνι μαζί του, τους είχε ήδη προειδοποιήσει :D
 

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#37
Η Θ.Κοινωνια που κοινωνουν ολοι αυτοι την Μ.Πεμπτη πρωι, που σωνει και καλα πρεπει να κοινωνισουν πριν το "μετα φοβου", απο που προερχεται;
Αν περιμενουν το "μετα φοβου" δεν θα ηταν καλυτερα; Για Μ.Πεμπτη μιλαω μονο....
Η συνήθεια, εξ όσων γνωρίζω, είναι να κοινωνούν με τις εναπομείνασες "μερίδες" Αγίου Άρτου του Μεγ. Αρτοφορίου, προκειμένου να φυλαχθούν νέες από τους ιερείς. Δεν θυμάμαι αν αυτές φυλάσσονται από την Θ.Λ. της Μ. Πέμπτης ή αυτή του Μ. Σαββάτου...

Προς διευκόλυνση πολλών που ταξιδεύουν ή εργάζονται εκείνες τις ημέρες, εξ όσων γνωρίζω, ή γίνονται 2 Θ.Λ. ή κάποιοι ιερείς τους κοινωνούν ενωρίτερα της Θ.Λ. της Μ. Πέμπτης.

Βεβαίως καλό θα ήταν να περίμεναν, δεν αντιλέγω, αλλά όλοι ξέρουμε ότι στις μέρες μας όλα γίνονται "κατ' οικονομίαν" λόγω των συνθηκών της ζωής μας. Κάποτε π.χ. ήταν αδιανόητο να εργάζεται κανείς Μ. Πέμπτη ή Μ. Παρασκευή, ενώ τώρα είναι πλέον το μόνο σύνηθες για πολλές κατηγορίες επαγγελμάτων.

Ο γράφων π.χ. κατά την υπηρεσία του ως διοικητικός υπάλληλος σε τομέα έρευνας του Ε.Κ.Π.Α. το 2003 αναγκάστηκε/υποχρεώθηκε, για πρώτη φορά στη ζωή του ως τότε, να εργαστεί ανήμερα και του Τιμίου Σταυρού και του Αγ. Δημητρίου, ημέρες που πάντοτε απείχε από κάθε εργασία παλιότερα ( η εργασία στην επαρχία συνήθως σου δίνει αυτή την πολυτέλεια, στην πόλη φοβούμαι πως όχι...) Η παραίτησή του, καιρό πριν το Πάσχα του 2004 τον έβγαλε από το δίλημμα (και την ενδεχόμενη... σύρραξη) για το αν θα εργαζόταν και Μ. Παρασκευή ή όχι... :D:D:D
 
Last edited:

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#38
Βρε ευλογημένε, δεν εννοώ να μπει στο ναό με το δρεπάνι και να θερίσει κόσμο...

Εννοώ να παρευρεθεί χωρίς να τον περιμένουν για να δει από κοντά την "ρουτίνα" της ενορίας και που αυτεί πάσχει.

Έτσι θα μπορεί να πει "να γίνει έτσι και έτσι".

Υ.Γ. Την επόμενη όμως που θα πάει να πάρει και το δρεπάνι μαζί του, τους είχε ήδη προειδοποιήσει :D
Και το χαζράν μια χαρά κάνει, ιδίως αν έχει βαριά λαβή (κατά προτίμηση σκαλιστή να αφήνει και "κεντητά" σημάδια:D:D:D) και μυτερή απόληξη.

"Ράβδος παιδεύσεως" :p:D
 

pransot

Πράντζος Σωτήρης
#39
Βρε ευλογημένε, δεν εννοώ να μπει στο ναό με το δρεπάνι και να θερίσει κόσμο...

Εννοώ να παρευρεθεί χωρίς να τον περιμένουν για να δει από κοντά την "ρουτίνα" της ενορίας και που αυτεί πάσχει.

Έτσι θα μπορεί να πει "να γίνει έτσι και έτσι".

Υ.Γ. Την επόμενη όμως που θα πάει να πάρει και το δρεπάνι μαζί του, τους είχε ήδη προειδοποιήσει :D
Αξιολογότατο και εξαίρετο παράδειγμα αρχιερέως που βρίεκται κάθε μέρα σε άλλη ενορία, δίπλα στο ποίμνιό του είναι ο Λαγκαδά Σπυρίδων, το οποίο έχω την ευλογία να γνωρίζω. Σταμάτησε τις ατελείωτες πατρικές περιοδείες του στην μητρόπολή του μόνο εσχάτως που λόγοι υγείας δεν του το επιτρέπουν
 
Top