Μέλη αγίου Σπυρίδωνος

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#1
Από cd του κ. Νεραντζή με την ακολουθία του αγίου Σπυρίδωνος του θαυματουργού ανεβάζω μόνο ενδεικτικά ορισμένα σύντομα μέλη προς τιμήν του αγίου.

(Ο κ. Νεραντζής έχει έναν ιδιάζοντα και πολύ μελετημένο τρόπο ερμηνείας, κυρίως των ειρμολογικών μελών, κατά τον οποίο εξαρτά την φωνητική τοποθέτηση από τα σημάδια ποιότητος. Πολύ ενδιαφέρουσα ψαλτική κατά τη γνώμη μου, σε συνδυασμό με διαυγέστατη και πλούσια φωνή).

ΥΓ Θα επαναλάβω την παράκληση προς τους αγαπητούς συντονιστές να σκεφθούν αν μπορούμε να ορίσουμε στην ενότητα "Εορτές" κατηγορίες σε μήνες ανάλογες με αυτές που έγιναν στα "Μουσικά Κείμενα".
 

Attachments

Last edited:

panayiotis constantinou

Παλαιό Μέλος
#2
Ανκαι η ελαχιστότητά μου δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των εξαίρετων ιεροψαλτών του φόρουμ, έχω την άποψη, ότι πολλή βοήθεια θα πρόσφερε και σε μας, αν οι αγαπητοί συντονιστές προχωρούσαν στην δημιουργία ξεχωριστής ενότητας ΄΄ Εορτολόγιον ¨¨ στην οποία θα καταχωρούνταν όλα τα ηχητικά των εορτών κατά μήνα.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#3
(Ο κ. Νεραντζής έχει έναν ιδιάζοντα και πολύ μελετημένο τρόπο ερμηνείας, κυρίως των ειρμολογικών μελών, κατά τον οποίο εξαρτά την φωνητική τοποθέτηση από τα σημάδια ποιότητος. [/SIZE]).
Γιῶργο, δεν τὸ κατάλαβα, μπορεῖς νὰ γίνεις σαφέστερος;
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#4
Γιῶργο, δεν τὸ κατάλαβα, μπορεῖς νὰ γίνεις σαφέστερος;
Μία επέμβαση, πριν την απάντηση του Γιώργου. Για παράδειγμα, όταν εκτελεί ξηρό κλάσμα, οι φθόγγοι εκτελούνται στον ουρανίσκο και όχι χαμηλά στο λαιμό, σε αντίθεση με την υπερβατή εκτέλεση της οξείας, που αν εκτελεστεί ψηλά στην στοματική κοιλότητα, ακούγεται ένρινη. Υποθέτω, κάτι τέτοιο εννοεί ο Γιώργος. Στο ψάλσιμο του Νεραντζή, αυτό είναι μία πραγματικότητα πάντως, που προσωπικά με αναπαύει σαν ακροατή. Κάποιον άλλο ίσως όχι. Γούστα είναι αυτά...
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#5
Ευχαριστώ Χρήστο.
Φιλε Δομέστιχε, δεν είμαι και ο πιο ειδικός. Κυρίως παρατηρώ μια πιο κλειστή άρθρωση των φωνηέντων στα ψηφιστά. Επίσης, αυξομειώσεις της έντασης για να τονιστούν ορισμένα σημεία. Αυτή η αρθρωτική ανομοιογένεια, ταυτόχρονα και αυξομείωση της έντασης, είναι λίγο δίκοπο μαχαίρι: δίνει εκφραστικότητα κάνοντας "ανάγλυφο" το μέλος, αλλά στερεί φυσικότητα. Εγώ τον ακούω ευχάριστα προσωπικά, όχι σε όλα τα μέλη όμως. Αυστηρά προσωπικές απόψεις αυτές. (Επίσης, να πω ότι όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν σχεδόν αυτούσια και στον μαθητή του, κ. Ντόβολο).

Θεωρώ πάντως ότι τα του αγίου Σπυρίδωνα ψάλλονται πολύ ωραία και τον ευχαριστώ κι από τη θέση αυτή και γι' αυτά και για τα πάμπολλα που έχει προσφέρει.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#6
Λίγο ἐξεζητημένο μοῦ ἀκούγεται, ἀλλὰ φαντάζομαι πὼς ἕνας πρωτοψάλτης ὅπως ὁ κ. Νεραντζῆς θὰ τὸ ἔχει ψάξει. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἀποκρυπτογραφήσω τὸ ἄκουσμά του.
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#7
Δεν διαφωνώ, φιλε, απλώς κάποια επιμέρους στοιχεία είναι όντως αξιομίμητα. Ευχαριστώ πάντως για την παρέμβαση :)

ΥΓ Αν γίνεται κ. συντονιστές να μεταφερθεί η υποσυζήτηση για το ύφος του κ. Νερατζή στον δικό του χώρο, όπου υπάρχουν και τα πλήρη στοιχεία και ανάλογος σχολιασμός.
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#8
Αγαπητέ Γιώργο σε ευχαριστούμε για τα ωραία ακούσματα που ανέβασες απο τον Δάσκαλο.Πρέπει να πούμε ότι αυτός ο φορέας της παράδοσης αντιμετωπίζει καθημερινά -και στο συνέδριο όπως έμαθα-την δυσκολία απο τους επιστήμονες κυρίως συναδέλφους ,να κατανοήσουν τα λεγόμενά του.Λεγόμενα που πηγάζουν απο το την σωστή μεταφορά της παράδοσης στην ψαλτκή του ικανότητα.Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι το ψάλσιμο δεν γίνεται για να μετράμε χρόνους η για να ανεβαίνουμε η να κατεβαίνουμε φωνές,αλλά για να αποδώσουμε τα νοήματα.Αυτό κάνουν οι παλιοί για αυτό και πολλές φορές αναιρούν τον χρόνο αυξομοιώνουν την ένταση κλπ χάριν της εκφραστικότητας των νοημάτων.κάτι για το οποίο όλοι πρέπει να προσπαθούμε.Δείτε τον Παναγιωτίδη κάνει ότι θέλει αλλά παρόλα αυτά ψάλλει γιατί ο άνθρωπος ΄ηξερε την δουλειά του.Εμείς σήμερα φοβάμαι πως λίγα την ξέρουμε και για αυτό τρωγόμαστε με δευτερευούσης σημασίας ΄στοιχεία της μουσικής και έτσι δεν καταλαβαίνουμε και τι κάνει ο Νεραντζής.Ο Δάσκαλος κάνει αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε όλοι μας ο καθένας με την δική του φωνή και ύφος.Αρκεί να ακούσουμε λίγο προσεκτικά Ναυπλιώτη για να καταλάβουμε τι κάνει ο Νεραντζής με το κλείσιμο των φθόγγων στο στόμα του με την χρήση της μύτης και άλλα πολλά.Ολα τα παραπάνω τα γράφω με διάθεση ευγνωμοσύνης για το σχολίό σου φίλε Γιώργο.Πάντα Γειά
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#9
Αντώνη, το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει μελετήσει πολύ καλά αυτό που κάνει και το κάνει με γνώση και επιστημονική ακρίβεια.

Ειδικά στον κ. Νεραντζή ανακαλύπτει κανείς τη σημασία της απόδοσης των ποιοτικών σημαδιών (παραβλέπω τώρα το θείο χάρισμα της φωνής) και πόσο μπορούν αυτά να "ζωντανέψουν" και να κάνουν ανάγλυφο, όπως έγραψα πιο πάνω, το μέλος. Η αλήθεια είναι ότι το ανακάλυψα αυτό κάπως αντίστροφα, δηλαδή μέσω ενός μαθητή του ο οποίος τον μιμείται πολύ ποιοτικά. Αυτό όμως που κομίζει τελικά στην ψαλτική έκφραση είναι αρκετά σημαντικό (για τον πρόσθετο λόγο ότι προσπαθεί και συστηματικά και θεωρητικά να το διατυπώσει και να το διδάξει). Τα στοιχεία πάλι που δεν ταιριάζουν στον καθένα μπορεί να τα απορρίψει και να κρατήσει ό,τι είναι δημιουργικό, δεδομένου βέβαια ότι είναι σύμφωνο με την παράδοση. Και στο σημείο αυτό θα πω ότι κι εσύ, που ευπροσώπως τον συγκαταλέγεις στους δασκάλους σου, έχεις προσωπικό ύφος αρκετά επηρεασμένο μεν, αλλά και αρκετά διαφορετικό από του δασκάλου σου. Αυτό είναι δημιουργική κοινωνία με το έργο ενός δασκάλου.

Πιστεύω ότι είμαστε σωστοί αποδέκτες και ταυτόχρονα συνεπείς απέναντι στο θείο δώρο της Βυζαντινής Μουσικής, όταν από τον κάθε δάσκαλο μπορούμε να αποκομίσουμε οφέλη σε συγκεκριμένες πτυχές της ψαλτικής. Δεν μπορώ να αρνηθώ την αξία του Νεραντζή επειδή αλλάζει συχνά τη χροιά της φωνής του, όπως ακριβώς δεν μπορώ και να αρνηθώ την αξία του Ταλιαδώρου επειδή δεν τηρεί με απόλυτη ακρίβεια τον χρόνο.

Αλλά για να επανέλθω στην αιτία της επισύναψης, που βέβαια δεν ήταν ο κ. Νεραντζής, εύχομαι κι εγώ χρόνια πολλά σε όλους επι τη μνήμη του αγίου Σπυρίδωνος, ειδικά στους Κερκυραίους και τους Πειραιώτες που τώρα (10:25) στο ναό τους λένε το Πάτερ ημών.

Και για έναν πρόσθετο λόγο αυτός ο άγιος, ο ποιμένας των λογικών και των πραγματικών προβάτων, ο αναγνωρίσιμος σε όλες τις εικόνες και τις τοιχογραφίες από τον σκούφο του, είναι σημαντικός: γιατί διδάσκει σε όλους μας την ταπείνωση.
 

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#10
Πάλι θα γίνω στρίγγλος... Έχουμε άδεια για τη δημοσίευση αυτή; Αν όχι, μπορούμε να πάρουμε;

Βέβαια, να πω πως τα κομμάτια αυτά δεν είναι τα highlights του εν λόγω CD, το οποίο περιέχει συν τοις άλλοις αργά Δοξαστικά Ιακώβου και Χουρμουζίου!!! Ο Άρχων είναι σε κορυφαίες στιγμές ερμηνίας, νομίζω την περίοδο που έψαλλε στην Κατερίνη (δεκαετία '80).
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#11
Γιάννη, έγραψα ότι
ανεβάζω μόνο ενδεικτικά ορισμένα σύντομα μέλη προς τιμήν του αγίου.
από ένα cd που περιέχει ακόμα τρία υπέροχα αργά δοξαστικά, πολλά προσόμοια κι έναν ολόκληρο κανόνα..., επειδή νόμιζα ότι είναι μέσα στα θεμιτά πλαίσια μιας παρουσίασης - πόσο μάλλον όταν αυτή γίνεται με τίτλο "Μέλη αγίου Σπυρίδωνος". Φαίνονται πολλά τα 6 κομμάτια , αλλά είναι πολύ σύντομα. Παρ' όλα αυτά, για να μη σου "παρέχω κόπους", άλλωστε η γιορτή πέρασε, αφήνω μόνο το απολυτίκιο και ζητώ συγγνώμη.
 

Λεωνίδας

Λεωνίδας Γαρουφαλῆς
#12
Ο Γεώργιος Δημ. Γαρουφαλής, λαμπαδάριος του ιερού ναού Αγίας Τριάδος Αγρινίου, ψάλλει τα καθίσματα του όρθρου και τα τροπάρια μετά τον πεντηκοστό ψαλμό στην εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος.
 

Attachments

Top