Κράτημα Ιωάννου Κουκουζέλους ήχος α΄

PavlosKouris

Pavlos Papadopaidi
#5
Υπάρχει αυτό το πολύ ωραίο μάθημα
σε κάποιο άλλο χειρόγραφο ή άλλη
προσπάθεια καταγραφής; Ξέρουμε κάτι;
 
#6
Υπάρχει αυτό το πολύ ωραίο μάθημα
σε κάποιο άλλο χειρόγραφο ή άλλη
προσπάθεια καταγραφής; Ξέρουμε κάτι;
Στον α΄τόμο του Κρατηματαρίου που εξέδωσε κ. Καρακατσάνης. Είναι το πρώτο μάθημα στη σειρά.
 

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#8
Θέλει ίσιωμα για να θυμίσει Όρος...
Και blanco...

Πάντως, για να είμαστε δίκαιοι, α' έκδοση του μέλους είναι στο «Ιωάννου Κουκουζέλους του Μαΐστορος - Εκλογή Έργων» που εξέδωσε η ΕΛΒΥΧ το 1995 σε καλλιγράφηση του Μιχαήλ Στρουμπάκη. Βέβαια, το μέλος είναι φορτωμένο υφεσοδιέσεις, τρομικά, οξείες κλπ... Μεταφέρω από το έντυπο ενημερωτικά ότι στη μέχρι τότε επίσημη δισκογραφία της ΕΛΒΥΧ το μέλος είχε καταγραφεί στα έργα:
- Κασέτα ΕΛΒΥΧ 10: Ζωντανή ηχογράφηση στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου (πλήρες)
- Δίσκος ακτίνας CDM LDX 274971: "Le Chant du Monde" (μέρος του Κρατήματος)

Με μια μικρή αντιπαραβολή στις πρώτες 2-3 γραμμές του δακτυλογραφημένου μέλους με την παραπάνω έκδοση, έχω να παρατηρήσω πως στη δακτυλογράφηση προστέθηκαν παραπάνω καραδόφωνα(!!!) και ότι, ενώ στη δακτυλογράφηση γράφεται ως α' εκ του Πα και αρχίζει με ίσον, στην έκδοση γράφεται ως α' 4φωνος και αρχίζει με χαμηλή, όπως δηλαδή και στη δακτυλογράφηση στην έκδοση του Καρακατσάνη, όπου και παρατίθεται και η πρώτη σελίδα του χειρογράφου του Χουρμουζίου που το έχει έτσι.
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#14
Είναι από τα κορυφαία κρατήματα, το ψάλλουν συντονισμένα, έχει γίνει πολλή δουλειά και σκληρές πρόβες στην χορωδία, από τα αγαπημένα μου τότε που ήμουν κι εγώ στην ΕΛΒΥΧ αλλά και τώρα. Έχω ευγνωμοσύνη στον Αγγελόπουλο γιατί εκεί ήρθα σε επαφή με τα παλαιά μαθήματα και εξοικειώθηκα με την κλασσική γραφή. Αυτή η εμπειρία με βοήθησε να καταλάβω ύστερα από χρόνια την σημασία του μέλους στην διαμόρφωση των διαστημάτων, όπως έχω πει αναλυτικότερα σε άλλα θέματα. Αν άκουγαν τους παραδοσιακούς ψάλτες που τους παρατηρούσαν τόσα χρόνια και το ψάλλαμε και σωστά αρμονικά θα άγγιζε την τελειότητα! ποτέ δεν είναι αργά, αν καταλάβουν οι συνεχιστές κάποια πράγματα και λάθη που έχουν γίνει τότε ναι θα πετύχουμε το άκουσμα το σωστό.
 

Attachments

Last edited:

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#15
Ενημερωτικά, το κράτημα αυτό έχει ανεβεί σε διάφορες εκτελέσεις της ΕΛΒΥΧ στο youtube. Παραπέμπω ενδεικτικά. Αναρτώ και την εγγραφή από την κασέτα της συναυλίας της Επιδαύρου (1-9-1990), τη μοναδική πλήρη εκτέλεση που έχω υπ' όψιν μου, μιας και δε φαίνεται να 'ναι αρκετά διαδεδομένη (πχ στο youtube αναρτήθηκε από μαθητή του χοράρχου άλλο ηχητικό, με εκτέλεση συντμήσεως). Αυτά για το αρχείο, καθώς φαίνεται πως υπάρχει ενδιαφέρον για το μέλος αυτό και γιατί πέρασα κι εγώ μια σύντομη φάση, προ 15ετίας, που ψιλοάκουγα ΕΛΒΥΧ, κυρίως τις κασέτες με τα μέλη του Κουκουζέλους...


 

Attachments

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#16
Το πιο ωραίο κομμάτι είναι αυτό το οποίο παρακάμπτουν γιατί είναι στρυφνό και αλλόκοτο σύμφωνα με την θεωρία που έχουν διδαχθεί. Αυτό όμως είναι το κυρίως μέρος του κρατήματος, όπου διανθίζεται με σταθμούς του μέλους σε όλους τους ήχους, βαρύς με τρίτο, λέγετος, πλάγιος του δευτέρου όλα σε αρμονία και σύμφωνη συνέχεια η οποία καταστρατηγείται με τις διέσεις που κάνουν για έλξεις.. Αυτό για να το πεις δεν βγαίνει με αυτές τις έλξεις και γενικά την θεωρία Καρά, για αυτό επόμενο είναι στην full version τους φεύγει μια φωνή σε έναν χώρο με τέλεια ακουστική, (αν είχαν πάρει πιο χαμηλά το κομμάτι ίσως έφευγε περισσότερο). Αν δεν κάνεις μεγάλο νη πα τότε δεν έχεις βαρύ στην σωστή του θέση( δίτονο κάτω του πα) , ούτε λέγετο στην θέση του, ούτε πλάγιο του τετάρτου! αναγκαστικά μπαλώνεις με ένα κάρο έλξεις αντί να κάνεις το απλό πράγμα που είναι ο μεγάλος νη πα (ή δι κε) τραβώντας τον λιχανό νη (ή δι) χαμηλά και κρατώντας σταθερό τον πα (ή κε)! έτσι αντί αυτού μαζοχίζεσαι στην στρυφνότητα της λάθος θεωρίας, σηκώνεις τον ζω για να ακουστεί λέγετος σηκώνεις μετά και τον γα, πάει η βάση περίπατο και τσιρίζεις. Δεν φταίει φυσικά μόνο ο Καράς για αυτό, ο Καράς χειροτέρεψε την κατάσταση με τις έξτρα λάθος έλξεις που εισήγαγε και φάνηκε έντονα το πρόβλημα σε αυτούς που έχουν αυτιά και ακούνε. Όλες οι θεωρίες του 20ου αιώνα είναι λάθος για αυτό αυτά τα μέλη δεν τα ακουμπούσαν παρά μόνο όσοι είχαν γερά ακούσματα. Η σωστή θεωρία είναι των αρχαίων αρμονικών όπως μας παραδόθηκε από τον Γεώργιο Παχυμέρη και Μανουήλ Βρυέννιο, έπειτα όλα είναι κίνηση των ήχων στο μέλους προς εκείνους που πορεύονται με σκοπό την συμφωνία κατά πεντάχορδο ή τετράχορδο, αυτό είναι η παραλλαγή και διπλοπαραλλαγή των ήχων, όχι διέσεις χωρίς λόγο.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#17
Ιδού ποιες και πόσο μεγάλες είναι οι έλξειςτων ήχων και ο λόγος που γίνονται. Η αιτία των έλξεων δεν είναι οι γειτονικοί τους φθόγγοι, όπως αναφέρουν όλα τα θεωρητικά του 20ου αιώνα, αλλά οι υπερκείμενοι ή υποκείμενοι τους ήχοι κατά το διά τεσσάρων σύστημα. Η αιτία λ.χ. που ο Γα έλκεται από τον Δι δεν είναι ο Δι αλλά ο άνω Ζω. Αυτή η έλξη είναι μικρή (+3 μόρια). Με περαιτέρω ανύψωση του Ζω (+3 μόρια), όταν ο Δι γίνεται πλά-γιος τετάρτου, ο Γα υψώνεται περισσότερο (+6 μόρια). Μεγαλύτερη ανύψωση ο Γα δεν υφίσταται. Γίνεται κατανοητό, επομένως, πόσο εσφαλμένη είναι η έλξη του Γα από τον Δι όταν τριφωνεί ο πρώτος ήχος. Μόνο όταν το μέλος «περάσει» στον άγια και επεκταθεί άνω του Ζω έλκεται ο Γα προς τον Δι, εξ αιτίας του Ζω. http://soldatosmusic.blogspot.gr/2017/11/blog-post.html 07_Kanonio_trochos_elkseis_.jpg
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#18
Βλέπουμε στο άνω σχήμα ότι έλξεις γίνονται και προς τα κάτω όχι μόνο προς τα πάνω. Ο Καράς όλο προς τα πάνω τα άκουγε, σπάνια σημείωνε έλξεις προς τα κάτω, έτσι παρέσυρε τόσο κόσμο σε αυτό το λάθος! Όχι λοιπόν μόνο προς τα πάνω χωρίς λόγο και αιτία αλλά προς τα κάτω πρέπει να βυθίσεις τον νη, τον γα τον βου τον δι αλλιώς δεν έχεις μαλακό διάτονο. Δοκιμάστε αυτά που λέω και δεν θα χάσετε. Ούτε βάση θα σας φεύγει ούτε άγχος θα έχετε μην σας φύγει η βάση γιατί θα ξέρετε που πατάτε και το γιατί! Επίσης δεν χρειάζεται να σημειώνονται οι έλξεις γιατί υποτίθεται βλέπεις πως πάει το μέλος και όλες οι κινήσεις των ήχων γίνονται αυτόματα και απολύτως φυσικά, δεν ακούγονται ως διέσεις ή αλλοιώσεις αλλά είναι ένα ενιαίο σύστημα που πάντα φροντίζει να είναι σε συμφωνία.
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#19
Κι ο χρόνος στο κράτημα και γενικά στα κρατήματα κι όταν εναλλάσσεται ισχυρό με ασθενές στο ισχυρό όπου τονίζεται ο χαρακτήρας κλέβει χρόνο από τον επόμενο, δεν είναι όλα ισόχρονα! (τριαδικός χρόνος ή κουτσός ή αρχαίος άλογος βλέπε Ρυθμογράφος Αγ. Κυριαζίδου τα εξηγεί όλα )
Όλα αυτά τα έγραψα για να δείξω τι είναι αυτό που λείπει από αυτό το άκουσμα και γενικά από την ΕΛΒΥΧ ώστε να γίνει μια 100% παραδοσιακή χορωδία αποδεκτή από όλους με το απόλυτο άκουσμα!
Φυσικά όλα αυτά κατά την γνώμη μου πάντα χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν.
 

lagoudakis

Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
#20

Attachments

Top