"Καλή Παναγιά..."

#1


"Τὴν σὴν δοξάζουσι Κοίμησιν, Ἐξουσίαι θρόνοι, Ἀρχαὶ Κυριότητες, Δυνάμεις καὶ Χερουβίμ, καὶ τὰ φρικτὰ Σεραφίμ. Ἀγάλλονται γηγενεῖς ἐπὶ τῇ θείᾳ σου δόξῃ κοσμούμενοι. Προσπίπτουσι βασιλεῖς, σὺν Ἀρχαγγέλοις Ἀγγέλοις καὶ μέλπουσι· Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος".
"Το Πάσχα του καλοκαιριού" κορυφώνεται με την ένδοξο Κοίμηση και την εις ουρανούς μετάσταση της Παναγίας μας.
Καλή δύναμη σ' όλους. Χρόνια πολλά, με ειρήνη, υγεία & αγάπη.
"Καλή Παναγιά..."
 

Π. Δαβίδ

Γενικός συντονιστής
#2
Και άλλη φορά έχω σχολιάσει αρνητικά τον παπαγαλισμό σε περιοχές της Ελλάδας όπου δεν υπήρχε τέτοια συνήθεια της παράξενης και καινοφανούς (για μένα και πολλούς άλλους) ευχής "Καλή Παναγιά". :rolleyes:

Εν τούτοις θα ευχηθώ και εγώ βλαχιστί "Σαρμπατουάρε ντι Στε Μαρίε κου χαράου λα τούτε ντουνιάου" (Η εορτή της Αγίας Μαρίας (=Παναγίας) με χαρά σε όλο τον κόσμο).

Y.Γ.1 Ο Αρβανίτης κουμπάρος μου (από χωριό κοντά στη Θήβα) που μου ευχήθηκε το ίδιο τηλεφωνικώς άκουσε τα δέοντα και για το χωριό του και τον παπαγαλισμό του! :D

Υ.Γ.2 Προτείνω επισήμως πλέον η εορτή της Δευτέρας του Αγ. Πνεύματος να ονομάζεται "του κατακλυσμού" όπως στην Κύπρο και το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής "του Ρουσαλιού" όπως σε πολλά χωριά της Ελλάδας! :rolleyes:
 
#3


"Μακαρίζομέν σε πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε΄ ἐν σοὶ γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, χωρηθῆναι ηὐδόκησε. Μακάριοι ἐσμὲν καὶ ἡμεῖς προστασίαν σε ἔχοντες΄ ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς, πρεσβεύεις ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας, ταῖς σαῖς ἱκεσίαις
κρατύνονται. Διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμέν σοι΄ Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ."

Η Παναγία μητέρα, Κυρία Θεοτόκος, ας σταθεί, για ακόμα μια φορά, προστάτης και βοηθός τόσο στον καθένα ατομικά, όσο και στην πτωχευμένη πατρίδα μας, που ¨θερίζει" τις συνέπειες της αξιακής παρακμής & κατάρρευσή μας.
Καλή δύναμη σ' όλους!
 
#5
Χαρμολύπη του Δεκαπενταύγουστου

Τότε…

Παιδί, στις καλοκαιρινές διακοπές, στην Καλλιθέα Τριχωνίδας, το όμορφο χωριό της μάνας μου. Να μας ξυπνά η μάνα, εμένα και τον αδελφό μου και να μας λέει: «Σηκωθείτε, αργήσαμε, ακούστηκε η δεύτερη καμπάνα, πάμε στην εκκλησιά». Και εμείς παιδιά μικρά, αγουροξυπνημένα από τον καλοκαιρινό ύπνο και άγουρα μες την ζωή που τότε φάνταζε υπέροχη, σηκωνόμασταν να πάμε γρήγορα να νιφτούμε στο μεταλλικό δοχείο με το βρυσάκι που ήταν κρεμασμένο στον τοίχο με την πελεκητή πέτρα στην βεράντα που αγνάντευε την θεσπέσια λίμνη, για να πάμε να προσκυνήσουμε την κοίμηση της Παναγιάς στο παλιό βυζαντινό εκκλησάκι, στην Παναγίτσα.

Τώρα…

Άδειασε και πάλι η Αθήνα, έχει αυτή την ζεστή σιωπή, που παρ΄ όλη την βοή των δύσκολων ημερών, μοιάζει κι αυτή να ξαποσταίνει λίγο, κουρασμένη, βρώμικη, απελπιστικά σκληρή. Το ερωτικό τραγούδι των τζιτζικιών μπλέκει με τις κραυγές των εξαθλιωμένων, με την αδιαφορία των κρατούντων, με την απόγνωση των αδύναμων, με την απώλεια της ομορφιάς, της ελπίδας, της αγάπης. Πιότερο εύκολα τώρα περπατιούνται οι δρόμοι της πόλης, αλλά και πιο δύσκολα και επώδυνα αγναντεύουμε τα μονοπάτια της ψυχής και της καρδιάς. Ο Αύγουστος πάντα κουβαλά πόνο στο δισάκι του. Πόσο πολύ κόπο θέλει το να αγναντέψουμε την καλοσύνη; Λίγο – λίγο μικραίνουν και οι ημέρες, αρχίζει να δύει νωρίτερα ο ήλιος που πυρώνει τ΄ αυγουστιάτικα απομεσήμερα. Πάντα έχει μιαν αίσθηση του φόβου του θανάτου αυτή η εποχή. Μέσα από την δροσερή γλύκα του καρπουζιού και το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας πασχίζουμε να ξορκίσουμε τον χειμώνα που θα έρθει, τον θάνατο του τζίτζικα, το τέλος των παιδικών μας χρόνων, της νιότης τον μαρασμό, το σκοτάδι που σιμώνει. Έχει λύπη, έχει όμως και μια χαρά τούτη η εποχή του χρόνου. Είναι μία περίοδος που μπορείς να βιώσεις την ουσία της ζωής. Την πορεία από το φως στο σκοτάδι αλλά και πάλι στο φως. Να ετοιμαστείς για τον αγώνα που μέσα από τον πόνο, την κακουχία, την πίστη, την ελπίδα και την αλήθεια, κάποτε, αν θέλει ο Θεός, θα σε οδηγήσει στην αυτογνωσία, στη λύτρωση, στην ουσιαστική ευτυχία. Αυτή είναι η χαρμολύπη του Δεκαπενταύγουστου.

Αύριο…

Εδώ και χρόνια, δεν ζει πιά η καλή μου η μάνα, να με ξυπνήσει για την «δεύτερη καμπάνα». Αλλά η μάνα όλων μας, η Παναγιά, πάντα μας ευλογεί, μας προστατεύει και μας αγαπά! Είναι το κουράγιο μας, η απαντοχή μας! Καλή Παναγιά να έχουμε!
 

Attachments

#7
"Ὁ πάντιμος χορός, τῶν σοφῶν Ἀποστόλων, ἠθροίσθη θαυμαστῶς, τοῦ κηδεῦσαι ἐνδόξως, τὸ σῶμά σου τὸ ἄχραντον, Θεοτόκε Πανύμνητε, οἷς συνύμνησαν, καὶ τῶν Ἀγγέλων τὰ πλήθη, τὴν Μετάστασιν, τὴν σὴν σεπτῶς εὐφημοῦντες, ἣν πίστει ἑορτάζομεν."

Ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου, καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου, καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου, καὶ ἐπιθυμήσει ὁ Βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου....
Η Παναγία μητέρα, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ας πρεσβεύει, προς τον Κύριον, υπέρ πάντων ημών.
 
#11
Χρόνια πολλά και καλά.....Ευχαριστώ πολύ σε αυτούς όπου μου έστειλαν ευχές για την ονομαστική εορτή και ενδιαφέρθηκαν να μάθουν
μάθουν και να εκφράσουν την λύπη τους για τα τρέχοντα γεγονότα όσο αφορά τον σύλλογο, με προσωπικά μηνύματα και τηλεφωνήματα.
Και πάλι ευχαριστώ!
 
#12
ῇ ἐνδόξῳ μνήμῃ σου ἡ οἰκουμένη, τῷ ἀΰλῳ Πνεύματι, πεποικιλμένη νοερῶς, ἐν εὐφροσύνῃ κραυγάζει σοι· Χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα."
"Καλή Παναγιά"!
Η Παναγιά μητέρα, ας σκεπάσει για μια ακόμη φορά, την πατρίδα μας.
 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#14
Ἡ Παναγία παραδόθηκε ὁλικὰ στὸ Θεό. Καὶ ἐμεῖς λειτουργικὰ καλούμαστε κυρίως «τῆς Παναγίας μνημονεύοντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ» παραθέσθαι. Βλ. καὶ Πράξεις ιδ’ 23, κ’ 32.
 
Last edited:
#16
"Θεαρχίῳ νεύματι, πάντοθεν οἱ θεοφόροι Ἀπόστολοι, ὑπὸ νεφῶν μεταρσίως αἰρόμενοι..."
Η Παναγιά μητέρα, ας σκεπάσει για μια ακόμη φορά, την πτωχευμένη αξιακά & πληγωμένη, από την πύρινη λαίλαπα, πατρίδα μας.
"Καλή Παναγιά"!
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#17
Κοίμηση και Μετάσταση γιορτάζουμε σε μία μέρα και τα δύο, όχι κηδεία, δεν είναι σαν την Μ Παρασκευή αλλά Ανάσταση αφού μετέστη με το σώμα της η Παναγία προς την Ζωήν. Για αυτό όλη η ακολουθία είναι χαρμόσυνη , σημείωση δεν έχει άμαμωμο (ουτε εγκόμια που έχουν γίνει μόδα, τα οποία απαγορεύει το ΤΜΕ ρητά) αλλά πολυέλαιο λόγον αγαθόν.
Χρόνια πολλά σε όλους!
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#18
Ἀντὶ πολυελέου, ψάλλεται ἄμωμος

(χφ. Σινὰ ΜΓ 84 θ’-ι’ αἰ., τυπικὸ Εὐεργέτιδος ιβ' αἰ. σ. 487, χφφ. Σινὰ 656 ἀνθολόγιο ιβ’ αἰ. φ. 46r, Σινὰ 1096 ΤΑΣ ιβ’ αἰ. φ. 125r, Σινὰ 1097 τυπικὸ Συμεὼν ἀρχιεπισκόπου Σινὰ τοῦ ἔτους 1214 φ. 136v, Σινὰ 1103 Σιναϊτικὸ τυπικὸ ιδ’ αἰ. φ. 106v, Ambrosiana L 36 sup. παπαδικὴ τέλη ιδ’ αἰ. φφ. 230r-234v, E.B.E. 2047 τυπικὸ Συμεὼν Θεσσαλονίκης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1416-1429 φ. 20v, Βατοπαιδίου 1528 παπαδικὴ ιε’ αἰ. φ. 62r, Dmitrievskij τ. 3 σ. 760).
 
Top