Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ήμουν ακόμη τριτοετής, πήγα μια καθημερινή προσκεκλημένος σε ένα εξωκκλήσι, όχι απαραίτητα για να ψάλλω, αλλά κυρίως για να τιμήσω την Πανήγυρη και για να προσευχηθώ στον Άγιο που εόρταζε.
Αν και νέος ακόμη στα ψαλτικά πράγματα του νησιού μας, επειδή οι ανάγκες γενικά ήταν και είναι μεγάλες, έψαλλα συχνά σε διάφορα Ι. Αναλόγια, ακόμη και μόνος, οπότε ήταν γνωστό στους περισσοτέρους ψάλτες του νησιού ότι ψάλλω, αλλά όχι και το ότι μαθαίνω και μουσική!
Στο Ξωκκλήσι εκείνο έψελνε εκείνη τη μέρα κάποιος κύριος (επισκέπτης συχνός του νησιού μας) πρακτικός σε γνώσεις, ο οποίος ήθελε όμως να φαίνεται πως ξέρει και μουσική (κάποια πράγματα τα ήξερε για να είμαστε ειλικρινείς, αλλά πολύ βασικά). Εκείνη την ημέρα με είδε από μακριά και με κάλεσε κοντά του. Μου επέτρεψε τέλος πάντων με ευγένεια να πω κάποια πράγματα και φτάνει η ώρα του χερουβικού. Όπως είπα ήταν καθημερινή και την Κυριακή που είχε περάσει είχαμε πλ.Δ'.
Ανοίγει τον Δ' τόμο της Ζωης στο αργοσύντομο χερουβικό του Φωκαέως σε ήχο Α'. Ως εδώ καλά....
Λέει την πρώτη γραμμή ολόσωστα και μετά αρχίζει να λέει εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που φαινόντουσαν εκεί, σε βαθμό που έχασα κάθε ενδιαφέρον και συγκεντρώθηκα στην ατομική μου Προσευχή. Συνέχισε στα Πληρωτικά-Λειτουργικά χωρίς κείμενο και τέλος πάντων, με τη βοήθεια και του Λειτουργού ιερέως που ήξερε από ήχους, κρατήθηκε ο Α΄ήχος. Την ώρα του Άξιον εστί γυρνάει και μου λέει «Πες εσύ το Άξιον Εστί». Δεν θυμάμαι τι είχαμε συζητήσει περί του πλ.Δ' λίγο πρωτύτερα και πώς προέκυψε αυτό από μέρους μου(ίσως είχε παίξει ρόλο η Κυριακή που μόλις είχε περάσει), αλλά θυμάμαι πως με είχε μπερδέψει με αυτά που έλεγε και του λέω «σε τι ήχο το θέλετε;»
Και η απάντηση σε ύφος μάλλον αγανακτισμένο που τόλμησα να ρωτήσω τέτοια «χαζομάρα»:
«Σε ΠΛΑΓΙΟ του ΤΕΤΑΡΤΟΥ!!! Αυτόν δεν ψάλλουμε;»!!!
(Εννοείται πως το επτάφωνο Άξιον Εστί του Πρίγγου που έψαλλα στη συνέχεια δεν είχε καμία σχέση ηχητικά με ό,τι ακουγόταν έως τότε αλλά εγώ την υπακοή μου την έκανα!!!)