Δεν υπάρχει «Ύφος» αλλά τρόπος ψαλμωδίας εκκλησιαστικός και εξωεκκλησιαστικός

karastamatis ioannis

Ιωάννης Καρασταμάτης
#1
Εχει καλή φωνή αλλά δεν έχει το σωστό ύφος.
Δεν υπαρχει ''ΥΦΟΣ''...ειναι ο πλεον αδοκιμος ορος για να χαρακτηριζεται ο τροπος της ψαλμωδιας. Αυτο που υπαρχει και μονο, ειναι τροπος ψαλμωδιας εκκλησιαστικος, και τροπος εξωεκκλησιαστικος. Υγ: Βλεπε παρακατω και μνμ 9.
 
Last edited:

Μανώλης Παπαδάκης

Πρωτοψάλτης Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Εξω Μουλιανών
#2
Δεν υπαρχει ''ΥΦΟΣ''...ειναι ο πλεον αδοκιμος ορος για να χαρακτηριζεται ο τροπος της ψαλμωδιας. Αυτο που υπαρχει και μονο, ειναι τροπος ψαλμωδιας εκκλησιαστικος, και τροπος εξωεκκλησιαστικος.
Θα διαφωνήσω Γιάννη. Τότε και το Πατριαρχικό ύφος, το αθηναικό ύφος θα ήταν αδόκιμοι όροι..υπάρχει το ύφος, και σαφώς το Πατριαρχικό είναι το σημείο αναφοράς.
 
#3
Θα διαφωνήσω Γιάννη. Τότε και το Πατριαρχικό ύφος, το Αθηναϊκό ύφος θα ήταν αδόκιμοι όροι..υπάρχει το ύφος, και σαφώς το Πατριαρχικό είναι το σημείο αναφοράς.
Θα πρόσθετα και αυτό (το ύφος), των ψαλτών της Θεσσαλονίκης, που μπορεί να έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με εκείνο του ύφους των Πατριαρχικών ψαλτών, διαφέρει όμως, κατά τη γνώμη μου, σε αρκετά σημεία.
Ακούστε, π.χ. τον αείμνηστο Λυκούργο Πετρίδη (που ψάλλει με Πατριαρχικό ύφος) και τον αείμνηστο Αθανάσιο Παναγιωτίδη (που ψάλλει με "Θεσσαλονικώτικο ύφος".
 

Μανώλης Παπαδάκης

Πρωτοψάλτης Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Εξω Μουλιανών
#4
Αυτό που ήθελα να πω για τον συνάφελφο το είπα με ευγενικό τρόπο (για το ύφος αναφέρομαι) για να μη το έλεγα ευθέως.. για μένα σημείο αναφοράς στην βμ ως ποιο είναι το ορθό ύφος είναι ο Πρίγγος και σαφώς ο Ναυπλιώτης..απλώς αναφέρω τον Πρίγγο γιατί και περισσότερες και πιο καθαρές ηχογραφήσεις έχουμε..
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#5
Είδα ένα όνειρο απόψε.Ήταν ο Παναγιωτίδης σε έναν δημόσιο χώρο,κάτι σαν και αυτόν,και είχε μια βέργα μαζί του και με πήρε στο κυνήγι.Κοιτάζω πίσω μα και μπροστά μου και βλέπω και άλλους πολλούς (γνωστούς από εκεί) να τρέχουν μαζί μου.Σκοντάφτω και πέφτω. Αισθάνομαι τον τρόμο και ξυπνάω τρομοκρατημένος και συγκλονισμένος.Ηταν ευτυχώς όνειρο και έτσι μπορώ να συνεχίσω κανονικά και γω και οι άλλοι που έτρεχαν ξοπίσω και μπρός μου.Ελπίζω να μην σας επηρεάσω και δείτε και σείς τέτοια ονείρατα......:)Πάντα γεια
 
Last edited:

Μανώλης Παπαδάκης

Πρωτοψάλτης Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Εξω Μουλιανών
#6
Κυρ Αντώνη ήντα κουτσουκέλα ήκαμες και σε πήρε από πίσω; αστιεύομαι φυσικά.. Πάντα γεια στο όμορφο Ρέθεμνος!
 

PanagiotisK

ως άνωθεν^
#7
Δεν υπαρχει ''ΥΦΟΣ''...ειναι ο πλεον αδοκιμος ορος για να χαρακτηριζεται ο τροπος της ψαλμωδιας. Αυτο που υπαρχει και μονο, ειναι τροπος ψαλμωδιας εκκλησιαστικος, και τροπος εξωεκκλησιαστικος.
Όλο το νόημα περί ύφους συνοψίζεται εδώ. Μπράβο κ. Γιάννη.

Τι πάει να πει Πατριαρχικό, Θεσσαλονικιώτικο κτλ...; Είπαμε, η τοπολαλιά

επηρεάζει αυτό που εσείς αποκαλείτε ύφος. Δηλαδή τα κλειστά φωνήεντα

τα παχιά λάμδα, σφυριχτά σίγμα και ένα "α" που ξεκινάει από "ο", περνάει στη μύτη

και καταλήγει ό,τι να 'ναι. Το ύφος, αν θέλετε, είναι, είτε εκκλησιαστικό,

είτε εξωεκκλησιαστικό. Δηλαδή, ή ψάλλεις όμορφα, λιτά και καθαρά, με ρυθμό,

χρόνο και (συγκεκριμένες) εκκλησιαστικές αναλύσεις = εκκλησιαστικά, ή,

παίρνεις θέσεις από το "ποιο να 'ναι 'κείνο το παιδί" και ψάλλεις αλλιώς.

Ή τα μπερδεύεις κατά το δοκούν:D
 
Last edited by a moderator:
#8
Δεν υπαρχει ''ΥΦΟΣ''...ειναι ο πλεον αδοκιμος ορος για να χαρακτηριζεται ο τροπος της ψαλμωδιας. Αυτο που υπαρχει και μονο, ειναι τροπος ψαλμωδιας εκκλησιαστικος, και τροπος εξωεκκλησιαστικος.
Ο εκκλησιαστικός τρόπος, όμως, δεν έχει διαφορές από περιοχή σε περιοχή; και δεν αναφέρομαι ΜΟΝΟ στην τοπολαλιά, που είναι ένα στοιχείο διαφοροποίησης, αλλά όχι της μουσικής αυτής καθ'εαυτής...
αλλιώς ψέλνουν στο Πατριαρχείο, αλλιώς στο Όρος, εκκλησιαστικώ τω τρόπω όμως και στις 2 περιοχές....
εξωεκκλησιαστικές ψαλμωδίες θεωρώ, προσωπικά, τις επιτραπέζιες, τις "τραγουδιστικές" και ωδειακές. Να, ορίστε, μάνι μάνι ανέφερα και 3 διαφορετικές εξωεκκλησιαστικές....
Ευχαριστώ! :)
 

karastamatis ioannis

Ιωάννης Καρασταμάτης
#9
Ο εκκλησιαστικός τρόπος, όμως, δεν έχει διαφορές από περιοχή σε περιοχή; και δεν αναφέρομαι ΜΟΝΟ στην τοπολαλιά, που είναι ένα στοιχείο διαφοροποίησης, αλλά όχι της μουσικής αυτής καθ'εαυτής...
αλλιώς ψέλνουν στο Πατριαρχείο, αλλιώς στο Όρος, εκκλησιαστικώ τω τρόπω όμως και στις 2 περιοχές....
εξωεκκλησιαστικές ψαλμωδίες θεωρώ, προσωπικά, τις επιτραπέζιες, τις "τραγουδιστικές" και ωδειακές. Να, ορίστε, μάνι μάνι ανέφερα και 3 διαφορετικές εξωεκκλησιαστικές....
Ευχαριστώ! :)
Δεχομαι και αναγνωριζω οτι ενω θα μπορουσα να ημουν περισσοτερο επεξηγηματικος δεν το εκανα. Αιτουμαι συγνωμης γι αυτο, και θελω να σας πω οτι χαιρομαι γι αυτην την τοποθετηση σας η οποια καλυπτει ξεκαθαρα και με πληροτητα το κενο που αφησα στο σχολιο μου, καθοτι τη στιγμη που εγραψα, ο χρονος μου ηταν πολυ περιορισμενος. Σας ευχαριστω και σας συγχαιρω!
 
#10
Δεχομαι και αναγνωριζω οτι ενω θα μπορουσα να ημουν περισσοτερο επεξηγηματικος δεν το εκανα. Αιτουμαι συγνωμης γι αυτο, και θελω να σας πω οτι χαιρομαι γι αυτην την τοποθετηση σας η οποια καλυπτει ξεκαθαρα και με πληροτητα το κενο που αφησα στο σχολιο μου, καθοτι τη στιγμη που εγραψα, ο χρονος μου ηταν πολυ περιορισμενος. Σας ευχαριστω και σας συγχαιρω!
Δεν χρειάζονται συγγνώμες.....άνθρωποι ήμεθα :wink:
Γι'αυτό κάνουμε συζήτηση ο ένας με τον άλλον. Ο καθένας έχει να προσφέρει διαφορετικά πράγματα και έτσι αλληλοσυμπληρωνόμαστε.
Ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου!!! :)
Να 'στε καλά! :)
 
Last edited:
#11
Είδα ένα όνειρο απόψε.Ήταν ο Παναγιωτίδης σε έναν δημόσιο χώρο,κάτι σαν και αυτόν,και είχε μια βέργα μαζί του και με πήρε στο κυνήγι.Κοιτάζω πίσω μα και μπροστά μου και βλέπω και άλλους πολλούς (γνωστούς από εκεί) να τρέχουν μαζί μου.Σκοντάφτω και πέφτω. Αισθάνομαι τον τρόμο και ξυπνάω τρομοκρατημένος και συγκλονισμένος. Ήταν ευτυχώς όνειρο και έτσι μπορώ να συνεχίσω κανονικά και γω και οι άλλοι που έτρεχαν ξοπίσω και μπρός μου.Ελπίζω να μην σας επηρεάσω και δείτε και σείς τέτοια ονείρατα......:)Πάντα γεια
Σύντεκνε Αντώνη, ξέχασες, μάλλον, τι έλεγες σε παρόμοια συζήτηση!
Για να βοηθήσω στην αποκρυστάλλωση και εμβάθυνση στους δύο διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης, ερμηνείας και εκτέλεσης των μελών της ΕΒΜ, παραθέτω δύο χορωδιακές εκτελέσεις, Η πρώτη, με "Πατριαρχικό ύφος" και δεύτερη με "Θεσσαλονικιώτικο".
Υπάρχουν τόσο, ομοιότητες, όσο και διαφορές!
 

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#12
Πολύ κατατοπιστικός στο θέμα του ύφους είναι ο Γεώργιος Τσατσαρώνης, ιδιαιτέρως προσφιλής μου για το λόγο του. Πλην της κατατοπιστικότατης εισήγησή του με θέμα «Το Υφος στην Β. Εκκλησιαστικη Μουσικη» στο Α' Πανελλήνιο Συνέδριο. Βυζαντινής Μουσικής με θέμα «Η Βυζαντινή Μουσική και η Σύγχρονη Τεχνολογία» που έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 1993 και τα πρακτικά του οποίου έχουν δημοσιευτεί (τη συγκεκριμένη ομιλία την έχω και μπορώ να τη δώσω σε κάθε ενδιαφερόμενο, δεν ξέρω ομως αν μπορούμε να την ανεβάσουμε), για παρεμφερή θέματα μιλάει και εδώ.
 
#14
Ίσως ύφος ίσον ήθος........;;;; :cool:
Ο Κανόνας ΟΕ' της ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου εμμέσως πλην σαφώς, μας "δίνει κατεύθυνση ύφους και ήθους":

«Τοὺς ἐπὶ τὸ ψάλλειν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις παραγινομένους βουλόμεθα, μήτε βοαῖς ἀτάκτοις κεχρῆσθαι καὶ τὴν φύσιν πρὸς κραυγὴν ἐκβιάζεσθαι, μήτε τι ἐπιλέγειν τῶν μὴ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀρμοδίων τε καὶ οἰκείων· ἀλλὰ μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ κατανύξεως τὰς ψαλμῳδίας προσάγειν τῷ τῶν κρυπτῶν ἐφόρῳ Θεῷ. Εὐλαβεῖς γὰρ ἔσεσθαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ τὸ ἱερὸν ἐδίδαξε λόγιον».

Ο Σταμάτης Παπαμανωλάκης στο βιβλίο του, «Οι ψάλτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου», αναφέρει: «Ύφος είναι σεμνότης και μεγαλοπρέπεια ηγεμονική ή μυστικοπαθής εκτέλεσις όπου δει, ο ενδεδειγμένος χρόνος, η ορθή απαγγελία, ο τονισμός των λέξεων και αυτή ακόμη η σωματική στάσις του ψάλλοντος».
Θα 'λεγα, ότι το ύφος, είναι ο γενικός τρόπος εκτέλεσης των μαθημάτων της ΕΒΜ σε αρμονία με τη στάση και τη συμπεριφορά μας ως ιεροψάλτες, ενώ το ήθος αποτελεί το ειδικό και συγκεκριμένο ηχητικό κι όχι μόνο, αποτέλεσμα κατά την ερμηνεία και εκτέλεση κάποιας μελωδίας.
Κατά τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο αλλά και κατ' άλλους, το ήθος διακρίνεται σε: διασταλτικό, συσταλτικό και ησυχαστικό.
Ανάλογα με το ύφος, που κατά τη γνώμη μου υφίσταται, σε διαφορετικούς χώρους, (Άγιον Όρος, Πατριαρχείο, Επτάνησα, Δωδεκάνησα, Θεσσαλονίκη κ. αλλού), διακρίνουμε και αντίστοιχο ήθος μελωδιών:
Π.χ. "Το Αγιονορείτικο ύφος" προκαλεί ήθος σεµνό, σοβαρό και διασταλτικό. Το ύφος των ψαλτών της Θεσσαλονίκης, είναι μεγαλοπρεπές, πομπώδες και επιβλητικό, προκαλώντας ανάλογο ήθος...............................
Διαβάζουμε κάποιες σκέψεις για το ήθος γενικότερα του Ιεροψάλτη κι όχι μόνο, του Βασιλείου Π. Καυκόπουλου, Καθηγητή και Πρωτοψάλτη.
 
Last edited:
#15
Η πριν από λίγα λεπτά, ανάρτηση της Ηχογράφησης του Ν' Ψαλμού, από το συνάδελφο Μ. Παπαδάκη, ερμηνεία και εκτέλεση, από τους καθόλα άξιους Άρχοντες Ιεροψαλτες κ. Αθ. Πέττα και Κ. Γιαννούτσο, μου έδωσαν αφορμή να τη θεωρήσω ως τρόπο και ύφος "Θεσσαλονικιώτικο", με τα χαρακτηριστικά, που πιο πάνω έχω περιγράψει.
Σε αντιδιαστολή με "το Πατριαρχικό ύφος" γεύση του οποίου παίρνουμε από τον τ. Άρχοντα Λαμπαδάριο της Μ.Τ.Χ.Εκ κ. Ελ. Γεωργιάδη.
 
Last edited:

dimitris

Παλαιό Μέλος
#16
Δεν υπαρχει ''ΥΦΟΣ''...ειναι ο πλεον αδοκιμος ορος για να χαρακτηριζεται ο τροπος της ψαλμωδιας. Αυτο που υπαρχει και μονο, ειναι τροπος ψαλμωδιας εκκλησιαστικος, και τροπος εξωεκκλησιαστικος. Υγ: Βλεπε παρακατω και μνμ 9.
Αὐτό ἔλεγε καί ὁ Σύρκας μέ ἐμπειρίες ἀπό τήν Πόλη καί τήν Ἑλλάδα.
Ἐκκλησιαστικό ἤ μή.
 

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#19
Δεν θα είχε ακούσει Θεσσαλονίκη, υποθέτω.......
Ειρωνικό - δηκτικό το σχόλιο. Εσείς έχετε ακούσει Θεσσαλονίκη; Αν όχι, ιδού μερικές προτάσεις για αρχή:
Χορωδία Παναγιωτίδη - Ύμνοι Χριστουγέννων (22-11-1963)
Δημήτρια 1968
7-6-1971 Συναυλία εις Ηρώδειον
Ηρώδειο 3-8-1987 : Χοραρχία Αθανασίου Καραμάνη
Ύμνοι παλαιών Συναυλιών (Δημητρίων κ.α.) από εκπομπές του Νίκου Νικολάου
Ύμνοι Αναστάσεως - Χοράρχης: Αθανάσιος Καραμάνης

ΥΓ: Ο ιερεύς που εκφωνεί στο βίντεο γνωρίζεται μήπως από πού προέρχεται;
 
#20
Αυτή η Θεσσαλονίκη είναι μεταξύ εκκλησιαστικού και μη;.......
«Συ είπας»!
Από την πιο πάνω παράθεση ηχογραφήσεων και ως προς το ύφος των Ψαλτών της Θεσσαλονίκης, θα λέγαμε ότι τα χαρακτηριστικά που το διέπουν είναι τα εξής:
1. Πομπώδες
2. Μεγαλοπρεπές
3. Επιβλητικό
Ενώ, το "Αγιονορείτικο" θα το χαρακτηρίζαμε:
1. Κατανυκτικό
2. Ησυχαστικό
3. Σεμνοπρεπές
4. Ιεροπρεπές
Μια σχετική συνέντευξη, του καθηγητή Φίλιππου Οικονόμου.
 
Top