Γυναίκα και Ψαλτική

Status
Not open for further replies.
Stereo ανάρτηση, να την εμπεδώσουμε καλά. Ευχαριστούμε.

Σε ποιο Ευχολόγιο είπαμε υπάρχει χειροθεσία αναγνώστριας ή ψάλτριας ;

Σε ποια τοιχογραφία ψαλτών ή αγιογραφία με ψάλτες, υπάρχει ψάλτρια ;
Δεν νομίζω να περιμένεις απάντηση ........για όλα τα θέματα έχουν άποψη ....γι' αυτό δεν μιλάει κανένας!!!! Καταλαβαίνεις γιατί......
Τώρα πια από το Πανεπιστήμιο και το τμήμα Μουσικολογίας βγαίνουν και ψάλτριες που θα ανεβαίνουν στα αναλόγια.
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
Δεν περιμένω απάντηση, γιατί απλούστατα δεν έχουν τι να απαντήσουν.

Παραθέτω και το Η γυνή εν τη ψαλμωδία του Π.Ν. Τρεμπέλα, διότι οι παλαιοί σύνδεσμοι δεν δουλεύουν.
 
Last edited:

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
Αυτό που θα ήταν σίγουρα χρήσιμο, θα ήταν να ακούσει κάποιος τις εισηγήσεις του συνεδρίου (που εγώ δεν τό έχω κάνει) και να εκφέρει τις αντιρρήσεις πάνω σε συγκεκριμένα σημεία και απόψεις, αντικρούοντας ενδεχομένως τα επιχειρήματα που ακούγονται. Αρκεί να μη θεωρεί κανείς ότι η περί το θέμα αλήθεια είναι μία και δεδομένη.
Πάντως, χωρίς να έχω ακούσει -ακόμη- τις εισηγήσεις στο συμπόσιο, μου έκανε εξ αρχής κακή εντύπωση, ο φυλετικός-σεξιστικός διαχωρισμός στον τίτλο της εκδήλωσης, που σημαίνει ίσως -λέω ίσως - ότι περιλαμβάνει, απευθύνεται, αφορά μόνο γυναίκες που ψάλλουν και ομιλούν περί αυτού αναμεταξύ τους, μολονότι οι περισσότερες διδάχθηκαν από άνδρα ψάλτη, που δεν τις διαχώρισε από τους άλλους μαθητές του.
Από μόνες τους όμως διαχωρίζονται από τους ψάλτες, σχηματίζοντας νέο μόρφωμα την «ψάλτρια».

Ψαλτικά συνέδρια γίνονται με ποικίλη και ευρεία θεματολογία που απευθύνονται σε όλους τους ψάλτες, ασχέτως φύλου ή άλλων διακρίσεων. Το καταστατικό των συλλόγων δεν διακρίνει φύλο στα μέλη του -απ΄ όσο ξέρω. Γιατί οι εκλεκτές συμμετέχουσες διακρίνουν φύλο και μάλιστα από τον τίτλο κιόλας, έτσι για να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται. Ή ίσως να αποφύγουμε οι άνδρες να ασχοληθούμε;

Δεν αντιλαμβάνονται ότι δημιουργούν συνθήκες αντιπαλότητας; Είναι δύσκολες οικονομικά εποχές, οι αποδοχές στα αναλόγια πενιχρές και χρειάζεται σύνεση, όχι ρίξιμο λαδιού στη φωτιά. Ήδη στον κόσμο των ψαλτών επικρατεί δυσπιστία -το λιγότερο- για την σχέση των γυναικών με το αναλόγιο. Δεν χρειάζονται κινήσεις που θα χειροτερέψουν την κατάσταση. Η φιλοδοξία ορισμένων ας φροντίσει να αποκτήσει μέτρο και ας μην βασιστεί στον λαϊκισμό της φεμινιστικής κόντρας. Δεν έχει θέση μέσα στην εκκλησία.

Και ας μην ξεχνούμε ότι η επίσημη εκκλησία ΔΕΝ έχει λάβει ΕΠΙΣΗΜΗ θέση στο θέμα με συνέπεια κάποια πράγματα να παραμένουν έωλα, ακόμη κι αν επιχώριοι επίσκοποι έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες στην επαρχία τους, καλώς ή κακώς.

Το δια της πλαγίας οδού πλασάρισμα μέσω της καμαρίλας δεν ξέρω αν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα ή θα δημιουργηθούν καταστάσεις όπου η κοσμική δικαιοσύνη θα κληθεί να δώσει λύση σε εκκλησιαστικό ζήτημα με συνέπειες ανεπιθύμητες και για τα δύο φύλα και για τη συνοχή του πληρώματος εν γένει.

Θα ακούσω όμως τα λεγόμενα και θα σχολιάσω περισσότερα εν καιρώ. Η αρχή πάντως δεν αρχίζει καλά.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Δεν περιμένω απάντηση, γιατί απλούστατα δεν έχουν τι να απαντήσουν.

Παραθέτω και το Η γυνή εν τη ψαλμωδία του Π.Ν. Τρεμπέλα, διότι οι παλαιοί σύνδεσμοι δεν δουλεύουν.
Έχουμε την υμνογράφο και μελωδό οσία Κασιανή, λαμπρό παράδειγμα γυναίκας που έλαμψε με την παρακαταθήκη που μας άφησε.

Υπάρχουν χοροί γυναικών στις γυναικείες μονές

Στην Ελλάδα κατ' εμέ το πρόβλημα δεν είναι που ψάλλουν οι γυναίκες αλλά οι γνωστές γυναίκες που ακούμε κατά καιρούς πως ψάλλουν.
Δεν κατέχουν την παραδοσιακή ψαλτική, τα διαστήματα τους είναι άλλα, τον πρώτο ήχο τον λένε μινόρε και άλλα πολλά
Οι συγκεκριμένες γυναίκες του ελλαδικού χώρου δεν έχουν ακούσματα και δεν ξέρουν να ψάλλουν σωστά, αυτό είναι το πρόβλημα για μένα.
Μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν κάποιες κυρίες λαμβάνουν σχεδόν πάντα την αρνητική κριτική για το ψάλσιμο τους ως σεξιστικό σχόλιο, κάτι που δεν νομίζω να ισχύει, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές.
Στο εξωτερικό υπάρχουν γυναίκες λχ στην Βηρυτό. Άκουσα μια κοπέλα που έψαλλε υποδειγματικά, με διαστήματα που κανένας μας δεν γνωρίζει σήμερα .
Στην Ελλάδα ευλογείται η ασχετοσύνη και το φάλτσο με πρόσχημα την ταπείνωση και το "όλοι μαζί", η συστηματική υποτίμηση της σωστής παραδοσιακής ψαλτικής και του ρόλου του ψάλτη.
Έτσι προκύπτουν φαινόμενα άσχετων φιρμών γυναικών και ανδρών που έχουν λάβει θέσεις και προωθούνται ως πρότυπα.

Είμαστε μετά την παρακμή.
Δεν ξέρω αν έχει μέλλον η ψαλτική, οριακά είμαστε να περάσει στο παρελθόν το γνήσιο εκκλησιαστικό ύφος.
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
Έχουμε την υμνογράφο και μελωδό οσία Κασιανή, λαμπρό παράδειγμα γυναίκας που έλαμψε με την παρακαταθήκη που μας άφησε.

Υπάρχουν χοροί γυναικών στις γυναικείες μονές

Στην Ελλάδα κατ' εμέ το πρόβλημα δεν είναι που ψάλλουν οι γυναίκες αλλά οι γνωστές γυναίκες που ακούμε κατά καιρούς πως ψάλλουν.
Δεν κατέχουν την παραδοσιακή ψαλτική, τα διαστήματα τους είναι άλλα, τον πρώτο ήχο τον λένε μινόρε και άλλα πολλά
Οι συγκεκριμένες γυναίκες του ελλαδικού χώρου δεν έχουν ακούσματα και δεν ξέρουν να ψάλλουν σωστά, αυτό είναι το πρόβλημα για μένα.
Μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν κάποιες κυρίες λαμβάνουν σχεδόν πάντα την αρνητική κριτική για το ψάλσιμο τους ως σεξιστικό σχόλιο, κάτι που δεν νομίζω να ισχύει, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές.
Στο εξωτερικό υπάρχουν γυναίκες λχ στην Βηρυτό. Άκουσα μια κοπέλα που έψαλλε υποδειγματικά, με διαστήματα που κανένας μας δεν γνωρίζει σήμερα .
Στην Ελλάδα ευλογείται η ασχετοσύνη και το φάλτσο με πρόσχημα την ταπείνωση και το "όλοι μαζί", η συστηματική υποτίμηση της σωστής παραδοσιακής ψαλτικής και του ρόλου του ψάλτη.
Έτσι προκύπτουν φαινόμενα άσχετων φιρμών γυναικών και ανδρών που έχουν λάβει θέσεις και προωθούνται ως πρότυπα.

Είμαστε μετά την παρακμή.
Δεν ξέρω αν έχει μέλλον η ψαλτική, οριακά είμαστε να περάσει στο παρελθόν το γνήσιο εκκλησιαστικό ύφος.
Βαγγέλη,

μοναχές έφερες ως παράδειγμα. Κανένα πρόβλημα στα γυναικεία μοναστήρια, ας ψάλλουν (οι λαϊκές) όσο θέλουν.

Δεν έχω θέμα να ψάλλουν γυναίκες (λαϊκές) στην Εκκλησία, αλλά υπό εκκλησιαστικές προϋποθέσεις σεβόμενοι (άπαντες) την Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας:

α. Δεν χειροθετούνται γυναίκες ως ψάλτριες ή αναγνώστριες. Η Εκκλησία μας δεν μας παρέδωσε καμία Ακολουθία χειροθεσίας γυναίκας, πλην διακονισσών, και τις οποίες η Εκκλησία τις κατήργησε για διάφορους λόγους (η εξαίρεση του Αγίου Νεκταρίου επιβεβαιώνει τον κανόνα· και ο Άγιος Νεκτάριος Μοναχή έκανε Διακόνισσα, όχι λαϊκή). Δεν υπάρχει Ευχολόγιον που να έχει χειροθεσία Αναγνώστριας ή Ψάλτριας. Δεν υπάρχει τοιχογραφία σε εκκλησία με γυναίκες ψάλτριες.
β. Δεν ψάλλουν μαζί με άνδρες.
γ. Είναι σεμνά ενδεδυμένες με ευρύχωρα ρούχα, και αμακιγιάριστες, «ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος, ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέως καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές» (Α' Πέτρου γ' 3-4).
γ. Έχουν βοηθητικό ρόλο, και ψάλλουν απουσία ανδρών ιεροψαλτών. Αν όμως παρευρεθεί Ιεροψάλτης, μετά ταπεινώσεως αφήνουν την θέση τους.

Αν καταπατηθούν οι εκκλησιαστικές προϋποθέσεις, δηλ. η Παράδοση, για τον Αναγνώστη ή Ψάλτη, γιατί να μην καταπατηθούν αργότερα για τον Ιερέα ; Και ο Ιερέας μόνο άνδρας χειροτονείται βάσει της Παράδοσης.

Αν λοιπόν δημιουργήσουμε προηγούμενο στην Παράδοση, θα υποστούμε και τις συνέπειες εν καιρώ.

Μπορείς να δείς εδώ και το θέμα Γυναίκες και Ψαλμωδία.

Καλά Χριστούγεννα.
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Βαγγέλη,

μοναχές έφερες ως παράδειγμα. Κανένα πρόβλημα στα γυναικεία μοναστήρια, ας ψάλλουν (οι λαϊκές) όσο θέλουν.

Δεν έχω θέμα να ψάλλουν γυναίκες (λαϊκές) στην Εκκλησία, αλλά υπό εκκλησιαστικές προϋποθέσεις σεβόμενοι (άπαντες) την Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας:

α. Δεν χειροθετούνται γυναίκες ως ψάλτριες ή αναγνώστριες. Η Εκκλησία μας δεν μας παρέδωσε καμία Ακολουθία χειροθεσίας γυναίκας, πλην διακονισσών, και τις οποίες η Εκκλησία τις κατήργησε για διάφορους λόγους (η εξαίρεση του Αγίου Νεκταρίου επιβεβαιώνει τον κανόνα· και ο Άγιος Νεκτάριος Μοναχή έκανε Διακόνισσα, όχι λαϊκή). Δεν υπάρχει Ευχολόγιον που να έχει χειροθεσία Αναγνώστριας ή Ψάλτριας. Δεν υπάρχει τοιχογραφία σε εκκλησία με γυναίκες ψάλτριες.
β. Δεν ψάλλουν μαζί με άνδρες.
γ. Είναι σεμνά ενδεδυμένες με ευρύχωρα ρούχα, και αμακιγιάριστες, «ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος, ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέως καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές» (Α' Πέτρου γ' 3-4).
γ. Έχουν βοηθητικό ρόλο, και ψάλλουν απουσία ανδρών ιεροψαλτών. Αν όμως παρευρεθεί Ιεροψάλτης, μετά ταπεινώσεως αφήνουν την θέση τους.

Αν καταπατηθούν οι εκκλησιαστικές προϋποθέσεις, δηλ. η Παράδοση, για τον Αναγνώστη ή Ψάλτη, γιατί να μην καταπατηθούν αργότερα για τον Ιερέα ; Και ο Ιερέας μόνο άνδρας χειροτονείται βάσει της Παράδοσης.

Αν λοιπόν δημιουργήσουμε προηγούμενο στην Παράδοση, θα υποστούμε και τις συνέπειες εν καιρώ.

Μπορείς να δείς εδώ και το θέμα Γυναίκες και Ψαλμωδία.

Καλά Χριστούγεννα.
Εξετάζω το θέμα μόνο μουσικά και κατά πόσον δύναται η γυναίκα να σώσει την παράδοση, που όπως έδειξα γίνεται, απλά στην Ελλάδα υπάρχει το χάος.
Όλα αυτά περί τάξης κι αν πρέπει η δεν πρέπει να χειροθετείται η γυναίκα δεν με απασχολούν ιδιαίτερα, απλά τα σέβομαι και δεν θα διαφωνήσω.
Καλά Χριστούγεννα
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
"Η γυναικεία παρουσία στην Ψαλτική Τέχνη: η περίπτωση των αστικών ναών της βυζαντινής αυτοκρατορίας"
της Ευαγγελίας Σπυράκου
 

Attachments

«.. καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.» (Ρωμ. 12,2)

Αχ παλικάρια και σεβαστοί πατέρες, διαβάζω την αέναη λογομαχία σας για μας τις γυναίκες. Είμαι μία πρώην ηθοποιός νυν Χριστιανή. Επειδή η Ορθοδοξία είναι βίωμα, θα μοιραστώ μαζί σας το πώς προσωπικά βίωσα την εμπειρία μου στο ψαλτήρι και την επίσης ατέρμονη αγωνία μου να καταλάβω αν τελικά είναι Θέλημα Θεού ή όχι. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Όταν στα 35 μου χρόνια ανακάλυψα την Ορθοδοξία και τα Ιερά της Μυστήρια άρχισα να εξομολογούμαι κια να κοινωνάω κάθε εβδομάδα. Μέσα σε ενάμισυ μήνα άλλαξε όλη μου η προσωπικότητα, έπιανα σενάριο και με απωθούσε. Τα παράτησα όλα, και απομονώθηκα σε ένα απομακρυσμένο μέρος. Σε κάθε Θεία Λειτουργία πήγαινα στο κοντινότερο χωριό, στου οποίου την ενορία ανήκα. Εκεί υπήρχε μεγάλο πρόβλημα με τους ψάλτες. Από τα δεξία ήταν ένας ηλικιωμένος παππούλης, πρακτικός, που σιγά σιγά δυστυχώς αποσυρόταν. Ήταν εξαιρετικός. Ο πρωτοψάλτης δίπλα του είχε κάνει Βυζαντινή μουσική, γνώριζε ήχους και διάβαζε μουσική, αλλά ο ήχος της φωνής του ήταν τραγικός. Τόσο οξύς και μεταλλικός που σου τρυπούσε το τύμπανο, και ακουγόταν σα να είναι παράφωνος ενώ δεν ήταν. Αριστέρα ο βασικός είχε πολύ δυνατή, ωραία φωνή, άριστη ορθοφωνία, αλλά πολύ συχνά παράφωνος μέχρι απόγνωσης. Δεν ήξερε πολύ βασικές μελωδίες, έλεγε ό,τι να'ναι. Και δίπλα του ένας ηλικιωμένος που επίσης δεν ακολουθούσε τις γνωστές μελωδίες, αλλά είχε ζεστή φωνή, αυτοσχεδίαζε με τρόπο Δημοτικού τραγουδιού και ποτέ δεν ήταν παράφωνος. Τουλάχιστον δεν ενοχλούσε η φωνή του.

Όταν είδαν ότι είχα γίνει μόνιμη και τους ακολουθούσα σε κάθε Θεία Λειτουργία και στα ξωκλήσια ακόμη, η μοναδική γυναίκα της ηλικίας μου, ο πρωτοψάλτης στα δεξία μου πρότεινε να με κάνουν ψάλτρια. Εγώ ούτε να τ'ακούσω. Ήξερα καλά την τραγική παραφωνία μου και όλες μου τις άκαρπες προσπάθειες στο παρελθόν με σολφέζ και δασκάλους κλασικού τραγουδιού για να μάθω να τραγουδάω, αλλά αδύνατον. Η φωνή μου όμως παραδόξως είχε πολύ όμορφη χροιά, κοντράλτο σε αντρικούς τόνους, αλλά παράφωνη. Εντωμεταξύ, για να αναφερθώ και στο θέμα του πιθανού σκανδαλισμού των γυναικών από την παρουσία ανδρών ψαλτών, που πολύ σοφά ανέφερε ένας χρήστης, σας επιβεβαιώνω πως έχει πέρα για πέρα δίκιο. Εγώ το βίωσα αυτό. Ο νεαρός αριστερός καλλίφωνος πλην όμως παράφωνος ψάλτης, άρχισε να με κοιτάζει τόσο επίμονα κατά τη διάρκεια και των Ακολουθιών και μετά το πέρας αυτών, που μου έγινε εμμονή. Υπήρχαν φορές, όταν η Εκκλησία ήταν άδεια, που κυριολεκτικά την ώρα που έψελνε είχε γυρισμένο το κεφάλι του και κοίταζε εμένα κάτω στο ποίμνιο. Αποτέλεσμα: Τον ερωτεύτηκα παράφορα. Πήγαινα στην Εκκλησία και μου ήταν αδύνατο να συγκεντρωθώ στην Ακολουθία, γιατί πάθαινα ταχυκαρδία. Δε θα αναφερθώ στα τρεισήμισυ χρόνια της ταλαιπωρίας μου από αυτό το θέμα... Θα πω όμως πως πολλές φορές όταν έμπαινα στην Εκκλησία έχανε τα λόγια του. Άρα η παρουσία μιας γυναίκας μπορεί να σκανδαλίσει είτε είναι στο ψαλτήρι, είτε στο ποίμνιο. Αν ο άλλος θέλει να σκανδαλιστεί, θα σκανδαλιστεί.
Και δεν είναι ο μόνος ψάλτης που τόσο ευθαρσώς με έχει παρενοχλήσει, χωρίς να έχει σοβαρό σκοπό, όπως αποδείχτηκε. (Έχω αναγκαστεί να μην ξαναπάω σε συγκεκριμένη Εκκλησία, γιατί ένας ψάλτης παντρεμένος, συνεχώς μου ζήταγε να βγούμε, να του κάνω εξυπηρετήσεις και με έπαιρνε τηλέφωνα. Ξαφνικά το’κλεινε, γιατί ερχόταν η γυναίκα του.)

Εντωμεταξύ, ο συγκεκριμένος αριστερός ψάλτης του χωριού που σας έλεγα, που ήταν το δεξί χέρι του παπά και ο πιο σταθερός, κάθε φθινόπωρο λόγω της εργασίας του εξαφανιζόταν από το ψαλτήρι για περίπου 3 μήνες, και καθώς περνούσαν τα χρόνια αποχωρούσαν και οι δύο ηλικιωμένοι. Ο δεξής ο πρωτοψάλτης μου έλεγε συνέχεια "Έλα να σε κάνουμε ψάλτρια." Εγώ επειδή ήξερα ότι οι γυναίκες δεν επιτρέπονται στο ψαλτήρι, εξακολουθούσα να αρνούμαι. Ώσπου μια μέρα χτυπάει το τηλέφωνο, είναι ο ιερέας και μου λέει: "Τελικά αύριο δε θα γίνει Θεία Λειτουργία, γιατί δεν έχω ψάλτη." Ε, τότε έγινε μέσα μου το κλικ. Λέω αυτό ήτανε, θ'ανέβω κι ό,τι γίνει.

Πράγματι, στην επόμενη Θεία Λειτουργία ανέβηκα δειλά δειλά δίπλα στον πρωτοψάλτη, ο οποίος μου έλεγε να πω τα πιο εύκολα. Και τότε συνέβη το θαύμα. Η τραγική μου παραφωνία είχε σχεδόν εξαφανιστεί, ένιωθα μια αόρατη δύναμη να με καθοδηγεί στις μελωδίες, ακουγόταν μια φωνή που δεν ήταν η δικιά μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Άρχισα να μελετάω πυρετωδώς και να προσπαθώ και πρακτικά και μουσικά μέσα σε λίγες μέρες να μάθω κάποια τροπάρια για την επόμενη Ακολουθία. Μέχρι τότε ο κόσμος είχε πολλά παράπονα για τους ψάλτες, και πολλοί πιστοί πήγαιναν σε διπλανά χωριά ή στην πόλη, γιατί δεν μπορούσαν ν'αντέξουν το άκουσμα. Αλλά σε μένα ερχόταν ο κόσμος, μου μίλαγε και φαινόταν αρκετά ευχαριστημένος. Και σιγά σιγά βελτιωνόμουν, προσπαθούσα πολύ. Πλησιάζαν οι Ακολουθίες των Χριστουγέννων κι εγώ μια πρώην παράφωνη, προσπαθούσα μέσα σε λίγες μέρες να μάθω ακούσματα που λόγω της πρότινης απουσίας μου από την Εκκλησία δεν είχα ακούσει ποτέ. Από τη μια άρχισα να αγχώνομαι τραγικά, από την άλλη η κενοδοξία του καλλιτέχνη άρχισε να αναζοπυρώνετα.

Επίσης για να μη σκανδαλίζω κανέναν, όταν έψελνα ήμουνα γυρισμένη πλάτη προς τον κόσμο, πάντα μακρυές φούστες μέχρι κάτω, κουκουλωμένη μέχρι το λαιμό, άβαφτη, ατημέλητη, και είχα αφήσει μέχρι και τα πολλά άσπρα μαλλιά που έχω να ξαναβγούν. Για όσο έψελνα δεν τα είχα βάψει. Μισά άσπρα, μισά καστανά. Ήταν θλιβερό το θέαμα, παράλληλα όμως βίωνα τα ωραιότερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Πρώτη φορά στα 41 πλεόν μου χρόνια ένιωθα τί είναι αυτή η γιορτή. Ένιωθα σα να πετάω, σαν οι ψάλτες να είμαστε πιο κοντά στο Θεό απ’ότι όταν ήμουν στο ποίμνιο, κι ο ιερέας ακόμα πιο κοντά Του. Σα να είμαστε ανάμεσα στο ποίμνιο και τον ιερέα, κάπου αλλού πιο ψηλά...όχι μόνο χωροταξικά, αλλά και ουράνια. Δεν μπορώ να το περιγράψω. Σκεφτόμουν αν οι ψάλτες νιώθουν έτσι, πώς νιώθει ο παπάς; Ήμουνα ευτυχισμένη, πάρα πολύ ευτυχισμένη. Και δε μ’ένοιαζε τίποτ’άλλο. Μέχρι και τον έρωτα μου για τον αριστερό ψάλτη είχε υπερνικήσει όλο αυτό το υπέροχο που ένιωθα, τόσο που ευχόμουν να μη γυρίσει ακόμα, για να μη με κατεβάσει... Ναι, ξέχασα να σας πω, μπορεί να με κοίταζε συνέχεια, αλλά στο ψαλτήρι δε με ήθελε.

Τελικά πραγματικά η Δύναμη αυτή που με ανέβασε εκεί πάνω, αποδείχτηκε πως ήταν από το Θεό, για να καλύψει την έλλειψη σε ψάλτες, γιατί Παραμονή Χριστουγέννων μπαίνω πρωί πρωί στην Εκκλησία και τί να δώ; Ο παπάς μόνος του στο ψαλτήρι διάβαζε τον Κανόνα. Ανεβαίνω δίπλα του και μου δείχνει: «Συνέχισε, εδώ...» Κατεβαίνει κάτω φουριόζος, παίρνει το κινητό κι αρχίζει τα τηλέφωνα ωρυόμενος. Ο δεξίς πρωτοψάλτης δεν είχε έρθει, ήταν χρόνια τσακωμένοι με τον παπά και φαίνεται του έκανε καψόνια. Τελικά ήρθε ο ηλκιωμένος κυριούλης από τα αριστερά και κάναμε μαζί την Ακολουθία. Μέρες αργότερα ο παπάς σε μια παρέα είπε: «Αν δεν ήταν η Ε και ο Μιχάλης, Παραμονή Χριστουγέννων δε θα γινόταν Θεία Λειτουργία.»

Έλα όμως που όλη αυτή η απότομη έκθεση σε κόσμο σε ένα αντικείμενο που δεν το γνώριζα, με είχε αγχώσει αφάνταστα και είχα αρχίσει να παρακαλάω το Θεό να γυρίσει ο αριστερός για να κατέβω. Ώπερ και εγένετο. Μόλις επέστρεψε ο αριστερός, ο παπάς σχεδόν «κλωτσηδόν» με κατέβασε απ’το ψαλτήρι. Ήταν τόσο τραυματική η εμπειρία, που δεν ήθελα να ξαναψάλω για πολύ καιρό. Αργότερα μου πέρασε και ξαναπροσπάθησα σε άλλες Εκκλησίες, αλλά κάθε φορά συνέβαιναν πολύ άσχημα γεγονότα άσχετα με την Εκκλησία, τα οποία με εμπόδιζαν να πάω ή και εγώ μέσα μου ένιωθα ένα εμπόδιο... ήταν πολύ περίεργο, ο μισός μου εαυτός ήθελε πολύ να πάει και ο άλλος μισός ένιωθε αποστροφή για όλο αυτό. Βίωνα πραγματικά αυτό ακριβώς που συμβαίνει σε αυτή εδώ την ιντερνετική συνομιλία σας. Ο ακραίος διχασμός απόψεων που εκφράζεται εδώ, υπήρχε και μέσα μου.

Ώσπου κατέληξα στο εξής συμπέρασμα, που δεν ξέρω αν είναι αλήθεια: Στη δική μου περίπτωση, που ήμουν καλλιτέχνης και έπασχα από το πάθος της κενοδοξίας, το να ανέβω στο ψαλτήρι μετά τη θεραπεία μου, σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο και ο Θεός με προστατεύει. Αλλά για εξαιρετικές περιπτώσεις και ΜΟΝΟ για την ενορία μου, επέτρεψε να ψέλνω για εκείνο το μικρό διάστημα που πραγματικά υπήρχε ανάγκη. Και όχι μόνο επέτρεψε αλλά και βοήθησε με το να ξεκλειδώσει προσωρινά τη φωνή μου. Πουθενά αλλού που πήγα δεν κατάφερα να ψάλλω τόσο ωραία, όσο εκεί στην ενορία μου.

Δεν ξέρω αν έριξα λίγο φως σε αυτή την γκρίζα ζώνη, αλλά «...λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ.» (Ματθ. 3,9)

Και από τις πέτρες μπορεί ο Θεός να κάνει ψάλτες αν χρειαστεί.
 

ilias nektarios

Παλιο-μέλος... και μισό!
Καλημέρα σας κα Ε και χρόνια πολλά, από τις Άγιες Μέρες.

Θα μου επιτρέψετε να σας πω, ότι το μήνυμά σας, κινείται λίγο έξω από τα πλαίσια τα ιεροψαλτικα και των τυπικών διαδικασιών, με αναφορές σε πιο προσωπικά συναισθήματα, κατά την ταπεινή μου άποψη, που νομίζω ότι θα είναι κάπως δύσκολο να αναλύσουμε. Αν σταθούμε μάλιστα σε κάποια σημεία, φοβάμαι ότι θα ξεφύγουμε τελείως από το θέμα.
Θα προσπαθήσω να πάρω όμως τη μέση οδό.

Επειδή έχω περάσει και εγώ από το θεατρικό σανίδι, θα σταθώ στο τελικό συμπέρασμα.
Ο καλλιτέχνης, είναι για πάντα καλλιτέχνης, μέχρι να κλείσει τα μάτια του. Το πάθος δε φεύγει ποτέ από πάνω του.
Ασχέτως αν από τη μια παίζει στο θέατρο, μετά με τη γλυπτική, μετά με τη φωτογραφία, μετά με τη ζωγραφική.... και μετά με την ψαλτική!
Διοτι και αυτή, τέχνη είναι. Ανδροκρατούμενη μεν, δεν παύει όμως να είναι η ύψιστη τέχνη για εμάς.
Αρα, λοιπόν, το ''σαράκι'' δε σας είχε αφήσει, όπως νομίζατε, απλά σας ''θυμήθηκε'' στην 1η ευκαιρία. Και ποια ήταν αυτή;
Όταν έφυγαν ΟΛΟΙ οι ψάλτες και μείνατε μόνο εσείς και κάποιος για να σας δείξει. Ο Πρωτοψάλτης, δηλ.
Και παρακαλούσατε κιόλας να έρθει ο αριστερός, που όπως μας είπατε τον είχατε ερωτευθεί κιόλας για να σας κατεβάσει από το ψαλτήρι...
Και όταν ήρθε, δεν κατεβήκατε και ο ιερέας σας έδιωξε κακήν κακώς, όπως γράψατε....
Εσείς, δεν φανταστήκατε γιατί έγινε αυτό;....

Κυρία μου, επιτρέψτε μου να σας πω, ότι ύστερα από την συμπεριφορά του αριστερού, κανονικά, θα έπρεπε να είχατε ''εξαφανιστεί'' από τον Ναό αυτό. Γιατί σας παρέσυρε σε μια δύνη που γυρισμό δεν είχε. Όχι μόνο σας έκανε κακό, αλλά σας ξύπνησε και πάθη που είχατε κρύψει βαθιά μέσα σας.

ΜΟΝΟ και ΜΟΝΟ τότε θα μπορούσατε να μιλήσετε για προστασία από το Θεό.

Αυτά από μένα

ΥΓ Ηθοποιός πρώην και νυν Χριστιανή, συγγνώμη, αλλά αυτό δε στέκει ορθώς....
 
Last edited:

petrosgrc

Γαλάνης Πέτρος
Όλο αυτό πάντως θα έκανε πολύ ωραίο σενάριο σε μελό του Ξανθόπουλου!

Φαντάζομαι και τους ηθοποιούς: Κατερίνα Βασιλάκου, Στέφανος Στρατηγός στον ρόλο του κακού, Νότης Περγιάλης στον ρόλο του ιερέα και άλλοι.
 
Last edited:
Εσείς, δεν φανταστήκατε γιατί έγινε αυτό;....
Προφανώς γιατί αυτό είχα παρακαλέσει το Θεό να γίνει;

Κυρία μου, επιτρέψτε μου να σας πω, ότι ύστερα από την συμπεριφορά του αριστερού, κανονικά, θα έπρεπε να είχατε ''εξαφανιστεί'' από τον Ναό αυτό. Γιατί σας παρέσυρε σε μια δύνη που γυρισμό δεν είχε. Όχι μόνο σας έκανε κακό, αλλά σας ξύπνησε και πάθη που είχατε κρύψει βαθιά μέσα σας.
Το μόνο πάθος που είχα κρύψει μέσα μου ήταν εκείνο της κενοδοξίας, και αυτό το ξύπνησε ο πρωτοψάλτης που επέμενε ν'ανέβω στο αναλόγιο. Ο αριστερός δεν ξύπνησε κάποιο πάθος που κοιμόταν... ξύπνιο ήταν. LOL! Αυτό δε φεύγει ούτε με εξομολόγηση ούτε με Θεία Κοινωνία, γιατί είναι από το Θεό για να κάνουν οι άνθρωποι οικογένεια. Το παίρνει ο Θεός μόνο αν κάποιος θέλει να ακολουθήσει το μοναχισμό.
Έχετε όμως απόλυτο δίκιο για τη δίνη στην οποία με παρέσυρε. Και αν οι διαχειριστές της σελίδας αλλάξουν το όνομα όπως τους παρακάλεσα, γιατί νόμιζα ότι γράφω ανώνυμα, θα σας γράψω και τη συναρπαστική συνέχεια για το πώς τελικά πράγματι ο Θεός για να με "προστατέψει" με βοήθησε να εξαφανιστώ και από την Εκκλησία και από το χωριό.

Ηθοποιός πρώην και νυν Χριστιανή, συγγνώμη, αλλά αυτό δε στέκει ορθώς....
Ο ηθοποιός βιάζει την ψυχή του να βιώσει όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ο Χριστός θέλει να αποβάλλουμε. Πόσες φορές θα σου τύχει να παίξεις το Χριστό, την Παναγία ή τον Άγιο Νεκτάριο;
 
Last edited:
Όλο αυτό πάντως θα έκανε πολύ ωραίο σενάριο σε μελό του Ξανθόπουλου!

Φαντάζομαι και τους ηθοποιούς: Κατερίνα Βασιλάκου, Στέφανος Στρατηγός στον ρόλο του κακού, Νότης Περγιάλης στον ρόλο του ιερέα και άλλοι.
Χαχαχαχαχα!!! Πιο πολύ σε τραγικωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου το βλέπω! Ένας συνδιασμός των ταινιών "Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν", "Δεσποινίς ετών 39" και "Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο". Θα είχε τίτλο "Η Αλίκη στο Ψαλτήρι"!

Πέσατε διάνα όμως στο καστ. Στην κυριολεξία όμως. Μοιάζουν μέχρι και οι εκφράσεις των ηθοποιών που γράψατε! Μη σας πω και τα πρόσωπα έχουν κάποια ομοιότητα... Αφού έλεγα στον πνευματικό μου, νιώθω ότι ζω σε ταινία της Δεκαετίας του '60!
 
Last edited:
Και τώρα που ανωνυμοποιήθηκα, θα σας γράψω το φινάλε της ιστορίας, όπως υποσχέθηκα. Τον καιρό λοιπόν που έψελνα, γιατί υπήρχε έλλειψη ψαλτών, ο παπάς αναγκάστηκε να φωνάξει και έναν άλλο ψάλτη που υπήρχε στο χωριό. Για να διατηρήσω την ανωνυμία του θα τον ονομάσω "Γεράσιμο". Αυτός ήταν σπουδαγμένος, είχε κάνει Βυζαντινή μουσική, γνώριζε ήχους, και είχε καλή φωνή. Σε σχέση με τους υπολοίπους ήταν ο πιο άρτιος. Έλα όμως που δεν τον άφηναν να ψέλνει. Άπειρες οι ίντριγκες και οι τσακωμοί που είχα ακούσει ότι είχαν γίνει στο παρελθόν. Επειδή έκανα και το Κατηχητικό και ασχολιόμουν γενικότερα με τα θέματα της Εκκλησίας, οι άνθρωποι έβρισκαν ευκαιρία και μου έλεγαν τα παράπονά τους. Ένα μόνιμο παράπονο ήταν "Γιατί δεν ψέλνει ο Γεράσιμος;" Ξένη εγώ δεν τον ήξερα. Ποιος είναι ο Γεράσιμος βρε παιδιά; Είναι ο γιος του τάδε, που ήταν κι αυτός ψάλτης, ο μπατζανάκης του τάδε, που μένει δίπλα στον τάδε... κ.τ.λ. Άντε βγάλε άκρη... Τους έλεγα χαριτολογώντας "Κάντε υπομονή και θα το διαλευκάνω και αυτό." Μια μέρα λοιπόν που μοίραζα ημερολόγια της Εκκλησίας στα σπίτια, βρέθηκα και στο σπίτι κάποιου, που τον έβλεπα συχνά στην Εκκλησία, με κοίταζε διακριτικά, και φαινόταν διαφορετικός από τους υπόλοιπους χωριανούς. Σα να ήταν από άλλο έργο... Αγόρασε ημερολόγιο, και όταν έπρεπε να του γράψω την απόδειξη, τον ρωτάω:
-Το όνομά σας;
-Γεράσιμος.
-Γεράσιμος;;;;;;;; Ο ψάλτης;
-Ναι, εγώ είμαι.
-Όλος ο κόσμος μου μιλάει για σας. Σας θέλουν να ψάλετε. Γιατί δεν ψέλνετε;
-Γιατί δε μ'αφήνουν.
-Ποιος δε σας αφήνει;
-Οι άλλοι.
-Γιατί;
-Δεν ξέρω. Ρώτα τους.
Εκείνη λοιπόν τη μέρα που με είχε πάρει ο παπάς τηλέφωνο και μου είχε πει ότι ακυρώνεται η Θεία Λειτουργία γιατί δεν είχε ψάλτη, του είχα πει: "Να πούμε στο Γεράσιμο." "Δε θα πούμε του Γεράσιμου, και μην ανακατευτείς." "Οκ, καλά."
Όταν όμως είδε τα σκούρα, τον πήρε μόνος του τηλέφωνο το Γεράσιμο και βρεθήκαμε να ψέλνουμε άλλοτε απέναντι, και άλλοτε δίπλα δίπλα. Λοιπόν ένα περίεργο πράγμα, όταν ήταν αυτός στο ψαλτήρι, δεν ένιωθα την ανάγκη να πω και πολλά. Τα έλεγε τόσο καλά εκείνος, που δε χρειαζόταν. Ηρέμησε η ψυχή μου.
Περιττό να σας πω, πως ο άνθρωπος ήταν τόσο διαφορετικός από τον προαναφερθέντα αριστερό ψάλτη. Ενώ μέχρι τότε μου είχε δείξει με ποικίλους τρόπους το ενδιαφέρον του, μόλις βρεθήκαμε στο ψαλτήρι σταμάτησαν όλα. Ήταν σοβαρότατος. Έως και αδιάφορος.
Όταν όμως επέστρεψε ο αριστερός από την εργασία του, πήραμε πόδι και οι δύο από το ψαλτήρι. Και τότε έγινε μέσα μου το κλικ και μετά από τρεισήμισυ χρόνια είπα Τέρμα. Ήταν λάθος η επιλογή μου (o έρωτας για τον αριστερό). Φεύγω από δω.
Εντωμεταξύ η υπερήλικη μητέρα του Γεράσιμου έπαθε εγκεφαλικό. Πήγα στο νοσοκομείο να του συμπαρασταθώ και εκεί γνωριστήκαμε καλύτερα. Δυο τρεις μέρες μετά την κοίμησή της τα φτιαξαμε και ένα χρόνο μετά παντρευτήκαμε. Έχουμε όμως προβλήματα γιατί πίνει. Ίσως γι'αυτό δεν έχει επιτρέψει ο Θεός να ψέλνει, παρόλο που είναι τόσο καλός.

Συμπέρασμα 1: Ο Θεός επιτρέπει κατ'οικονομία να ψέλνουν γυναίκες μόνο όταν δεν υπάρχουν τουλάχιστον δύο ψάλτες ή όταν είναι τόσο κακόφωνοι που διώχνουν τον κόσμο από την Εκκλησία.
Συμπέρασμα 2: Τα παρασκήνια στο χώρο της ψαλτικής, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα παρασκήνια στο χώρο της 7ης Τέχνης.

~The End~​
 
Last edited:

mmamais

Μαμάης Μιχάλης
Συμπέρασμα 3: Όταν ένας ψάλτης πίνει, είναι επειδή δε τον αφήνουν να ψάλλει.
(συγνώμη, ίσως το αστειάκι να είναι λίγο χοντροκομμένο)

Σας ευχαριστούμε και πάλι για την προσωπική σας ιστορία που μοιραστήκατε εδώ μαζί μας. Κάτι τέτοια δίνουν μια άλλη νότα στο φόρουμ. Εύχομαι όλοι να τύχουμε του ελέους του Θεού.
 
Συμπέρασμα 3: Όταν ένας ψάλτης πίνει, είναι επειδή δε τον αφήνουν να ψάλλει.
(συγνώμη, ίσως το αστειάκι να είναι λίγο χοντροκομμένο)
:ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO: Χαχαχα! Γράψατε!

Ε είπα να ελαφρύνω λίγο το κλίμα, γιατί είχε βαρύνει πολύ.
Εξάλλου ο Άγιος Παΐσιος είχε πει, πως το γέλιο διώχνει τους δαίμονες.

Αμήν!
 
Last edited:

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
... Έχουμε όμως προβλήματα γιατί πίνει. Ίσως γι'αυτό δεν έχει επιτρέψει ο Θεός να ψέλνει, παρόλο που είναι τόσο καλός.
Μόνο ἕνα σχόλιο σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ σουρεαλιστικὸ σκηνικό καὶ δὲν ἀφορᾶ τὸ προσωπικὸ πρόβλημα.

Ὑπάρχουν ψάλτες ποὺ πίνουν καὶ ψάλλουν ὠραιότατα. Ὅσοι ἔχουμε ψάλλει στὴν ἐπαρχία τὸ ἔχουμε συναντήσει. Προσωπικὰ πρὸ εικοσιπενταετίας ἔψαλλα γιὰ τρία χρόνια ἀπὸ δεξιὰ, μὲ ἀριστερὸ ἡλικιωμένο ψάλτη πρακτικὸ, καλλιφωνότατο καὶ ... μπεκρή. Πίσω ἀπὸ τὸ ἀναλόγιό του στὸ στασίδι, πάντα ὑπήρχε μαυροδάφνη κι ὁ καημένος τραβοῦσε μιὰ καλὴ γουλιὰ κάθε μισή περίπου ὥρα.
Πάντα ἦταν πιωμένος ἤ μισοπιωμένος. Ὅταν ἔψελνε αὐτὸς μὲ τὸ αὐτί κι ἐγώ ... «μουσικολογιώτατος» (λέμε τώρα), ὁ ἄνθρωπος μὲ ἀκολουθοῦσε σὲ ὅ,τι κι ἄν ἐπέλεγα νὰ ψάλλω καὶ στὰ περιπλοκώτερα λειτουργικά, και ὑψίφωνος μέχρι νὰ σὲ σκάσει.
Θεὸς σχωρέστον, μετὰ ἀπὸ χρόνια πέθανε ἀπὸ συκώτι.

Αὐτὸ ποὺ γράφετε δὲν ἰσχύει πάντα, καὶ τὸ τὶ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς ἤ ὄχι, ἄς τὸ ἀφήσουμε καλύτερα, ἑκτὸς κι ἄν ἔχετε τὸ ... κινητὸ τηλέφωνο τοῦ ... Θεοῦ καὶ μιλᾶτε μαζί του.
 

Greekψαλτης

Ψαλῶ τῶ Θεῶ μου, ἕως ὑπάρχω.
Αὐτὸ ποὺ γράφετε δὲν ἰσχύει πάντα, καὶ τὸ τὶ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς ἤ ὄχι, ἄς τὸ ἀφήσουμε καλύτερα, ἑκτὸς κι ἄν ἔχετε τὸ ... κινητὸ τηλέφωνο τοῦ ... Θεοῦ καὶ μιλᾶτε μαζί του.
Ειναι πάρα πολλοί αυτοί οι οποίοι μιλούν εξ ονόματος του Θεού, φίλτατε "μαυρολυκε", και ξέρεις τι εννοώ και ας μη κολλάμε στο τι έγραψε η 'Ε'! Ειδικά τώρα που έχουμε και οπτικές ίνες, άσε... μιλάμε οτι πιάνουν σήμα πριν καν το σκεφθούν!
 
Μόνο ἕνα σχόλιο σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ σουρεαλιστικὸ σκηνικό καὶ δὲν ἀφορᾶ τὸ προσωπικὸ πρόβλημα.

Ὑπάρχουν ψάλτες ποὺ πίνουν καὶ ψάλλουν ὠραιότατα. Ὅσοι ἔχουμε ψάλλει στὴν ἐπαρχία τὸ ἔχουμε συναντήσει. Προσωπικὰ πρὸ εικοσιπενταετίας ἔψαλλα γιὰ τρία χρόνια ἀπὸ δεξιὰ, μὲ ἀριστερὸ ἡλικιωμένο ψάλτη πρακτικὸ, καλλιφωνότατο καὶ ... μπεκρή. Πίσω ἀπὸ τὸ ἀναλόγιό του στὸ στασίδι, πάντα ὑπήρχε μαυροδάφνη κι ὁ καημένος τραβοῦσε μιὰ καλὴ γουλιὰ κάθε μισή περίπου ὥρα.
Πάντα ἦταν πιωμένος ἤ μισοπιωμένος. Ὅταν ἔψελνε αὐτὸς μὲ τὸ αὐτί κι ἐγώ ... «μουσικολογιώτατος» (λέμε τώρα), ὁ ἄνθρωπος μὲ ἀκολουθοῦσε σὲ ὅ,τι κι ἄν ἐπέλεγα νὰ ψάλλω καὶ στὰ περιπλοκώτερα λειτουργικά, και ὑψίφωνος μέχρι νὰ σὲ σκάσει.
Θεὸς σχωρέστον, μετὰ ἀπὸ χρόνια πέθανε ἀπὸ συκώτι.

Αὐτὸ ποὺ γράφετε δὲν ἰσχύει πάντα, καὶ τὸ τὶ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς ἤ ὄχι, ἄς τὸ ἀφήσουμε καλύτερα, ἑκτὸς κι ἄν ἔχετε τὸ ... κινητὸ τηλέφωνο τοῦ ... Θεοῦ καὶ μιλᾶτε μαζί του.
Το σκηνικό που περιγράφετε είναι αν μη τί άλλο θλιβερό.
Ο Θεός έχει ήδη μιλήσει μέσω του Ευαγγελίου για το τί επιτρέπει. Δεν έχω κάποιο διορατικό χάρισμα.
"...μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται, οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι. " (Κορ. Α' 6,9-10)

Κατά τήν χειροθεσίαν σας ὁ Ἀρχιερεύς δέεται τοῦ Κυρίου γιά σᾶς μέ τά ἑξῆς λόγια: "Ἔκλεξαι τόν δοῦλον σου τοῦτον καί ἁγἰασον αὐτόν καί δός αὐτῷ μετά πάσης σοφίας καί συνέσεως τῶν θείων σου λογίων τήν μελέτην καί τήν ἀνάγνωσιν ποιεῖσθαι διαφυλάττων αὐτόν ἐν ἀμέμπτῳ πολιτείᾳ".

Να επισημάνω πως οι αδαείς και κακόφωνοι ψάλτες που έχει επιτρέψει ο Θεός να ψέλνουν στην ενορία μου διάγουν άμεμπτο ηθικο βίο. Δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, δεν πορνεύουν. Ούτε έχουν παρουσιάσει κάποιο άλλο από τα παραπάνω "κουσούρια".

ΥΓ: Το κινητό του Θεού προσωπικά δεν το έχω, έχει όμως Εκείνος το δικό μου. :cool:
 
Last edited:

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
Το σκηνικό που περιγράφετε είναι αν μη τί άλλο θλιβερό.
Ο Θεός έχει ήδη μιλήσει μέσω του Ευαγγελίου για το τί επιτρέπει. Δεν έχω κάποιο διορατικό χάρισμα.
"...μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται, οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι. " (Κορ. Α' 6,9-10)

Κατά τήν χειροθεσίαν σας ὁ Ἀρχιερεύς δέεται τοῦ Κυρίου γιά σᾶς μέ τά ἑξῆς λόγια: "Ἔκλεξαι τόν δοῦλον σου τοῦτον καί ἁγἰασον αὐτόν καί δός αὐτῷ μετά πάσης σοφίας καί συνέσεως τῶν θείων σου λογίων τήν μελέτην καί τήν ἀνάγνωσιν ποιεῖσθαι διαφυλάττων αὐτόν ἐν ἀμέμπτῳ πολιτείᾳ".

Να επισημάνω πως οι αδαείς και κακόφωνοι ψάλτες που έχει επιτρέψει ο Θεός να ψέλνουν στην ενορία μου διάγουν άμεμπτο ηθικο βίο. Δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, δεν πορνεύουν. Ούτε έχουν παρουσιάσει κάποιο άλλο από τα παραπάνω "κουσούρια".

ΥΓ: Το κινητό του Θεού προσωπικά δεν το έχω, έχει όμως Εκείνος το δικό μου. :cool:
Θλιβερό;
Ἐγὼ ΔΕΝ ἔκρινα τὸν ἄνθρωπο στὸ παράδειγμά μου γιὰ τὴν συμπεριφορά του ἀλλὰ γιὰ τὴν ψαλτική του δεινότητα ποὺ δὲν ἐμποδιζόταν ἀπὸ τὸ πιοτό του.
ΔΕΝ τὸ ἀνέφερα γιὰ νὰ ἐκφέρετε γνώμη περὶ ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ δὲν γνωρίσατε, ἐνῶ ἐγὼ τὸν γνώριζα μὲ τὰ καλά του καὶ μὲ τὰ κακά του.

Τὸ τὶ τηρεῖ ὁ καθένας ἀπὸ τὴν Γραφὴ καὶ πὼς τὸ τηρεῖ καὶ πόσο ἐπιφανειακὸς ἤ μή εἶναι, Ἄλλος τὸ κρίνει, ἀσχέτως τὶ λέμε ἐμεῖς ...

Πάντως στὴν ἑνορία σας σίγουρα δὲν θὰ ἐρχόμουν, καθότι διάγω μεμπτό ηθικὸ βίο καὶ τὸν ... εὐχαριστιέμαι:whistle:.
 
Status
Not open for further replies.
Top