[Suggestion] Γέροντας Παΐσιος: «Ὅταν κανεὶς ψάλλη χωρὶς νὰ ἔχη καλὴ πνευματικὴ κατάσταση, εἶναι χειρότερο ἀπὸ μουσικὴ παραφωνία»

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#3


Ναί, βρίσκονται στὸν τόμο Γέροντος Παϊσίου λόγοι, στ', Περὶ προσευχῆς, 2012, σσ. 218-219.
 
#6
Τί σημαίνει τοῦτο;
Σημαίνει ότι αμφισβητείται η εγκυρότητα των λεγομένων από τον Γ. Παΐσιο!
Όμως, όλοι οι Άγιοι γέροντες, ομοθυμαδόν μας πληροφορούν, μεταξύ των άλλων, ότι "τα υψηλά ίσα", που είναι αποτέλεσμα "της Θεοποίησης του λαρυγγιού μας", διώχνουν την κατάνυξη!
Μ' άλλα λόγια την προσδοκώμενη καλή πνευματική κατάσταση, που θα πρέπει να 'χουμε ώστε να αποδίδουμε στο έργο μας.
Όσο ηθελημένα ή αθέλητα κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε ή ότι αγνοούμε τα παραπάνω σημαντικά, είμαστε, απλά "αεροψάλτες"....
Είναι επιτακτική η ανάγκη αναβάθμισής μας και προσγείωσή μας εις την ιερότητα του έργου μας!
 
Last edited:

ilias nektarios

Παλιο-μέλος... και μισό!
#7
Τί σημαίνει τοῦτο;
Σημαίνει,οτι μπορεί να είναι γραμμένα,αλλα δεν σημαίνει οτι είναι και μιλημένα!....

Και στο συγκεκριμένο αρθρο,φαίνεται καθαρά αυτό.

1. Οι Αγιοι Πατέρες μας,δεν νομίζω οτι υπήρξαν ποτέ φλύαροι,όπως τους παρουσιάζουν καποιοι τα τελευταια χρόνια,να ασχολούνται και να μιλάνε ακομα και για.... εξωτερική πολιτικη!

2. Αυτο το ''...αριστεροι λογισμοι...'' τι σημαίνει;...:confused:
(Ρωτάω με καλή διαθεση,μην το παρεξηγησει κανεις)
 

Pappous43

Παλαιό Μέλος
#9
Κατ΄ἀρχήν δημιουργεῖ μίαν σοβαράν ἐντύπωσιν νά θέλῃ κάποιος ἀπόλυτον ἀκρίβειαν ἐάν π.χ.
ὁ τάδε Γέρων πράγματι εἶπε τό τάδε ἤ μήπως ψευδῶς τό μετέφερε κάποιος συγραφεύς τῆς βιογραφίας τοῦ Γέροντος κτλ.
Ἐάν ὑπάρχει τόσον εὔκολα τοιοῦτον θέμα καί ἀμφιβολία δι'ἀδελφούς μας ὀρθοδόξους, τότε τί νά εἰπωμεν διά βιβλία καί εἰδήσεις ἀθέων ἀνθρώπων; Καταρρέουν τά πάντα ἐάν (δῆθεν) δέν ἔχομε βάσιμα στοιχεῖα.

Ὅμως, πόσον σίγουροι δυνάμεθα νά εἴμεθα διά κάτι;
Ὁ Γαλιλαῖος (1564-1642) εἶπε ὅτι "Αἱ μή-μαθηματικαί ἰδιότητες εἶναι ἐντελῶς ὑποκειμενικαί".(Sullivan, p.130)
Παρακαλῶ νά σᾶς προλάβω μή μοῦ πῆτε ὅτι αὐτά πού γράφω εἶναι ὑποκειμενικά,
τά πάντα ἐκτός τῶν μαθηματικῶν (κ.ο.κ.) εἶναι ἐν τέλει ὑποκειμενικά καί βασίζονται μεταξύ ἄλλων εἰς τήν τιμιότητα μας
καί τήν ἐμπιστοσύνην μας.
Ὅσα μή-μαθηματικά στοιχεῖα ἔχομε προέρχονται ἀπό μίαν ἀλυσίδαν π.χ. βιβλίων κτλ καί βασίζονται εἰς τήν ἐμπιστοσύνην κ.ο.κ. (2)

Ἅγιος Ἀθανάσιος (Δ΄αἰών):
" Ὅταν οἱ ψάλται ψάλλουν μέ τήν γλῶσσαν καί τόν νοῦν, ὠφελοῦν ὄχι μόνον ἑαυτούς ἀλλά καί ὅσους τούς ἀκούουν.
Ἡ μελωδική ἀπόδοσις τῶν ψαλμῶν δέν γίνεται διά τόν εὐχάριστον ἦχον, ἀλλά εἶναι φανέρωσις τῆς ἁρμονίας μεταξύ τῶν σκέψεων τῆς ψυχῆς" (3)

Ὁ Ἅγιος Αύγουστῖνος (354-430) εἶπε ὅτι "ἡ ψαλμωδία εἶναι διπλῆ προσευχή".
Ἀλλά τότε ὡς (ψαλλομένη) προσευχή χρειάζεται καί τήν εὐλάβειαν.

Ὁ Ροβέρτος Σοῦμαν (+1856), μέγας Γερμανός συνθέτης εἶπε: "Ἡ μουσική γιά μένα εἶναι ἡ τελειωτέρα ἔκφρασις τῆς ψυχῆς".
Παρόμοια λόγια χρησιμοποιεῖ καί ὁ Μπετόβεν.
Πῶς λοιπόν ἀμφιβάλετε ὅτι δέν ἔχει σχέσιν ἡ εὐλάβεια τῆς ψυχῆς μέ τό φωνητικόν μουσικόν ἀποτέλεσμα;

Ὁ Ἀπόστολος μᾶς λέγει: "Ψαλῶ τῷ πνεύματι, ψαλῶ καί τῷ νοῒ". (Α΄Κορ.ιδ΄15) καί (3)
Καί, "ἀδοντες καί ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ" (Ἐφεσ. ε΄19).
Ἰδού ποῦ καί πῶς ὑπεισέρχεται ἡ εὐλάβεια...

"Οἱ ψάλλοντες ἐκπροσωποῡν τούς Ἀγγέλους τούς ἱσταμένους ἐνώπιον τοῦ θρόμου τοῦ Θεοῦ, τούς προσφέροντας ὕμνους αἰνέσεως" (3).
Πῶς θά τό κάνουν ἄνευ εύλαβείας;

Μερικαί ὁδηγίαι πρός τούς ψάλλοντας, εἰς τήν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀμερικης: (3)
-Συγκεντρωθῆτε εἰς τήν λατρευτικήν ἀκολουθίαν, ἐνεργῶς, κάνοντες τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ, ἱστάμενοι,
προσευχόμενοι κτλ ὡς ἁρμόζει.
-Ἀναζητήσατε πνευματικήν σημασίαν εἰς ὅ,τι ψάλλετε. Θυμηθῆτε, τό ψάλσιμο δέν εἶναι ἁπλῶς μία
παράστασις, ἀλλά μία πρᾶξις λατρείας - "τό ψάλλειν ἐστί πιστεύειν".

Ἡ Βυζαντνή Μουσική δέν εἶναι μόνον ἡ προφορά ξηρῶν, ἁπλῶν διαστημάτων τῶν φθόγγων, ὡς π.χ. τό πιάνο κτλ.
ἄλλά ἄθροισμα πολλῶν μικροτέρων ἤ μεγαλυτέρων καλλωπισμῶν ποῦ ἅπτονται καί τῆς ψυχικῆς διαστάσεως, π.χ. δέους,
συντριβῆς, λύπης, χαρᾶς, εὐλαβείας κτλ.
Ἐντύπωσιν μοῦ ἔκαμε προσφάτως ἡ κορῶνα "Τήν σήμερον μυστικῶς...ζωήν τήν ΑΙΩΝΙΟΝ..." πού ἔψαλλε ὁ νῦν κοιμηθείς ἀδελφός ἐν Χριστῷ (Λυκ. Ἀγγελόπουλος (πέραν

οἱωνδήποτε ψαλτικῶν διαφορῶν μέ ἄλλους). Ἐπειδή ἐγνώριζε ὅτι φεύγει, ἔδινε ὅλον του τόν ἑαυτόν νά ἀποδώσῃ μέ εὐλάβειαν καί συντριβήν καρδίας ἔντελῶς τήν

λέξιν κλειδί "Αἰώνιον". Πῶς νά τό ἀπέδιδε ἔτσι τό ἄψυχον πιάνο...

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, τί τό περίεργον καί ἀπίστευτον εἶπεν ὁ Γέρων Παῒσιος, πού σώνει καί καλά
θέλομε νά ἀποδείξωμε ἤ ἔστω νά δημιουργήσωμε μίαν ἀμφιβολίαν ὅτι ἴσως δέν τό εἶπε ποτέ;
Μήπως φλερτάρομε μέ τόν ἀσκόν τοῦ Αἰόλου καί θέλομε βαθμιαίως καί τήν ἀμφισβήτησιν καί ἄλλων;


Πηγαί:

-(1) Ἁγία Γραφή

-(2) The Limitations of Science, by J.W.N. Sullivan

-(3) National Forum of Greek Church Musicians:
THE ROLES AND RESPONSIBILITIES OF CHOIR MEMBERS.
Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς.
 
Last edited:

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#10
O «μετά θάνατον μάρτυς» γέρων Παΐσιος έχει υποστεί απίστευτη εθνο-πολιτική καπηλεία από πολλούς που εκμεταλλεύτηκαν για εμπορικούς σκοπούς λόγια τα οποία είπε ή δεν είπε (ή δεν είπε ακριβώς έτσι ή δεν είπε στο ίδιο πλαίσιο ή με την ίδια εστίαση κλπ κλπ κλπ) εκθέτοντάς τον μάλιστα σε από κοινού θέα παρέα με ένα σωρό άλλα έντυπα, (ας το πω κοσμίως) αλλότρια. Να με συγχωρείτε.

Αυτή η καπηλεία όμως δεν έχει καμία σχέση με τις εκδόσεις των ανθρώπων, μοναχών επί το πλείστον, που τον έζησαν από κοντά και μετέφεραν με πολλή πιστότητα και τον οφειλόμενο σεβασμό τα λόγια του σε θαυμαστά βιβλία (καλύτερο όσων γνωρίζω το βιβλίο του πατρός Ισαάκ).

Θα πρέπει αυτή η διάκριση να τηρείται με ακρίβεια και να μη γενικεύεται σε αόριστη δυσπιστία για το αν κάτι ειπώθηκε ή όχι. Το αν ειπώθηκε εξαρτάται από το ποιος το μαρτυρεί. Και για τα λόγια του Κυρίου άλλοι μαρτύρησαν, αλλά «οίδαμεν ότι αληθής εστίν η μαρτυρία αυτών».
 

Pappous43

Παλαιό Μέλος
#11
2. Αυτο το ''...αριστεροι λογισμοι...'' τι σημαίνει;...:confused:
(Ρωτάω με καλή διαθεση,μην το παρεξηγησει κανεις)
Νομίζω αύτό εἶναι τό εὔκολον ἐρώτημα....
1) Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι εἶναι καλῶς ἤ κακῶς δεξιό-χειρες.
Τά παιδάκια γνωρίζουν ἀπό μικρά ποῖον εἶναι (πράγματι) τό καλό χέρι.
2) Διά τήν ἱστορίαν, ἀπό τήν Ἁγίαν γραφήν διαβάζομε διά τούς
ἐκ δεξιῶν καί τούς ἄλλους ἐξ εὐωνύμων. Ἴσως προέρχεται πάλιν
ἀπό τό γεγονός τοῦ καλοῦ καί τοῦ "κακοῦ" χεριοῦ.
3) Ὁ Γέρων βεβαίως ὁμιλεῖ εἰς ὑψηλώτερον ἐπίπεδον ἀπό τό κομματικόν.
4) Εἶναι ἐκτός θέματος, ἀλλά ἐπειδή τό ἐθίξατε, μοῦ παραμένει μία
ἀπορία (δέν εἶμαι εἰδικός),
λαμβανομένων ὑπ΄ὅψιν τῶν ἀνωτέρω 1) καί 2),
διατί νά ἐπιλέξη ὁ οἱοσδήποτε'(ἀρχικῶς) νά λέγεται "ἀριστερός" καί ὄχι μία ἄλλη λέξι;
Θά ἐκτιμοῦσα ἕνα Π.Μ.
 
Last edited:
#12
Τυχαίνει και έζησα από κοντά το Γερο-Παίσιο. Ορθώς του έχουν απονεμηθεί ο έπαινος Δήμου και σοφιστών. Είχε τη δύναμη της διάγνωσης με πολύ χιούμορ που παραδόξως έχουν γραφεί ελάχιστα γι' αυτό. Κυνηγούσα κάτω απ' την Παναγούδα τσιχλοκότσυφα με το αεροβόλο, νεαρός μαθητής (και απόφοιτος..:D επί Χρυσοστόμου:()-ήταν η μοναδική πηγή πρωτεϊνών εκτός από τις κονσέρβες του Ζ. και του Προ., των δύο Καρεώτικων παντοπωλείων. Ο πατέρας μου, σερδάρης τότε, είχε στενή φιλία και στο κατάσκιο μονοπάτι καθώς περνούσα με το λιανοντούφεκο τους συναντώ στη δική τους πορεία "προς Εμαούς: "-Έλα να πάρεις την ευλογία του Γέροντα. Γέροντα, πες του ένα πνευματικό λόγο" Και ο Γέρων, με αυτό το σαρδόνειο γελάκι, που όσο ζω θα το θυμάμαι: "-Ν., άστον αυτόν, αυτός δε σώζεται με τίποτα!!:D"
Λοιπόν στο θέμα μας: O Γέρων ενδιαφερόταν για τον σκανδαλισμό των πιστών. Και την ειρήνη ! (αυτό το "Εν ώσιν") Όταν ο ψάλτης-συχνά καλλίφωνος είναι για δέσιμο, "του κρεμούν κουδούνια" και κυνηγά ασύστολα τον ποδόγυρο (- και κάποτε ακόμα χειρότερα..) Και όλα αυτά-σε ενορίες αγροτικές, σαν αυτές που εκκλησιαζόταν ο Γέρων προτού ρασοφορέσει. Στις αστικές ενορίες, "που χάνει το παιδί την μάνα" και οι περισσότεροι έχουν απωλέσει την πίστη τους ή -το συχνότερο- η πίστη έχει υποστεί εννοιολογική αλλαγή (conceptual change) εν σχέσει με την πίστη των πατεράδων μας, ο ΣΩΣΤΟΣ ψάλτης, οφείλει να υιοθετεί όσο γίνεται παλιότερες "ψυχωμένες"στρατηγικές ψαλσίματος, που θέλεις-δε θέλεις τις εκλαμβάνεις ως "αγιοτικές" μέσα στον βυζαντινισμό τους. Το κυριότερο παράδειγμα: O Mητροπολίτης Σάμου, της Μέλπως Μερλιέ.
Συμπέρασμα: Άκαιρο σχόλιο που κρύβει ανάρμοστους λογισμούς για τον μαχόμενο ψάλτη, της εξοντωτικής, καθημερινής, πρακτικής, που αμοίβεται χρηματικά ελάχιστα-ή καθόλου. Και στα χωριά πια ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΨΑΛΤΕΣ!
http://www.youtube.com/watch?v=IcWVoF4QKdw
 
Last edited:

ilias nektarios

Παλιο-μέλος... και μισό!
#13
O «μετά θάνατον μάρτυς» γέρων Παΐσιος έχει υποστεί απίστευτη εθνο-πολιτική καπηλεία από πολλούς που εκμεταλλεύτηκαν για εμπορικούς σκοπούς λόγια τα οποία είπε ή δεν είπε (ή δεν είπε ακριβώς έτσι ή δεν είπε στο ίδιο πλαίσιο ή με την ίδια εστίαση κλπ κλπ κλπ) εκθέτοντάς τον μάλιστα σε από κοινού θέα παρέα με ένα σωρό άλλα έντυπα, (ας το πω κοσμίως) αλλότρια. Να με συγχωρείτε.
Αυτή η καπηλεία όμως δεν έχει καμία σχέση με τις εκδόσεις των ανθρώπων, μοναχών επί το πλείστον, που τον έζησαν από κοντά και μετέφεραν με πολλή πιστότητα και τον οφειλόμενο σεβασμό τα λόγια του σε θαυμαστά βιβλία (καλύτερο όσων γνωρίζω το βιβλίο του πατρός Ισαάκ).

Θα πρέπει αυτή η διάκριση να τηρείται με ακρίβεια και να μη γενικεύεται σε αόριστη δυσπιστία για το αν κάτι ειπώθηκε ή όχι. Το αν ειπώθηκε εξαρτάται από το ποιος το μαρτυρεί. Και για τα λόγια του Κυρίου άλλοι μαρτύρησαν, αλλά «οίδαμεν ότι αληθής εστίν η μαρτυρία αυτών».
Και εμένα και συμφωνώ με τον Γιώργο. Νομίζω οτι χρειάζεται μεγάλη προσοχη!...
 

sulphur

Νέο μέλος
#14
Ὁ εὐσεβὴς ψάλτης ἐκπέμπει χάρη Θεοῦ

Ἔλεγε ὁ Γέροντας: Ἡ βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ εἶναι διδασκαλία.. μαλακώνει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ σιγὰ-σιγὰ τὴ μεταρσιώνει σὲ ἄλλους κόσμους πνευματικούς, μὲ τοὺς φθόγγους αὐτούς, ποὺ σπέρνει ἡδονὴ καὶ τέρψη καὶ εὐχαρίστηση, ταξιδεύοντας σὲ ἄλλο κόσμο πνευματικό. Πράγματι ἔτσι εἶναι παιδιά, μὴν κοιτάζετε ποὺ τοὺς ἀκοῦς νὰ κάνουνε. Ὅταν κανεὶς σιγὰ-σιγὰ μπεῖ σὲ μιὰ τέτοια φόρμα πνευματική, ἔτσι αἰσθάνεται κι ἔτσι πρέπει νὰ κάνει. Μπορεῖ νὰ γίνεις κι ἕνας ἐγωιστὴς ψάλτης καὶ νὰ κουνιέσαι καὶ νὰ αὐτώνεσαι καὶ νὰ εἶσαι κούφιος· μπορεῖ νὰ ἔχεις τὴ φωνή, νὰ συγκινεῖς μὲ τὴ φωνή σου, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ὄντως ἅγιος ποὺ ψάλλει, αὐτὸς ἔχει καὶ κάτι ἄλλο, δὲν ἔχει μόνο τὴ φωνή· μαζὶ μὲ τὴ φωνὴ ποὺ ἐκπέμπεται μὲ τὰ ἠχητικὰ κύματα, ἐκπέμπεται καὶ κάποια χάρη μὲ ἄλλα κύματα, μυστικά, ποὺ ἀγγίζουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ τὶς συγκινοῦν βαθύτατα. Ὁ κούφιος, ἂς ποῦμε, μουσικός, ὁ ἐγωιστής, ἔχει αὐτό. Κι εὐχαριστεῖ ἔτσι. Ὁ ἅγιος μουσικὸς στέλνει καὶ κύματα κύματα μαζὶ μὲ τὴ φωνή του. Γίνεται ἕνα πολὺ μεγάλο μυστήριο. Γι᾿ αὐτό, ἐὰν θὰ πᾶτε στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἀκοῦστε τοὺς μοναχοὺς ποὺ ψάλλουν, καὶ παγωμένη καὶ πέτρινη καρδιὰ νὰ ἔχεις, ἅμα ἀκούσεις… Νά! τὸ παράδειγμα: Αὐτὸς ὁ μουσικὸς μπορεῖ νὰ συγκινεῖ…»

Άγιος Πορφύριος http://www.porphyrios.net/?p=6099


Eιναι το πρωτο μηνυμα μου στο φορουμ.Με εκφραζουν απολυτα τα λογια του Οσιου Πορφυριου που νομιζω ειναι στο ιδιο πνευμα με οσα τουλαχιστον αποδιδονται στον Γεροντα Παισιο.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#15
O «μετά θάνατον μάρτυς» γέρων Παΐσιος έχει υποστεί απίστευτη εθνο-πολιτική καπηλεία από πολλούς που εκμεταλλεύτηκαν για εμπορικούς σκοπούς λόγια τα οποία είπε ή δεν είπε (ή δεν είπε ακριβώς έτσι ή δεν είπε στο ίδιο πλαίσιο ή με την ίδια εστίαση κλπ κλπ κλπ) εκθέτοντάς τον μάλιστα σε από κοινού θέα παρέα με ένα σωρό άλλα έντυπα, (ας το πω κοσμίως) αλλότρια. Να με συγχωρείτε.

Αυτή η καπηλεία όμως δεν έχει καμία σχέση με τις εκδόσεις των ανθρώπων, μοναχών επί το πλείστον, που τον έζησαν από κοντά και μετέφεραν με πολλή πιστότητα και τον οφειλόμενο σεβασμό τα λόγια του σε θαυμαστά βιβλία (καλύτερο όσων γνωρίζω το βιβλίο του πατρός Ισαάκ).

Θα πρέπει αυτή η διάκριση να τηρείται με ακρίβεια και να μη γενικεύεται σε αόριστη δυσπιστία για το αν κάτι ειπώθηκε ή όχι. Το αν ειπώθηκε εξαρτάται από το ποιος το μαρτυρεί. Και για τα λόγια του Κυρίου άλλοι μαρτύρησαν, αλλά «οίδαμεν ότι αληθής εστίν η μαρτυρία αυτών».
Τὸ νὰ ἐξισώνεις τὸν λόγο τῶν Εὐαγγελίων μὲ σημερινὲς ἐκδόσεις, θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς βλασφημία.
Ὅσο γιὰ τὸ τὶ μετέφερε ὁ καθένας, καὶ πὼς φιλτραρίσθηκε μέσα ἀπὸ προσωπικὰ πιστεύω καὶ ἀπόψεις εἶναι ἄλλο θέμα.

Μόνο τοῦτο. Ὅποιος ἔχει διαβάσει τὰ ἔργα τοῦ ἰδίου γέροντος Παϊσίου, διαπιστώνει τεράστια ἀπόσταση ἀπὸ ὅσα μᾶς «μεταφέρουν» πλείστοι ὅσοι μοναχοὶ καὶ μή.
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#16
Τὸ νὰ ἐξισώνεις τὸν λόγο τῶν Εὐαγγελίων μὲ σημερινὲς ἐκδόσεις, θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς βλασφημία.
Ένα παράδειγμα διαχρονικά έχει τη λειτουργία της αναλογίας, όχι της εξίσωσης. Εκπλήσσομαι σφόδρα με την ανάγνωσή σου.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#18
Ένα παράδειγμα διαχρονικά έχει τη λειτουργία της αναλογίας, όχι της εξίσωσης. Εκπλήσσομαι σφόδρα με την ανάγνωσή σου.
Ὅταν διατυπώνεις συλλογισμοὺς ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, καμιὰ φορὰ ἡ ἔκπληξη εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ...

Γι' αὐτὸ καλὸ εἶναι νὰ διαχωρίζεται ἡ ἤρα ἀπ' τὸ στάρι, ὥστε νὰ μὴν προκαλεῖται σύγχυση τῆς ἀναλογίας πρὸς τὴν ἐξίσωση στοὺς ἀναγνῶστες.
 
#19
Ὅταν διατυπώνεις συλλογισμοὺς ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, καμιὰ φορὰ ἡ ἔκπληξη εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ...

Γι' αὐτὸ καλὸ εἶναι νὰ διαχωρίζεται ἡ ἤρα ἀπ' τὸ στάρι, ὥστε νὰ μὴν προκαλεῖται σύγχυση τῆς ἀναλογίας πρὸς τὴν ἐξίσωση στοὺς ἀναγνῶστες.
Καμία σύγχυση δεν προκαλείται στους ορθώς (και υγιώς) αναγινώσκοντας αλλά αν δεν γινώσκεις ἅ αναγινώσκεις...
 
Top