Από το facebook του Νίκου Ανδρίκου
https://www.facebook.com/share/p/1EW1LFpYux/?mibextid=wwXIfr :
Καλό ταξίδι στο Φως αγαπημένε, γλυκέ μου Δάσκαλε!
Για την ερμηνευτική δεινότητα και το μοναδικό φωνητικό τάλαντο του Γεώργιος Χατζηχρόνογλου πολλά έχουν ειπωθεί και θα ειπωθούν. Αλλωστε το ευρύ δισκογραφικό του έργο μαρτυρά την περίπτωση ενός χαρισματικού, ιδιοπροσωπου ερμηνευτή, ανένταχτου σε στείρα μιμητικά πρότυπα, νόρμες και Σχολές, που θα του στερούσαν το βαθύ, το πηγαίο και πρωτότυπο της όλης εκφραστικής του πρότασης.
Αυτό που ωστόσο, συνήθως παραθεωρειται είναι η εξίσου ιδιαίτερα χαρισματική διάσταση του, υπό την ιδιότητα του δασκάλου.
Τον ίδιο τον γνώρισα το μακρινό 1997, όταν είχα έρθει από τη Μυτιλήνη για να δώσω εξετάσεις πτυχίου. Μετά την εξέταση μου πρότεινε να συνεχίσουμε μαζί στο δίπλωμα. Τα δύο χρόνια που ακολούθησαν πέρα από άκρως ωφέλιμα, καρποφόρα και γόνιμα σε επίπεδο μαθησιακό, ήταν εμπλεα βιωμάτων σε πρακτικό επίπεδο, αφού πέρα από το μάθημα, βρισκόμουν πλάι του στο αναλόγιο της Φανερωμένης ανελλιπώς για δύο και πλέον έτη. Ο Άρχοντας ήταν άνθρωπος που δεν επικεντρωνόταν τόσο στο να σου μάθει κάτι, αλλά κυρίως στο να σε εμπνεύσει και να σε εξοπλίσει με τέτοιο τρόπο ώστε να ανοίξεις τους δικούς σου ορίζοντες. Το δε μάθημα του, τόσο σε επίπεδο μεθοδολογίας αλλά και ρεπερτορίου ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Δεν έμενε εγκλωβισμένος στη συμβατική ωδειακη ύλη, καθώς μελετούσαμε άκρως ενδιαφέρον και απαιτητικό ρεπερτόριο, γεγονός καθόλου αυτονόητο στα μέσα των 90s. Από Δοξασταριο Ιακωβου, αργά Ανοιξανταρια και Καλοφωνικο Ειρμολογιο μέχρι Νικόλαο Σμύρνης, Φαρλεκα και Φιλανθιδη. Σημειωτέον, πως τίποτα από τα έντυπα του 19ου αιώνα δεν υπήρχε τότε σε ψηφιακή μορφή ώστε να είναι εύκολη η πρόσβαση σ' αυτά, ενώ οι αναστατικες εκδόσεις είχαν κάνει μόλις την εμφάνιση τους δειλά δειλά. Αλλά ο κ. Γιώργος είχε πάντα την ίδια όρεξη και διάθεση για μελέτη, για ανακάλυψη νέων ατραπών έκφρασης και δημιουργίας.
Γλυκός, ενθαρρυντικός, χαμογελαστός, γενναιόδωρος και μερακλής, που ήξερε να χαίρεται με το χάρισμα του άλλου χωρίς συμπλέγματα και δογματισμους. Άλλωστε, το βασικό του κριτήριο δεν ήταν άλλο από την καλλιτεχνική εκλέπτυνση και την πηγαία εκφραστικότητα.
Δάσκαλε ας είσαι αναπαυμενος και να ψάλλεις με τον μοναδικό σου τρόπο το μέλος που συνήθιζα να σου ζητάω να αποδώσεις κατά τη διανομή του αντιδωρου τις Κυριακές που είχαμε βαρύ ήχο. Το Άκουσον Θυγατερ από τον Πολυέλεο Λόγον Αγαθόν του Κρητός.
ΥΓ. Η φωτογραφία από το αναλόγιο της Φανερωμένης, στα τελη της δεκαετίας
'90, όπου συμμετέχω ως μαθητής Λυκείου.
orthodoxia.info
