Επιπλέον, όταν κρίνουμε τις οικονομικές δραστηριότητες του Χρύσανθου, θα πρέπει να έχουμε κατά νου τη γενική κατάσταση και τα έθιμα της εποχής του. Για παράδειγμα, ο κάθε νεοεκλεγείς μητροπολίτης (ή ο μητροπολίτης που προήχθη σε άλλη έδρα) έπρεπε να κάνει μια σημαντική «δώρο» στον πατριάρχη (πολλοί αναγκάστηκαν να δανειστούν χρήματα για αυτόν τον σκοπό). Όπως μπορείτε να φανταστείτε, τέτοιες πρακτικές οδήγησαν σε οικονομικές καταχρήσεις και καταδικάστηκαν ήδη στην εποχή τους. Το ένδοξο παρελθόν ίσως δεν ήταν και τόσο ένδοξο όσο το απεικονίζουν οι ρομαντικές μας ιδέες.