Γιώργος Μ.
Γιώργος Μπάτζιος
Σε ένα τροπάριο της Ωδής δ' του Μεγάλου Κανόνος γίνεται αναφορά στον δίκαιο Ιώβ
Στις εκκλησιαστικές εκδόσεις βλέπουμε τη γραφή ἀφαιρέοικος (< ἀφαιρῶ + οἶκος), αλλά νομίζω ότι η ορθή γραφή είναι ἀφερέοικος (<ἀ-στερητικό + φερέοικος), λέξη που απαντά και σε άλλα κείμενα της εποχής (βλ. συνημμένο από Trapp, E. (επιμ.), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts, Fasc. 1, Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1994, σελ. 177)

Για έναν λόγιο του αναστήματος του αγίου Ανδρέου Κρήτης, η χρήση του ἀφαιρε- ως πρώτου συνθετικού για δήλωση στέρησης θα αποτελούσε σολοικισμό. Αλλά και ποιητικά, είναι εμφανής η πρόθεσή του να δημιουργήσει συμμετρία με το προηγούμενο «ἄπαις» , εννοώντας ότι ο Ιώβ κατέστη απότομα άτεκνος και άστεγος (και ίσως υπονοώντας ότι ο πρώην «περίβλεπτος» μένει δίχως τον ελάχιστο «οίκο» που διαθέτουν ακόμη και τα φερέοικα ζώα, πχ χελώνα).
Ὁ πρότερον ἐπὶ θρόνου,
γυμνὸς νῦν ἐπὶ κοπρίας καθηλκωμένος,
ὁ πολὺς ἐν τέκνοις καὶ περίβλεπτος,
ἄπαις ἀφαιρέοικος αἰφνίδιον·
παλάτιον γὰρ τὴν κοπρίαν,
καὶ μαργαρίτας, τὰ ἕλκη ἐλογίζετο.
Στις εκκλησιαστικές εκδόσεις βλέπουμε τη γραφή ἀφαιρέοικος (< ἀφαιρῶ + οἶκος), αλλά νομίζω ότι η ορθή γραφή είναι ἀφερέοικος (<ἀ-στερητικό + φερέοικος), λέξη που απαντά και σε άλλα κείμενα της εποχής (βλ. συνημμένο από Trapp, E. (επιμ.), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts, Fasc. 1, Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1994, σελ. 177)

Για έναν λόγιο του αναστήματος του αγίου Ανδρέου Κρήτης, η χρήση του ἀφαιρε- ως πρώτου συνθετικού για δήλωση στέρησης θα αποτελούσε σολοικισμό. Αλλά και ποιητικά, είναι εμφανής η πρόθεσή του να δημιουργήσει συμμετρία με το προηγούμενο «ἄπαις» , εννοώντας ότι ο Ιώβ κατέστη απότομα άτεκνος και άστεγος (και ίσως υπονοώντας ότι ο πρώην «περίβλεπτος» μένει δίχως τον ελάχιστο «οίκο» που διαθέτουν ακόμη και τα φερέοικα ζώα, πχ χελώνα).
Last edited:


