«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται...» συναυλία αφιερωμένη στη Μεγάλη Εβδομάδα

ψαλμός 50ός

Ελένη Ντόβα-Χατζή
#1
Εν όψει της εισόδου μας στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, η Τοπική μας Εκκλησία πραγματοποίησε εκδήλωση - αφιέρωμα στο Θείο Πάθος. Η εκδήλωση έλαβε χώρα την Παρασκευή 11/4, στις 7 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου.

Μέσα από τα κείμενα του «Αγίου» της Ελληνικής Λογοτεχνίας Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη και από τον αστείρευτο πλούτο της Βυζαντινής Υμνογραφίας, ο Βυζαντινός χορός του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Βόλου «Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης» και οι μαθητές της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, προσέφεραν σε όλους μία πρόγευση από τα Άχραντα Πάθη του Κυρίου μας.

Θα βρείτε την ηχογράφηση της συναυλίας επισκεπτόμενοι την Ιστοσελίδα μας.
 
#2
Είναι πλέον διαπιστωμένο ότι ο «Σύνδεσμος Ιεροψαλτών Βόλου» το τελευταίο χρονικό διάστημα μας εντυπωσιάζει με την ποσοτικά και ποιοτικά αύξουσα παρουσία του στα τεκταινόμενα της ορθόδοξης μουσικής δραστηριότητας.
Οι νέοι χοράρχες των δημητριέων υμνωδών με μια εντυπωσιακή ενεργητικότητα και εργατικότητα (πέρα από τις δυσκολίες, που όλοι μας υποπτευόμαστε), σε χρονικά διαστήματα που όλο και πυκνώνουν, μας εκπλήσσουν και μας καταπλήσσουν με την παρουσίαση (σε εκδηλώσεις, ο αριθμός των οποίων παρουσιάζει έντονα αυξητική τάση) νέων μαθημάτων, απαιτητικών στην προετοιμασία και την εκτέλεση. Χοράρχες, αστέρες εμφανείς πλέον στο μουσικό στερέωμα της χώρας, μαθητές καταξιωμένων δημητριέων Δασκάλων (που δίκαια καμαρώνουν «στάχυς βλαστήσαντες» , δικαιωμένοι πλέον για τις προσπάθειές τους) φέρνουν στο προσκήνιο, στην άμεση αντίληψη και επαφή με το ευρύτερο κοινό είτε κλασσικά μαθήματα είτε «μαθήματα ενός βήματος πιο πέρα», δοσμένα όμως με την οπτική της βολιώτικης μουσικής σχολής. Της σχολής που, όπως έλεγε ο μεγάλος Χατζημάρκος, «δεν είναι ούτε Αθήνα, ούτε Θεσσαλονίκη. Είναι το ύφος της μουσικής σχολής του Βόλου». Είναι το ύφος του απλού στιβαρού και απέριττου δωρικού κιονόκρανου μάλλον, παρά του ιωνικού ή του κορινθιακού. Αφομοιώνοντας δημιουργικά την εμπειρία που απέκτησαν δίπλα στους μεγάλους Δασκάλους τους παρουσιάζουν ένα σύνολο χορωδών πειθαρχημένο, σοβαρό , αφοσιωμένο στο αντικείμενό του, άψογα εξασκημένο.
Το σύνολο των νέων χοραρχών , αφού ανδρώθηκε στα ακούσματα των δημητριέων Δασκάλων του και μπολιάστηκε με ροές αύρας ανέμου κι άλλων μουσικών τάσεων , «αύρας φερούσης από χρηστών τόπων υγίειαν» , σαν ενιαίο σώμα με το σύνολο των χορωδών , πιστό στο μεγαλόπρεπο του βυζαντινού ύφους, παρουσιάζει είτε τα κλασσικά είτε τα νέα μαθήματα με νέα ματιά, με ματιά όλο φρεσκάδα και αίσθηση του καινούριου. Δεν μιμούνται, δεν αναμασούν, δεν παρουσιάζουν αποστεωμένα. Στόχος τους δεν είναι ούτε η στείρα επανάληψη ούτε το «Να, κοίταξε πώς το έλεγαν οι παλαιοί!». Κινούνται στο χώρο της δημιουργικής αφομοίωσης. Ζουν την παράδοση με το να την εμπλουτίζουν, όχι να την αναπαράγουν. Γι’ αυτούς η παράδοση είναι ζώσα εξελισσόμενη πραγματικότητα κι όχι μουσειακό είδος. Αυτό είναι το ύφος τους!
Μακαρίζουμε τους Δασκάλους που γέννησαν και ανέδειξαν τέτοιους μαθητές! Ψυχανεμιζόμαστε τη δικαίωση που αισθάνονται! Βλέπουμε το ικανοποιημένο βλέμμα τους, καθώς τους καμαρώνουν. Αυτή είναι, ίσως, η μεγαλύτερη ανταμοιβή των κόπων τους! Τους ευχαριστούμε για τους μαθητές που μας χάρισαν!
Ευχαριστούμε το Δ. Σ. και όλα τα μέλη του συνδέσμου για την ακάματη, άοκνη, συνεχή και αύξουσα δράση και δραστηριότητά τους. Είναι ορατό πλέον το σε σύντομο χρονικό διάστημα μεσουράνημα της ανατείλασας τροχιάς. Τους παρακαλούμε να μην φείδονται κόπων και χρόνου. Περιμένουμε το άπλωμα των δραστηριοτήτων τους και σ’ άλλους χώρους: θεματικά και γεωγραφικά. Υπάρχει πολλή αγαθή γη που περιμένει. Εμείς προσευχόμαστε γι’ αυτούς. Η Παναγία μας να τους σκεπάζει!
 
Top