«Θανάτου καὶ τῆς φθορᾶς» (Μικρός Παρακλητικός Κανών της Θεοτόκου, στ΄ ωδή)

[neoklis]

Πάλι δυσκολεύομαι εξαιρετικά να είμαι νηφάλιος στην απάντησή μου σε μία τέτοια απόφανση, αλλά θα καταβάλω υπεράνθρωπες προσπάθειες από σεβασμό και στο πρόσωπό σου αλλά και στον χώρο αυτό του διαλόγου, να μην το πράξω. Φαίνεται αγαπητέ Νεοκλή ότι έχεις μία αντίληψη για τους θεολόγους και τους φιλολόγους ότι πρόκειται περί κάποιας κλειστής κάστας, όπου ενδεχομένως η ιδιότητα τού να ανήκεις σε αυτήν περνά κληρονομικώ δικαίω μέσω κάποιας «απόκρυφης» γνώσης. Δεν εξηγείται αλλιώς το να γράφεις κάτι τέτοιο, ωσάν οι θεολόγοι και οι φιλόλογοι δεν γίνονται από το πλήρωμα της Εκκλησίας, δεν είναι παιδιά που είχαν από μικροί επαφή με την εκκλησία και έτσι αγάπησαν τη μουσική, τη φιλολογία, τη θεολογία, την αγιογραφία κλπ. Θα μου πεις, δεν θα γίνουν όλοι όσοι εκκλησιάζονται ψαλτες, φιλόλογοι, θεολόγοι, αγιογράφοι κλπ. Προφανώς, αλλά το να υπάρχει επαφή με την τέχνη, με την υμνογραφία, με τα συγγράμματα των Πατέρων κλπ. δεν θα ωθήσει όσους έχουν την κλίση να τα μελετήσουν; Άλλωστε, όσοι ήθελαν να απομακρύνουν τον κόσμο από την Εκκλησία, δεν έκαναν ακριβώς αυτό, δηλαδή το να καταργήσουν ή να περιορίσουν δραματικα από την εγκύκλιο παιδεία τα εκκλησιαστικά γράμματα; Ειλικρινά, νιώθω ότι έχεις μία παραμορφωμένη εικόνα των πραγμάτων, εν πολλοίς μέσα από ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πρίσμα.

Προφανώς δεν κατάλαβες τι ήθελα να πω με το απόσπασμά μου, που παρέθεσες.

 

[domesticus]

Η γνώση έρχεται με την αλληλεπίδραση.

Και οι «ειδικοί» κάνουν λάθη, και χοντρά μάλιστα πολλές φορές, σε όλους τους τομείς. Και επειδή έχουν φήμη «αυθεντίας» κανείς δεν τους ελέγχει για να μην ζημιωθεί (και έτσι πολλές φορές αργεί να βγει στο φως η αλήθεια).

"Η γνώση ἀπαιτεῖ πρῶτα τὴν ταπείνωση τοῦ «ἔν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα». Καὶ μετὰ ΣΕΒΑΣΜΟΣ στὴν ἐξειδικευμένη σπουδὴ τοῦ εἰδικοῦ ἐπιστἠμονα. Καὶ μετὰ πολὺ χρονη σπουδὴ στὰ ἔργα τῶν ἐπιστημόνων καὶ μετὰ ὁ σχολιασμός τους, ἀφοῦ προηγηθεῖ ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν κάθαρση ἀπὸ ἰδεολογικὲς ἐμμονὲς.

Τὸ ὅτι ἀνεβάζει κανεὶς στὸ academia.edu, δὲν σημαίνει ὅτι διαθέτει γνώση ἀκαδημαϊκοῦ ἐπιπέδου.

 

[Γιώργος Μ.]

και βρήκατε όλοι σας την ευκαιρία που ψάχνατε!

Παναγιώτη, μη δημιουργείς φανταστικούς εχθρούς.
Απάντα σε όσους θες, ό,τι χρειάζεται, αν κάτι σου προσάπτουν, αλλά χωρίς αόριστες (και ανόητες) γενικεύσεις.
Για τη Γραμματική προσωπικά δεν σε κατηγόρησα καθόλου ούτε συνηθίζω να το κάνω (οι δικές μου γνώσεις άλλωστε σε άλλους τομείς είναι πολύ φτωχές, θα ήταν αναίδεια να το κάνω). Απάντησα σε μια ερώτηση που εσύ ο ίδιος με ιδιαίτερη έμφαση έθεσες.
Είναι και αγία ημέρα.

 

[domesticus]

Μην ανησυχείς, το 'πιασα, εδώ είμαι, ο ... κακός λύκος της ... γειτονιάς . ..

Δεν σου μηδενιζω τίποτε, ο καθείς δικαιούται να εκφράζεται και να πιστεύει ο,τι θέλει για τον εαυτό του και τους άλλους.
Και στο κάτω κάτω άμα θέλεις εσύ να έχεις τον τίτλο του λειτουργιολογου , με γειά σου με χαρά σου, δημοκρατία έχουμε .
Η γνώμη μου εκφράστηκε και μ αυτήν πορευομαι, λογαριασμό δεν δίνω σε κανένα.
Άμα δεν σου αρέσει η επωνυμία, γινε και συ ανώνυμος, να γράφεις απλά γιατί έτσι σ αρέσει όπως εγώ, χωρίς καμία αναγνώριση βέβαια ούτε άλλη ανταπόδοση.
Και μη ταράζεσαι, πολύ σοβαρά το παίρνεις, στη ζωή υπάρχουν πολύ χειρότερα από μερικά σχόλια στο ίντερνετ.

 

[Παναγιώτης]

Το ἔν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα βλέπω ότι αμφισβητείται ότι είναι του Σωκράτη.

Όταν κάποιος τελειώνει διδακτορικό, ή έστω γράφει πτυχιακή εργασία, πως θα πεί ότι ουδέν οίδα; Είναι ταπεινολογία και υποκρισία. Το σωστό είναι να πει, ότι δεν τα ξέρω όλα ή ότι σύμφωνα με την έρευνά μου και την αντίληψή μου αυτά σας παραθέτω.

Για το άλλο, "ΣΕΒΑΣΜΟΣ στὴν ἐξειδικευμένη σπουδὴ τοῦ εἰδικοῦ ἐπιστἠμονα":

Άλλο σεβασμός και άλλο αλήθεια.
Άλλο σεβασμός και άλλο επιστήμη.
Άλλο σεβασμός και άλλο "κάνω τα στραβά μάτια".
Άλλο σεβασμός και άλλο οπαδός.
Άλλο σεβασμός και άλλο φανατισμός.
Άλλο σεβασμός και άλλο φατριασμός.
Άλλο σεβασμός και άλλο πειθαναγκασμός.
Άλλο σεβασμός και άλλο δουλοπρέπεια.
Άλλο σεβασμός και άλλο "σεβασμός", ήτοι συμφέρον (ιδιοτέλεια, πόθος εξελίξεως, φόβος για την καριέρα, φόβος για την εικόνα, δόξαν παρ' αλλήλων δούναι και λαβείν, κτλ.).

Ο αληθινός επιστημονικός σεβασμός κερδίζεται από τις πράξεις, τα λόγια και τα έργα.

Και στον ίδιο επιστήμονα, μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο: Δηλ. να υπάρχει σεβασμός για μία του έρευνα, και δισπιστία ή και περιφρόνηση για άλλη του έρευνα. Ή και στην ίδια του την έρευνα, να υπάρχει σεβασμός για μία θέση, και δισπιστία ή και περιφρόνηση για άλλη θέση. Πάρε για παράδειγμα τον Φουντούλη.

Για το άλλο, "Καὶ μετὰ πολὺ χρονη σπουδὴ στὰ ἔργα τῶν ἐπιστημόνων καὶ μετὰ ὁ σχολιασμός τους, ἀφοῦ προηγηθεῖ ἡ κατὰ τὸ δυνατὸν κάθαρση ἀπὸ ἰδεολογικὲς ἐμμονὲς"

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι μεγαλύτερες εκούσιες ιδεολογικές εμμονές είναι στα Πανεπιστήμια, στις οργανώσεις, αδελφότητες, επιτροπές, ομαδούλες, κλπ., και στην υπερηφάνεια.

Η το κατά δύναμιν κάθαρση από τις ιδεολογικές εμμονές, είναι δυνατή με την ταπείνωση και την Προσευχή στον Χριστό: "Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή", και συν Θεώ φυσικά, βοηθάει πολύ προς τον σκοπό αυτό και η έρευνα (μαζί με Προσευχή για φώτιση), και η μόρφωση αρκεί να μην γίνει παραμόρφωση.

Όμως τα λάθη είναι ανθρώπινα, και πολλές φορές επιτρέπονται από τον Θεό για την ταπείνωσή μας. Κορυφαίοι επιστήμονες έχουν κάνει μεγάλα λάθη.

Επίσης πολλοί επιστήμονες είναι δέσμιοι (κυρίως στους τομείς που δεν ερευνούν) της τρέχουσας επιστημονικής έρευνας και κατάστασης την οποίαν εκλαμβάνουν ως δεδομένη.

"Καὶ μετὰ πολὺ χρονη σπουδὴ στὰ ἔργα τῶν ἐπιστημόνων καὶ μετὰ ὁ σχολιασμός τους", αυτό είναι ένας γενικός μπούσουλας, όχι κανόνας.

Για το: "Τὸ ὅτι ἀνεβάζει κανεὶς στὸ academia.edu, δὲν σημαίνει ὅτι διαθέτει γνώση ἀκαδημαϊκοῦ ἐπιπέδου": εννοείται. Αυτό ισχύει και για μερικά συνέδρια και μερικά περιοδικά.

Δεν έχω τίτλο, πέραν του ερευνητού.

Τα πράγματα είναι σοβαρά στην Εκκλησία.

 

[domesticus]

Ξεκινω από το τέλος.
Τα πράγματα ΔΕΝ είναι σοβαρά στην εκκλησία. Είναι ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΗ.

Για το υπόλοιπο κατεβατό δεν έχω να σου πω τίποτε , ηλικία έχεις νουν έχεις, πορευου.

Όσο για τίτλους, διάλεξε και πάρε, δημοκρατία έχουμε...

Όσο για το ρητό , πρόσεξες βέβαια ότι ΔΕΝ επικαλέσθηκα τον Σωκράτη γιατί ΞΕΡΩ ότι δεν το χει πει ακριβώς έτσι, παρ όλα αυτά παραμένει χρήσιμη παροιμία . Χαίρομαι πάντως που επικαλείσαι επιστημονικές αναλύσεις έστω και εμμέσως της Wikipedia για να σχολιάσεις, είσαι σε καλό δρόμο.

Όσο για τον μακαριστό Φουντουλη είσαι λίγος για να τον κρίνεις. Θελει να φας εναν φούρνο ψωμιά ζυμωτα και στο χέρι πρωτα.
Ήταν ικανός επιστήμονας όχι γιατί μελέτησε και δημοσίευσε μόνον , αλλά γιατί άνοιξε δρόμους και προκάλεσε την έρευνα ακόμη και μετά θάνατον. Θεός σχωρεστον, τον γνώρισα ήταν καλός.
Όταν θα το καταφέρεις το τελευταίο ξαναμιλάμε.

Όσο για την ... ταπείνωση, να σου φέρω καμιά οκά από κεί που ... ψωνίζω κι εγώ για ... μένα, χα!

 

[giorgosgoudi]

Μια επισήμανση, όχι ειδικά για τον Παναγιώτη.. και του ερευνητού ο τίτλος ακαδημαϊκός είναι και δεν λαμβάνεται αυτοβούλως, επειδή κάποιος γράφει διάφορα κείμενα ή και βιβλία ακόμα.
Απαραιτητη προϋποθεση κι εκεί είναι ο φορέας που εκπροσωπείς.

 

[Παναγιώτης]

Χαίρομαι πάντως που επικαλείσαι επιστημονικές αναλύσεις έστω και εμμέσως της Wikipedia για να σχολιάσεις, είσαι σε καλό δρόμο.

Επειδή συνεχίζεις να ειρωνεύεσαι εμμέσως πλην σαφώς τις εργασίες μου, να αναφέρω ενημερωτικά και για τίποτε άλλο (όχι για σένα) 2 πράγματα μόνο (ελλείψει σχετικού βιογραφικού μου):

Το βιβλίο μου Τυπικόν Όρθρου Ενοριών, εκδ. Άθως (για το οποίο από το 2010 δεν λαμβάνω συγγραφικά δικαιώματα), χρησιμοποιούνταν στο Πρόγραμμα Σπουδών των Ανωτάτων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών Βελλά Ιωαννίνων, και της Κρήτης, στα Προγράμματα των Ιερατικών Σπουδών, και Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής.

Τους ευχαριστώ πολύ, τους Καθηγητές που το προτίμησαν, αν και δεν τους γνώρισα. Δεν το γνώριζα, ούτε είχα ενημερωθεί, έτυχε να το δω στον Εύδοξο σε μια τυχαία αναζήτηση για το βιβλίο μου.

Για παράδειγμα, στον "Εύδοξος":

Εύδοξος

Εύδοξος

Εύδοξος

Για τα λειτουργιολογικά μου άρθρα, ένας Καθηγητής Πανεπιστημίου μου απάντησε:

"... ωφελούμαι τα μέγιστα από τα επιστημονικότατα και λίαν σημαντικά κείμενά σας ..."


Φυσικά, δεν διεκδικώ αλάθητο (ποιος επιστήμονας το διεκδικεί; ), αλλά προσπαθώ να τεκμηριώνω επιστημονικώς τα άρθρα μου το κατά δύναμιν.


Το καλύτερο μνημόσυνο (πέραν του εκκλησιαστικού) για κάποιον κεκοιμημένο (και για μένα όταν πεθάνω) που έχει γράψει εκκλησιαστικές πραγματείες, είναι να διορθώσει κάποιος επιστημονικά - τεκμηριωμένα τα τυχόν λάθη του.

και του ερευνητού ο τίτλος ακαδημαϊκός είναι και δεν λαμβάνεται αυτοβούλως

Κάνεις λάθος. Όλες οι μεγάλες εταιρείες ιδίως του εξωτερικού έχουν αξιόλογα τμήματα έρευνας και ανάπτυξης (R&D), και έχουν τίτλους Ερευνητής (Researcher), ... μέχρι Ανώτερος Κύριος Ερευνητής (Senior Principal Researcher), μπορεί και άλλους παραπλήσιους.

Την περισσότερή μου ζωή στην Έρευνα δουλεύω, και έχω περάσει από τους ανωτέρω ερευνητικούς τίτλους.

Στα δέ λειτουργιολογικά μου άρθρα δεν υπογράφω καθόλου ούτε ως Ερευνητής, απλά άτιτλος (και το Ερευνητής το ανέφερα εδώ από την ανωτέρω ειρωνεία "λειτουργιολόγος"). Μόνο στο academia.edu το έβαλα για να υπάρχει κάτι. Αν ενοχλεί, όταν βρω καλύτερο θα το αλλάξω.

 

[domesticus]

Δὲν καταλαβαίνω τὴν ἐμμονὴ σου στὴν ἀναγνώριση.
Ὅ,τι θὲς κάνε, ὅ,τι θὲς γράψε, ὅ,τι θὲς τίτλο χρησιμοποίησε. Δικό σου θέμα εἶναι.
Οὕτε ἡ δική μου γνώμη ἔχει καμιὰ σημασία ἤ βάρος. Ἀνώνυμος ἀνώνυμα γράφω, δὲν μὲ ξέρεις δὲν σε ξέρω, οὕτε μὲ νοιάζει ἄν πείθεσαι ἤ δὲν πείθεσαι, οὕτε κἄν μὲ νοιάζει ἄν σ ἀρέσει ἤ ὄχι ἀυτὰ που γράφω.
Αὐτὰ ποὺ γράφεις δὲν μ ἀρέσουν, ἔχω ἐνστάσεις, ΑΛΛΑ δὲν θὰ καθήσω νὰ φάω τὸ χρόνο μου που χαλαρώνω στὸ Ψαλτολόγιο γιὰ νὰ κάνω μαθήματα ἤ νὰ βελτιώσω τὶς γνώσεις σου γράφοντας κατεβατά. Ὑπάρχουν σχολὲς σχετικὲς ἄμα θὲς, πήγαινε καὶ ἐπιμορφώσου ἤ μὴν πᾶς, τὸ ἴδιο μοῦ κάνει.

Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν οἱ τίτλοι οὕτε κἄν οἱ δικοί μου, δὲν θέλω νὰ εἶμαι γνωστὸς, δὲν θέλω νὰ μὲ ξέρει κανένας, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἐκτίμηση κανενὸς, δὲν θέλω νὰ πιάσω καλὸ ἀναλόγιο (σημ. δὲν ἀφορᾶ ἐσένα), δὲν θέλω νὰ μπῶ σε συνδικαλιστικὸ ὄργανο (σημ. δὲν ἀφορᾶ ἐσένα), δὲν θέλω νὰ δημοσιεύσω μουσικὸ βιβλίο μὲ τὶς μεταγραφὲς τοῦ φορουμ (σημ. δὲν ἀφορᾶ ἐσένα), δὲν θέλω νὰ γλείψω γιὰ νὰ πάρω διδακτορικό (σημ. δὲν ἀφορᾶ ἐσένα), δὲν θέλω νὰ μὲ ἀναγνωρίζει κανεὶς καὶ γιὰ τίποτε, παρὰ μόνο νὰ ἐκφράσω τὴν ἄποψή μου ἤ νὰ βοηθήσω κανέναν συνάδελφο μὲ τὶς ὅποιες γνώσεις-ἐμπειρία ἔχω, ἄν τὸ ἐπιθυμεῖ ὁ ἴδιος.
Εἶμαι τῆς παλιᾶς σχολῆς τοῦ ιντερνετ.

Συνεπῶς οὕτε τὸ βιογραφικό σου μὲ νοιάζει, οὕτε τὰ συγχαρητήρια καθηγηταράδων, οὕτε τὰ προγράμματα σπουδῶν σχολῶν, οὕτε ἡ ὑπογραφή σου, οὕτε τὸ τὸ R&D σου, κι ὁποιοδήποτε ἄλλο ἀρκτικόλεξο. Ἄν κάτι δὲν μ'ἀρέσει θὰ στὸ πῶ μὲ τὸν τρόπο μου καὶ τέλος, ὅπως καὶ κάνω.
Στὸ φορουμ τοὺς μόνους ποὺ ὑπολογίζω εἶναι ἡ Διαχείριση καὶ ὁ Συντονισμὸς. Κάνε τους παράπονο καὶ ἄν κρίνουν θὰ μοῦ ἐπιβάλλουν ὅ,τι ὁρίζει ὁ κανονισμός, πάντα κάνω ὑπακοή, δὲν ἔχω πρόβλημα.

 

[Shota]

Με βάση αυτή τη ροή η ερμηνεία είναι, κατά τη γνώμη μου:

❝ Όπως έσωσε από τη φθορά και τον θάνατο
-δίνοντας τον εαυτό Του στον θάνατο-
τη φύση μου, που κυριεύθηκε
από τη φθορά και τον θάνατο,
(όμοια) Παρθένε, παρακάλεσε
τον Κύριο και Υιό σου
να με λυτρώσει από την κακουργία των εχθρών.❞
__________

Απ' ό,τι κατάλαβα, αυτή είναι και η σλαβονική μετάφραση. Η γεωργιανή είναι περιγραφική, αφού διατηρεί το μέτρο του ειρμού.

Τώρα για τους ακαδημαϊκούς τίτλους η μη δεν έχω να πω κάτι σχετικό.

 

[Γιώργος Μ.]

Απ' ό,τι κατάλαβα, αυτή είναι και η σλαβονική μετάφραση. Η γεωργιανή είναι περιγραφική, αφού διατηρεί το μέτρο του ειρμού.

Μας θύμισες το θέμα της ανάρτησης, το οποίο ξεχάστηκε από το μήνυμα 7 και μετά (σε ένα thread 30 μηνυμάτων ώς τώρα), με ευθύνη πολλών (αλλά και δική μου).

 

[π. Μάξιμος]

Μας θύμισες το θέμα της ανάρτησης, το οποίο ξεχάστηκε από το μήνυμα 7 και μετά (σε ένα thread 30 μηνυμάτων ώς τώρα), με ευθύνη πολλών (αλλά και δική μου).

Αὐτό εἶναι «πάσα» (ποδοσφ. όρος) πρός Συντονιστάς ;;;;

Κλείνει τό θέμα, ἀγαπητοί/ές, τό ὁποῖον ὡς πρός τήν «θεματολογία του forum η οποία περιορίζεται στις ενότητες του φόρουμ, όπως αναγράφονται στους τίτλους τους» (Κανών 9 ἐκ τῶν κανόνων συμμετοχῆς) ἐξαντλήθηκε.
Οἱ ἐκτροπές εἶναι δύσκολο νά χωρισθοῦν, οὔτε νά διαγραφοῦν (ἄλλωστε κάποιοι μόνοι τους διέγραψαν), ἀλλ᾿ ἄς μένουν πρός ἔλεγχον τῶν ευθυνών μας καί τῶν ἐν γένει παρεκτροπῶν μας (ἐκουσίων ἤ ἀκουσίων).

«Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις, ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων,
παρακαλῶ σε, Παρθένε, βοήθησόν μοι ἐν τάχει.»​

Μέ τό καλό τῆς Παναγίας !!!