Analogion bannerPowered by
analogion.com
Psaltologion (Ψαλτολόγιον)

Επιστροφή   Psaltologion (Ψαλτολόγιον) > Συζητήσεις στα Ελληνικά > Ιστορία > Αρχαία Ελληνική Μουσική

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #31  
Παλιά 10-06-11, 10:30
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή "μουσειοσκευή"

''μουσειοσκευή'' (;)

http://www.dpgr.gr/forum/index.php?topic=4196.15
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg org1.jpg (90,1 KB, 3 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg org2.jpg (94,7 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg org3.jpg (93,6 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg org4.jpg (21,4 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg org5.jpg (66,1 KB, 1 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg org6.jpg (51,2 KB, 0 εμφανίσεις)
Απάντηση με παράθεση
Το πιό κάτω μέλος είπε "Ευχαριστώ Zambelis Spyros!" για αυτή τη δημοσίευση:
apostoloskalpakidis (10-06-11)
  #32  
Παλιά 11-06-11, 11:21
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή barbiton, lyre

http://lkws1.rdg.ac.uk/cgi-bin/ure/s...on;morepix=yes

University of Reading

Accession_Number 2002.9.4
Shape Barbitos
Shape_description
Material Wood
Fabric
Fabric_description
Munsell_color
Decoration A reconstruction of a barbiton comprised of a heart shaped wooden frame with a horizontal bar at the top to which the seven strings are attached. The strings are arranged vertically and are attached at the bottom where there is a tortoise shell with some sort of drum skin drawn taught across the top. A red ribbon has been added for decoration to the left at the bottom.
Inscriptions
Condition Intact and complete; wood is slightly stained and sticky (from previous adhesive) at the right side of the crossbar; the ‘leather’ drum is brittle, as are the strings, which are loose; the velvet fillet is in dissaray, with some torn stitches.
Technique/Style Carved
Provenance
Period Modern
Date 1974
Dating_details
Artist Helen Roberts
Attribution
Image

2004.95.0117.jpg

-> add to lighttable

2004.95.0118.jpg
Reverse view of a barbiton.
-> add to lighttable

2004.95.0119.jpg
Reverse view of a detail of a replica barbiton.
-> add to lighttable

2007.99.0140.jpg
Front view of a reconstruction of a barbiton.
-> add to lighttable

2007.99.0141.jpg
Front view of a reconstruction of a barbiton.
-> add to lighttable

2007.99.0142.jpg
Front view of a reconstruction of a barbiton.
-> add to lighttable

2007.99.0143.jpg
Side view of a reconstruction of a barbiton.
-> add to lighttable
Comparanda
Bibliography
Archive_Ref
Beazley_DB
Height 83.6
Diameters
Handle_height
Other_dims. W. 43.0
Location Symposium
Edited_by Denise; Amy
Date_edited 16.09.2002; 13.05.2004
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg 2004.95.0118.jpg (65,2 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 2007.99.0143.jpg (45,3 KB, 2 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 2007.99.0140.jpg (62,4 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 2004.95.0119 (1).jpg (76,5 KB, 2 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 2007.99.0142.jpg (63,1 KB, 1 εμφανίσεις)
Απάντηση με παράθεση
  #33  
Παλιά 11-06-11, 11:42
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή kithara

http://lkws1.rdg.ac.uk/ure/pixdir/20...07.99.0175.jpg

The University of Reading

Accession_Number 2002.9.5
Shape Kithara
Shape_description
Material Wood
Fabric
Fabric_description
Munsell_color
Decoration A reconstruction of a kithara. Similarly to the barbitos, wooden frame with a horizontal bar resting across the top to which the seven strings are attached. Ornate carving and curls down each side. The lower part is a thicker section of wood with a bridge (as on our stringed instruments of today) to hold the strings taught. Zig zag carving at base for decoration and a red ribbon for the musician to hold attached to bottom right.
Inscriptions
Condition
Technique/Style Carved
Provenance
Period
Date
Dating_details
Artist
Attribution
Image

2007.99.0174.jpg
Front view of a reconstruction of a kithara.
-> add to lighttable

2007.99.0175.jpg
Front view of a reconstruction of a kithara.
-> add to lighttable
Comparanda
Bibliography
Archive_Ref
Beazley_DB
Height 82.9
Diameters
Handle_height
Other_dims. Length 56.0
Location Education
Edited_by Denise; Kinsey
Date_edited 16.11.2002; 06.01.2006
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg 2007.99.0175 (1).jpg (77,2 KB, 0 εμφανίσεις)
Απάντηση με παράθεση
  #34  
Παλιά 11-06-11, 11:46
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή kithara

The University of Reading

25.6.2
Shape Kylix
Shape_description Shallow dish
Material Terracotta
Fabric Boeotian
Fabric_description
Munsell_color 7.5YR 6/6
Decoration Black on the inside except for a reserved disk in the centre approx 6.0 cm diam. Small handles moving straight out from side, black underneath but reserved on top. On the main zone; A and B. Man leaning on stick listens to a seated lyre player. Handle palmette behind musician has lotus attached to it on left. Between listener and other handle palmette a tall thin lotus bud. Beneath each handle is a small clover leaf. Beneath the main zone is a black disk leading down the stem to the foot. The rim and base of the foot are reserved except for a black band on the base.
Inscriptions
Condition Intact except for the edge of the rim which is missing on one side. The inside show small areas of general wear, as well as a small patch of what looks like yellow varnish near the broken rim. There is also some white deposit in the reserved disk in the centre, and on one of the handles. The black glaze on the handles has been rubbed away in patches, as has the decoration on the main zone. There is more white deposit on the main zone, some of which runs in circles, showing the gradient of the material. There are cracks on the glaze around the top of the foot, below which are some denser patches of white deposit. This deposit is also evident on the base of the foot and inside it.
Technique/Style Black figure
Provenance
Period
Date 450-400

http://lkws1.rdg.ac.uk/cgi-bin/ure/uredb.cgi?rec=25.6.2
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg 2004.11.0006.jpg (144,2 KB, 1 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 2002.97.0295.jpg (110,2 KB, 0 εμφανίσεις)
Απάντηση με παράθεση
  #35  
Παλιά 22-06-11, 23:59
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή «΄Ορφεία Αρμονία» Ορχήστρα Αρχαίων Ελληνικών οργάνων

«΄Ορφεία Αρμονία» Ορχήστρα Αρχαίων Ελληνικών οργάνων
Η «΄Ορφεία Αρμονία»

...είναι ένα σύνολο νέων kαλλιτεχνών , που προσφέρει στον θεατή της σύγχρονης εποχής ένα εναλλακτικό ταξίδι στον κόσμο της Αρχαίας ελληνικής Μουσικής… σε ένα κόσμο γεμάτο ηχοχρώματα άγνωστα όχι μόνο στο ευρύ κοινό, αλλά και στους ειδικούς επιστήμονες, σε ένα κόσμο από τους λιγότερο «φωτισμένους» στο ευρύ πεδίο μελέτης του Ελληνικού Πολιτισμού.


Για πρώτη φορά στην ιστορία της μουσικής οργανώθηκε ένα μουσικό σύνολο που περιλαμβάνει τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα μουσικών οργάνων των διαφόρων περιόδων της αρχαίας ελληνική ιστορίας. Η ορχήστρα πρωτοεμφανίστηκε στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου την 1η Μαΐου του 2007. Την ιδέα για τη σύστασή της είχε το Ινστιτούτο Αριστοτέλης με σκοπό την προβολή αρχαίων μουσικών κειμένων.

Η πρόθεση αυτή βρήκε την υλοποίησή της με τη συνεργασία του Ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αριστοτέλη Βρίτσιου και του μουσικού της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης κ. Δημήτρη Δελφινόπουλου ο οποίος είναι και ο αρχιμουσικός του σχήματος. Την απόδοση των αρχαϊκών ύμνων, των ήχων και της όρχησης επιμελείται ο Ομότιμος Καθηγητής Ιστορικής Μουσικολογίας, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης κ. Δημήτρης Θέμελης.

Η Ορχήστρα είναι ένα μουσικό σύνολο στο οποίο μετέχουν 45 μουσικοί και ηθοποιοί όλοι νέοι επιστήμονες στην μουσικολογία , την Αρχαιολογία, την Ιστορία, την εκπαίδευση αλλά και σε τομείς των θετικών επιστημών. Τα μέλη του σχήματος με επαγγελματική ευσυνειδησία και εξειδίκευση, μετέχουν εθελοντικά στην ορχήστρα, εκπληρώνοντας ένα όνειρο –που συνδυάζεται με την επιστημοσύνη τους- να αποδώσουν αρχαϊκούς ύμνους και ήχους, με μοναδικά μουσικά όργανα –πιστά αντίγραφα- μουσικών οργάνων της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, όπως Λύρες, κιθάρες, πανδουρίδες, βάρβιτοι, πολύχορδα, αυλοί, σάλπιγγες, κρουστά.

Σκοπός του μουσικού σχήματος είναι η πιστή απόδοση αρχαϊκών ήχων που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές σημαντικών αρχαιολογικών χώρων της Ελληνικής επικράτειας και όχι μόνο. Στο πρόγραμμα των συναυλιών, το μουσικό σχήμα παρουσιάζει αποσπάσματα αρχαίας ελληνικής μουσικής, ερμηνευμένα από φωνή, λύρα, κιθάρα, αυλό, πανδούρα, σάλπιγγα, σύρηγγα, τύμπανο κ.α..

Ενδεικτικά ερμηνεύονται και απαγγέλλονται αποσπάσματα από ορφικούς ύμνους στον Διόνυσο από το α' στάσιμο της τραγωδίας Ορέστης του Ευριπίδη, από τον Επιτάφιο του Σείκιλου και από τους ύμνους του Μεσομήδη: 'Ύμνος στον Ήλιο', 'Ύμνος στη Μούσα' και 'Ύμνος στη Νέμεση'..

Η εμπειρία της ακρόασης της Μουσικής, του Άσματος και της Όρχησης είναι μοναδική, ενώ η εντύπωση που δημιουργεί στον σύγχρονο ακροατή ο ήχος των αρχαίων οργάνων αποτελεί μία άκρως ενδιαφέρουσα προσέγγιση της «ηχητικής ευζωίας » των αρχαίων Ελλήνων.

Μετέχοντας κανείς στις παραστάσεις της Ορφείας Αρμονίας , έχει την δυνατότητα να αντιληφθεί γιατί η Μουσική στην αρχαία Ελλάδα είχε θεϊκό χαρακτήρα θεράπευε ψυχή και σώμα, εξάγνιζε, καταπράυνε, ενέπνεε τους πολίτες...Η Ορφεία Αρμονια μέχρι σήμερα έχει δώσει πάρα πολλές παραστάσεις σε αρχαία θέατρα ανά την Ελλάδα, αλλά και σε χώρους όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας μετέχοντας σε μεγάλα γεγονότα πολιτισμού.

Τα μέλη του σχήματος όμως αναπτύσσουν και μια άλλη μορφή εθελοντισμού για τον πολιτισμό, σε συνάφεια πάντα με τους σκοπούς της Ορφείας Αρμονίας, προσφέρουν στα παιδιά της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τις γνώσείς τους μέσα από οργανωμένους κύκλους επισκέψεων στα σχολεία, που έχουν ως θέμα την ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Μουσικής.

Ορφεία Αρμονία...Ένα μουσικό σύνολο νέων ανθρώπων που σέβεται το παρελθόν για τη μελλοντική δημιουργία στο χώρο του πνεύματος και της τέχνης …


ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Το αρχαιότερο μουσικό όργανο που έχει ανακαλυφθεί χρονολογείται από τη Μέση Νεολιθική περίοδο (5000 π.Χ.) και είναι μια κοκάλινη σφυρίχτρα με μια οπή που βρέθηκε στη Θεσσαλία και εκτίθεται στο Μουσείο του Βόλου. Επόμενες μαρτυρίες προέρχονται από τον κυκλαδικό πολιτισμό της 3ης χιλιετίας π.Χ. Τα κυκλαδικά ειδώλια (εθν. αρχαιολογικό μουσείο) με εκτελεστές τριγώνου-άρπας, δίαυλου και σύριγγας του Πανός μαρτυρούν μια ζωντανή μουσική παράδοση ήδη από την εποχή αυτή.

Μαρτυρίες διαθέτουμε και από το Μινωικό και τον Μυκηναϊκό πολιτισμό (2η χιλιετία π.Χ.) όπου πρωτοεμφανίζεται η λύρα, το σείστρο και τα κύμβαλα (ζίλια). Στα Ομηρικά έπη υπάρχουν πολλές μουσικές αναφορές ενώ γνωρίζουμε ότι τα ίδια τα ομηρικά έπη απαγγέλλονταν από τους ραψωδούς και τραγουδιόνταν με συνοδεία λύρας από τους κιθαρωδούς. Στη λατρεία σημαντικές μορφές όπως ο Απόλλωνας, ο Διόνυσος και ο Ορφέας συνδέονται άμεσα με τη μουσική.

Στους αρχαϊκούς χρόνους καθιερώνονται οι νόμοι (επταμερή κομμάτια για αυλό, κιθάρα ή/και τραγούδι με αυστηρή δομή). Καθιερώνονται επίσης οι 7 χορδές στην λύρα και ξεκινούν αντίστοιχα με τους Ολυμπιακούς οι μουσικοί αγώνες (κιθάρα, αυλός ή/και τραγούδι). Στην κλασική εποχή, η μουσική έχοντας ενσωματώσει τις μουσικές παραδόσεις των γειτονικών πολιτισμών αποκτά πια συγκεκριμένη μορφή και σύστημα. Η τραγωδία και η κωμωδία είναι άμεσα συνδεδεμένες με τη μουσική (σχεδόν όλο το κείμενο ήταν μελοποιημένο). Φιλόσοφοι όπως ο Πυθαγόρας, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, διερευνούν τη σχέση μουσικής με τα μαθηματικά, τη φιλοσοφία και την ψυχή.

Διαμορφώνονται τυποποιημένα κομμάτια όπως ο παιάν (με συνοδεία κιθάρας προς τιμήν του Απόλλωνα), ο διθύραμβος (με αυλό, λατρεία του Διονύσου), ο ύμνος, ο θρήνος, ο υμέναιος (γαμήλιο άσμα) και το σκόλιον (τραγούδι του κρασιού με αυλό ή βάρβιτο). Τον 5ο αιώνα π.Χ. αιώνα διαμορφώνεται μια «νέα μουσική» με περισσότερη ποικιλία στους φθόγγους, τις μελωδίες και την έκφραση.

Στους μετέπειτα χρόνους συγγράφονται θεωρητικά κείμενα της μουσικής, αποκρυσταλλώνεται η σημειογραφία, κατασκευάζονται νέα όργανα όπως η ύδραυλις, η ελληνική μουσική εξαπλώνεται σε όλον τον ελληνιστικό κόσμο, επηρεάζει εμφανώς τις μουσικές άλλων πολιτισμών, όπως της Ρώμης

και της Μέσης Ανατολής και αποτελεί το διεθνές μουσικό σύστημα έως και τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Αργότερα, τόσο η μουσική του Βυζαντίου όσο και η μουσική της Δύσης κτίζονται πάνω σ’ αυτή τη μουσική παράδοση της οποίας εμφανή κατάλοιπα παραμένουν ζωντανά έως τις μέρες μας.



Βασικές μαρτυρίες για την μουσική του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού

-Γλυπτά: αγάλματα, ανάγλυφα, ειδώλια.
-Απεικονίσεις: σε αμφορείς, τοιχογραφίες και μωσαϊκά.
-Θεωρητικά κείμενα αρχαίων συγγραφέων που περιγράφουν το μουσικό σύστημα, τη σημειογραφία, τα όργανα, τη σχέση της μουσικής με τη φιλοσοφία και τα μαθηματικά.
-Έμμεσες αναφορές από άλλα κείμενα (Όμηρος, Ιστορικοί) που περιγράφουν τη μουσική πράξη ή τη μουσική ζωή.
-Υπολείμματα αρχαίων ελληνικών μουσικών οργάνων (που βρέθηκαν συνήθως σε τάφους και ιερά).
-Μουσικά κομμάτια (τραγούδια, ύμνοι και αποσπάσματα από τραγωδίες) καταγραμμένα σε αρχαία ελληνική μουσική σημειογραφία σε πάπυρους ή ανάγλυφα.
Οι μαρτυρίες αυτές μας επιτρέπουν να έχουμε μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για το μουσικό σύστημα, τα όργανα, τη μουσική ζωή και τη φιλοσοφία.


Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο όρος «μουσική» παράγεται από τη λέξη «μούσα» (από τις 9 Μούσες, θεότητες των τεχνών). Αρχικά μουσική ονομαζόταν οποιαδήποτε καλλιτεχνική ή πνευματική ενασχόληση. (Ο Πλάτων στην Πολιτεία αναφέρει: «Ό,τι είναι για το σώμα η γυμναστική είναι για την ψυχή η μουσική»). Ειδικός όρος για τη μουσική δεν υπήρχε αλλά ανάλογα με το είδος της μουσικής πράξης χρησιμοποιούνταν αντίστοιχοι όροι: μέλος, αύλησις, κίθαρσις κ.ο.κ.

Από τις 9 μούσες μάλιστα τουλάχιστον 5 προστάτευαν διαφορετικά είδη μουσικής πράξης. Ο όρος μουσική με τη σημερινή έννοια χρησιμοποιείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. και ύστερα. Σήμερα όλες οι δυτικές γλώσσες για να αποδώσουν την τέχνη των ήχων χρησιμοποιούν παράγωγα της αρχαιοελληνικής αυτής ρίζας όπως music, Musik, musica.


ΡΥΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο ρυθμός έπαιζε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη μουσική της αρχαίας Ελλάδας και αυτό οφείλεται αφενός στο ότι πολλά από τα μουσικά κομμάτια συνδέονταν με το χορό και αφετέρου ότι συνδέονταν με ποιητικό κείμενο και το ποιητικό μέτρο. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι η μελωδία χωρίς τον ρυθμό είναι «άτακτη, αδρανής και σκοτεινή» ενώ με τον ρυθμό «ρωμαλέα, ενεργητική και σαφής». Ορισμένες φορές μάλιστα χαρακτήριζαν τη μελωδία ως το θηλυκό στοιχείο και το ρυθμό ως το αρσενικό.

Οι ρυθμοί μετριούνταν με δύο αξίες που ονομάζονταν «χρόνοι»:

O μακρύς και ο βραχύς που αντιστοιχούν και συχνά στα μακρά και βραχέα φωνήεντα. Η αναλογία του μακρού και του βραχέος δεν είναι πάντα ίδια αλλοτε είναι 1:2 και άλλοτε 1:1½ (ή 2:3). Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε ίσχυε η πρώτη περίπτωση και πότε η δεύτερη. Στη νεότερη μουσική παράδοση της Ελλάδας και των άλλων μουσικών πολιτισμών της Α. Μεσογείου συναντάμε πολύ συχνά τη σχέση 1:1½ και αυτό μας οδηγεί στην υπόθεση ότι θα ήταν πολύ διαδεδομένη και στην Αρχαία Ελλάδα. Ο συνδυασμός των χρόνων αυτών δημιουργεί συγκεκριμένα ρυθμικά σχήματα που τα ονόμαζαν «πόδες» ή «μέτρα» (τα μέτρα αποτελούνται από έναν ή περισσότερους πόδες). Τα σχήματα αυτά που αντιστοιχούσαν και στα ποιητικά μέτρα αλλά και σε χορούς, την ύστερη κλασική περίοδο τυποποιήθηκαν στις παρακάτω μορφές:


ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

To μουσικό σύστημα των αρχαίων Ελλήνων αναπτύχθηκε σταδιακά. Αρχικά ήταν πιθανότατα πεντατονικό, δηλαδή μια κλίμακα είχε μόνο 5 βαθμίδες (αντίστοιχα με αυτό που επιβιώνει έως τις μέρες μας στην Ήπειρο). Με την προσθήκη ακόμη 2 φθόγγων στην κλίμακα τον 8ο αι. μετεξελίχθηκε σε επτατονικό το οποίο διαμόρφωσε το διατονικό σύστημα τέλειον. Το τονικό σύστημα της αρχαίας Ελλάδας αποτέλεσε τη βάση του τονικού συστήματος της νεότερης εποχής έως και τις μέρες μας.

Ονομασίες φθόγγων - Τετράχορδα
Επειδή η λύρα ήταν το κύριο μουσικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων το μουσικό σύστημα στηρίζεται σ’ αυτήν:

* οι ονομασίες των φθόγγων αντιστοιχούν στις ονομασίες των χορδών της
* οι κλίμακες ήταν κατιούσες όπως και οι χορδές στο κράτημα του οργάνου
* οι κλίμακες προκύπτουν από 2 ομάδες 4 χορδών που ονομάζονται «τετράχορδα».

Οι ονομασίες των χορδών και των φθόγγων ήταν:
Στην τρίχορδη:
* νήτη (=η πιο κάτω), [αντίστοιχη με τη Μι]
* μέση, [Λα] και
* υπάτη (=η πιο πάνω), [Μι]



Στις χορδές προστέθηκαν

* η παραμέση [Σι] μετά τη μέση
* η παρανήτη [Ρε] πριν τη νήτη και αργότερα
* η λιχανός (=του δείκτη), [Σολ] πριν τη μέση.

Τέλος προστέθηκαν

* η τρίτη [Ντο] και
* η παρυπάτη [Φα]






ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ
Τα μουσικά όργανα στην αρχαία Ελλάδα χωρίζονται σε 3 κύριες κατηγορίες: τα χορδόφωνα, αερόφωνα και κρουστά


ΧΟΡΔΟΦΩΝΑ


Υπήρχαν τρεις κατηγορίες: οι λύρες - κιθάρες, τα τρίγωνα - άρπες και οι πανδουρίδες (σε μορφή ταμπουρά). Όλα τα έγχορδα ήταν νηκτά δηλαδή παίζονταν τσιμπώντας τις χορδές (νήττω=τσιμπώ). Οι λύρες-κιθάρες αποτελούν μαζί με τους αυλούς τα πιο αγαπητά όργανα στην αρχαία Ελλάδα. Πρώτες μαρτυρίες για λύρες συναντούμε στο ανάκτορο της Πύλου και στην Κρήτη (1400 π.Χ.). Η λύρα ήταν ταυτισμένη με τον Απόλλωνα.

Σύμφωνα με τη μυθολογία την επινόησε ο Ερμής :

Όταν ο Απόλλωνας ανακάλυψε ότι ο Ερμής του έκλεψε τα βόδια τον καταδίωξε. Αυτός τρέχοντας για να κρυφτεί πάτησε κατά λάθος σε ένα καύκαλο χελώνας. Παρατηρώντας ότι το καύκαλο ενισχύει τον ήχο κατασκεύασε την πρώτη λύρα και τη δώρισε στον Απόλλωνα, εξευμενίζοντας έτσι τον θυμό του.

H ιστορία της λύρας :

Κατεξοχήν εθνικό όργανο της αρχαίας Ελλάδας, όμοιο, περίπου με την κ ι θ ά ρ α και την φ ό ρ μ ι γ γ α , το πιο σημαντικό και ευρύτερα γνωστό όργανο, συνδεόμενο με την λατρεία του Απόλλωνα. Για το λόγο αυτό περιβάλλοταν με μεγάλο σεβασμό. Είναι από τα πρώτα εν χρήσει έγχορδα όργανα στην απαγγελία επικών ποιημάτων, αν και πιθανώς, δεν εκρούετο ενώ αυτά απαγγέλλοντο, αλλά πριν ο αοιδός αρχίσει την απαγγελία του μύθου και στις ενδιάμεσες ανάπαυλες. Η χώρα έδωσε το όνομά της στη λυρική ποίηση, γιατί στην αρχή δεν απαγγελλόταν ή δεν τραγουδιόταν χωρίς τη συνοδεία της λύρας. Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί, ότι χάρη στον απλό μηχανισμό χειρισμού και στην ιδιαίτερη και χαρακτηριστική ποιότητα του ήχου της, που ήταν ευγενής, διαυγής, γαλήνιος και αρρενωπός, η λύρα χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο όργανο, για την εκπαίδευση των νέων. Επειδή δεν ήταν πολύπλοκο η ιδιαίτερα ηχηρό όργανο, δε χρησιμοποιούνταν σε υπαίθριες εκδηλώσεις η διαγωνισμούς, συνδέθηκε όμως στενά με τις κοινωνικές εκδηλώσεις σε κλειστούς χώρους.

Προέλευση

Σύμφωνα μ’ ένα πλατιά διαδεδομένο μύθο ο Ερμής, αμέσως μετά τη γέννησή του σ’ ένα σπήλαιο της Κυλλήνης, έφυγε νύχτα από το λίκνο και έκλεψε βόδια που φύλαγε ο Απόλλωνας. Βλέποντας ύστερα έξω από το σπήλαιο μια χελώνα, αφαίρεσε το όστρακό της και στερέωσε πάνω του χορδές από έντερο βοδιού΄ έτσι κατασκεύασε τη λύρα. Όταν ο Απόλλωνας ανακάλυψε την κλοπή και παραπονέθηκε στον Δία, ο Ερμής πρόσφερε τη λύρα στον Απόλλωνα, που μαγεύτηκε από τον ήχο της. Ώστε, η λύρα ήταν γνωστή στην Ελλάδα από την απώτατη αρχαιότητα. Μυθικοί μουσικοί και επικοί τραγουδιστές ( αοιδοί), όπως ο Ορφέας, ο Θάμυρις, ο Δημόδοκος και άλλοι, συνόδευαν τα τραγούδια τους με τη λύρα, τη φόρμιγγα η την κίθαρι.


Κατασκευαστική αρχή των λυρών:


Σε ένα αντηχείο από καβούκι χελώνας ή ξύλο στηρίζονται δυο βραχίονες (πήχεις). Κάθετα στους πήχεις στο πάνω μέρος εκτείνεται ο ζυγός. Οι χορδές ίσου μήκους είναι κατασκευασμένες από στριμμένο και αποξηραμένο έντερο, νεύρα ή λινάρι.

Στηρίζονται σε ένα σημείο (χορδοτόνιον) πάνω στο ηχείο, περνούν πάνω από ένα καβαλάρη (μαγάδιον) και στην πάνω μεριά περιστρέφονται στο ζυγό με ένα σύστημα κλειδιών τους κόλλοπες ή κόλλαβους, που διευκόλυναν το κούρδισμα. Οι χορδές αρχικά ήταν 3, αργότερα 4, 5 και 7 ενώ έφτασαν την περίοδο της «νέας μουσικής» και τις 12. Οι λύρες παίζονταν με το δεξί χέρι με τα δάκτυλα ή με ένα «πλήκτρον» κατασκευασμένο από κέρατο, ξύλο, κόκαλο ή μέταλλο.

Το αριστερό βοηθούσε παίζοντας μεμονωμένες χορδές, πιέζοντάς τες ή αποσβένοντας τον ήχο.

Οι χορδές είχαν συγκεκριμένες ονομασίες που ταυτίζονταν και με τις ονομασίες των φθόγγων . Υπάρχουν πολλοί τύποι λυρών με διαφορετικές ονομασίες: φόρμιγξ (η αρχαιότερη λύρα), κίθαρις ή κιθάρα, λύρα, χέλυς (=χελώνα), βάρβιτος (με μακρείς πήχεις). Οι όροι αυτοί συχνά συγχέονται στη χρήση τους.


ΒΑΡΒΙΤΟΣ

H ιδιαιτέροτητα του η της Βαρβίτου ( Το Β ά ρ β ι τ ο ν ). Ήταν μουσικό όργανο με πολλές χορδές, όμοιο στην βασική του δομή με την λύρα , αλλά με παραλλαγές αυτής και διαφορετική χρησιμοποίηση. Βασική διαφορά του οργάνου τούτου από τη λύρα είναι ότι ήταν στενότερο και μακρύτερο από αυτήν με αντίστοιχες χορδές που παρήγαγαν τόνους χαμηλότερους.

Όμως, θα πρέπει να διατηρήσουμε το συσχετισμό του οργάνου Β ά ρ β ι τ ο ς με τη λύρα. Η βάρβιτος ήταν πολύ παλιό όργανο. Στον Αθήναιο υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές για την εφεύρεσή του. Κατά τον Πίνδαρο ο Τέρπανδρος υπήρξε ο εφευρέτης του βαρβίτου Πινδάρου λέγοντος τον Τέρπανδρον … ευρείν … τον βάρβιτον. Κατά τον ιστορικό Νεάνθη από την Κύζικο όμως, το βάρβιτο ήταν εφεύρεση του Ανακρέοντα και Ανακρέοντος [ εύρημα ] το βάρβιτον.

Βέβαιο είναι ότι ήταν όργανο που απολάμβανε μεγάλη τιμή στη σχολή της Λέσβου ( Τέρπανδρος, Αλκαίος, Σαπφώ, Ανακρέων). Ο αριθμός των χορδών του βαρβίτου δεν μας είναι γνωστός. Ο Θεόκριτος λέει πως ήταν ένα πολύχορδο όργανο. Άλλα ονόματα, όπως β ά ρ μ ο ς , β ά ρ ω μ ο ς και β α ρ ύ μ ι τ ον συναντώνται αντί του βάρβιτον. Στον Αθήναιο διαβάζουμε: και γαρ βάρβιτος η βάρμος. Η λέξη βαρύμιτον προέρχεται από το βαρύς (χαμηλός) και μίτος (χορδή).

Κατά τον Πολυδεύκη: Των μεν κρουομένων είη άν λύρα, κιθάρα, βάρβιτον. Το δ’ αυτό και βαρύμιτον ( [Τα ονόματα] των εγχόρδων οργάνων είναι λύρα, κιθάρα, βάρβιτον΄ Το ίδιο και βαρύμιτον .Για την έκφραση « παίζω το (τη) βάρβιτο χρησιμοποιούσαν το ρήμα β α ρ β ι τ ί ζ ω. Ο Εκτελεστής του βαρβίτου λεγόταν β α ρ β ι τ ι σ τ ή ς , και ο τραγουδιστής, που συνόδευε ο ίδιος το τραγούδι του στο βάρβιτο, β α ρ β ι τ ω δ ό ς. Η οικογένεια της λύρας και της κιθάρας, στην οποία ανήκαν η φ ό ρ μ ι γ ξ , η κ ί θ α ρ ι ς , και η βάρβιτος.

Τα όργανα αυτά είχαν χορδές ίσες περίπου στο μήκος, αλλά διαφορετικές στο πάχος υποτίθεται σε πάχος, όγκο και ένταση και ιέφεραν ελαφρά μεταξύ τους ως προς την έκταση του ύψους, την κατασκευή του ηχείου κτλ., παίζονταν δε είτε με τα δάχτυλα, είτε με τη βοήθεια ενός πλήκτρου.


Το τρίγωνον
Το τρίγωνον είναι μια μικρή επιγονάτια άρπα με πολλές χορδές. Στην Ελλάδα μαρτυρείται στον κυκλαδικό πολιτισμό. Τη συναντούμε στη Μ. Ανατολή ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ.



ΠΑΝΔΟΥΡΙΣ - ΠΑΝΔΟΥΡΑ - ΤΡΙΧΟΡΔΟΝ
Ποια ήταν η Πανδουρίς η Πανδούρα Το μουσικό αυτό όργανο, το οποίο θα μας απασχολήσει είναι η π α ν δ ο ύ ρ α , δηλαδή το μοναδικό μουσικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων με χέρι (μάνικο), κατασκευασμένο σταθερά στο υπόλοιπο σώμα του σκάφους, εις το οποίο υπήρχαν 3 εντέρινες χορδές. Ο Αθήναιος μας παρέχει την είδηση του Πυθαγόρα, ότι « η πανδούρα κατασκευάζονταν από τους τρωγλοδύτες της Ερυθράς Θάλασσας από λευκή δάφνη που φυτρώνει κοντά στη θάλασσα ». Το όργανο αυτό εκτός από π α ν δ ο ύ ρ α ονομαζόταν και τ ρ ί χ ο ρ δ ο ν , η δε παραφθορά του ονόματός του μέσω των αιώνων ήταν η εξής:

π α ν δ ο ύ ρ α – θ α μ π ο ύ ρ α – τ α μ π ο ύ ρ α – τ α μ π ο υ ρ ά ς , εξελίχθηκε δε από τεχνικής πλευράς όπως όλα εκείνα τα ελληνικά μουσικά όργανα με χέρι ( μάνικο) της ευρύτερης οικογένειας του λ α ο ύ τ ο υ, όπως αυτό δομήθηκε από τους βυζαντινούς μουσικούς. Ο λεξικογράφος Ησύχιος χρησιμοποιεί τη λέξη π α ν δ ο υ ρ ί ς για το όργανο και τον όρο πάνδουρος για τον εκτελεστή π α ν δ ο ύ ρ α η π α ν δ ο υ ρ ί ς , όργανον μουσικό. Πάνδουρος δε ο μουσικός που παίζει αυτό. Π α ν δ ο ύ ρ α έπαιζαν οι αρχαίοι έλληνες, θαμπούρα έπαιζε ο Διγενής Ακρίτας, ( κατά το τραγούδι) τ α μ π ο υ ρ ά έπαιζε ο Ρήγας Φεραίος, ο Κατσαντώνης και ο Μακρυγιάννης.

Τ ρ ί χ ο ρ δ ο επίσης αρχαιοελληνική ονομασία της π α ν δ ο ύ ρ α ς , τ ρ ί χ ο ρ δ ο μ π ο υ ζ ο ύ κ ι (μπουζούκι: ανεπιτυχής όρος, που επικράτησε του ελληνικού τ α μ π ο υ ρ ά – π α ν δ ο ύ ρ α ς κατά την τουρκοκρατία). Π α ν δ ο υ ρ ί ζ ω ΄ παίζω την π α ν δ ο ύ ρ α . Π α ν δ ο υ ρ ι σ τ ή ς ΄ ο εκτελεστής της π α ν δ ο ύ ρ α ς . Στίχοι από το έπος του Διγενή και τα ακριτικά τραγούδια: Τι κρούεις την θαμπούραν σου εν τη παρούση ώρα ; Και επήρεν το ταμπούριν του και αποκατέστησέν ...



ΑΕΡΟΦΩΝΑ

Χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: αυλοί (με γλωσσίδι) και σύριγγες (χωρίς γλωσσίδι). Σπανιότερα χρησιμοποιούνται και άλλα πνευστά όπως η σάλπιγξ, το κογχύλι και η ύδραυλις.


Αυλοί

Ο αυλός (=σωλήνας) ή κάλαμος είναι από τα πολύ αγαπητό όργανο στην αρχ. Ελλάδα. Εμφανίζεται από τα μέσα της 3ης χιλιετίας. Ένας μύθος αναφέρει ότι εφευρέθηκε από την Αθηνά ή οποία όμως όταν είδε στην αντανάκλαση των νερών πως παραμορφώνεται κατά το παίξιμο το πρόσωπό της, τον πέταξε μακριά στη Φρυγία.

Εκεί τον βρήκε ο Μαρσύας ο οποίος έγινε πολύ καλός εκτελεστής καλώντας τον Απόλλωνα σε αγώνα. Ο Απόλλων νίκησε και για να τιμωρήσει το Μαρσύα τον κρέμασε και τον έγδαρε. Η εκτενής χρήση του αυλού ξεκινά μετά τον 8ο αιώνα όπου σταδιακά καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στην ελληνική μουσική και ιδιαίτερα στη λατρεία του Διονύσου. Ο αυλός είναι ένας σωλήνας από καλάμι, ξύλο, κόκαλο ή μέταλλο με τρύπες (τρήμματα) της οποίες ανοιγοκλείνουν τα δάκτυλα και επιστόμιο με καλαμένια γλωσσίδα μονή ή διπλή (όπως στο σύγχρονο ζουρνά). Ο αυλητής έπαιζε σχεδόν πάντα δύο αυλούς ταυτόχρονα και τους έδενε για ευκολία με μια δερμάτινη λουρίδα στο πρόσωπό του την φορβειά .


Σύριγξ

Με τον όρο αυτό οι αρχαίοι εννοούσαν την πολυκάλαμο σύριγγα ή σύριγγα του Πανός.

Πρόκειται για μία συστοιχία 3-18 καλαμιών κλειστών από τη μία πλευρά δεμένων μεταξύ τους με κερί και λινάρι με κάθετα υποστηρίγματα. Παίζεται φυσώντας κάθε καλάμι σε γωνία. Ήταν όργανο των βοσκών και γι’ αυτό αποδιδόταν και στον Πάνα.

Στην Πολιτεία ο Πλάτωνας παροτρύνει τους πολίτες να παίζουν μόνο λύρες, κιθάρες και βουκολικές σύριγγες απορρίπτοντας τους πολυτονικούς αυλούς και τα πολύχορδα που τα θεωρούσε χυδαία.



Η ύδραυλις


Είναι το πρώτο πληκτροφόρο του κόσμου και πρόγονος του εκκλησιαστικού οργάνου.

Κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.χ. από τον Έλληνα εφευρέτη Κτησίβιο στην Αλεξάνδρεια.

Πρόκειται για μια ή περισσότερες συστοιχίες αυλών με ή χωρίς γλωσσίδι και μέσω ενός μηχανισμού βαλβίδων ο εκτελεστής έχει τη δυνατότητα, κάνοντας χρήση πλήκτρων να τροφοδοτεί με αέρα επιλεκτικά κάθε αυλό.

Η παροχή σταθερής πίεσης αέρα γίνεται από υδραυλικό σύστημα.


Η σάλπιγγα

Η χάλκινη σάλπιγξ ήταν γνωστή από τη Μεσοποταμία και τους Ετρούσκους.
Έδινε σήματα στον πόλεμο, τις αρματοδρομίες ή τις λαοσυνάξεις. Είναι όργανο της ύστερης αρχαιότητας.

Εκτός από τη χάλκινη σάλπιγγα για σήματα χρησιμοποιούνταν και κογχύλια με ένα μικρό άνοιγμα στη βάση ή κέρατα.

Ο ρόμβος
Είναι ξύλο σε σχήμα τραπέζιου ή ρόμβου το οποίο δένεται με σκοινί και περιστρεφόμενο παράγει δαιμονιώδη θόρυβο.
Χρησιμοποιόταν σε τελετές μύησης αλλά και στον πόλεμο για να τρομάζει του εχθρούς.




ΚΡΟΥΣΤΑ

Έχουν συνοδευτικό χαρακτήρα κυρίως για να τονίζουν το ρυθμό είτε να διαμορφώνουν μια ηχητική ατμόσφαιρα. Χρησιμοποιούνται περισσότερο στις οργιαστικές λατρείες της Κυβέλης και του Διονύσου.


Κρόταλα:
Μοιάζουν στη χρήση με τις σύγχρονες καστανιέτες. Ήταν δύο ζευγάρια ξύλου 10-15 εκατοστών που κρατούσε στο κάθε χέρι ο εκτελεστής κρούοντας τα ανά δύο μεταξύ τους.

Τύμπανον:
Κρουστό όργανο που χρησιμοποιούνταν ιδιαίτερα στη λατρεία της Κυβέλης και του Διόνυσου.Ή ταν ένας κοίλος ξύλινος κάδος που χρησίμευε σαν ηχείο με δερμάτινες μεμβράνες τεντωμένες και από τις δύο πλευρές. Παίζονταν με το χέρι, συνήθως από γυναίκες ( Ησύχιος.: « τύμπανα, τα δερμάτινα ρακτήρια κόσκινα, τα εν Βάκχαις κρουόμενα » ( Ταμπούρλα, [ντέφια] , τα κραυγαλέα δερμάτινα κόσκινα, που παίζονται [με χτύπημα] στις βακχικές τελετές ). Βλέπε και Πίνδαρον ( Διθύραμβος 11, 9 ): «ρόμβοι τυμπάνων» (βροντές από τύμπανα) Πρβ. λ. ρόμβος.


Κύμβαλα:
Είναι σαν μικρά πιατίνια, ασιατικής προέλευσης. Χρησιμοποιούνταν στη λατρεία.
Σείστρα:
Τα σείστρα, αιγυπτιακής προέλευσης, είχαν σχήμα πετάλου με λαβή. Εγκάρσιες μικρές ράβδοι στήριζαν ελάσματα τα οποία ηχούσαν όταν σείονταν.



...και επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις δείγμα τέχνης από την Ορφεία Αρμονία
Ορφικός Ύμνος απόσπασμα /1



Ορφικός Ύμνος απόσπασμα /2



Αφιέρωμα στην ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Μουσικής



Αφιέρωμα στην αρχαία Μουσική



Αρχαία Ελληνικά μουσικά όργανα


Η ιστορία του Ορφέα και της Ευρυδίκης



Η μικρή ξενάγηση στον κοσμο της Μουσικής έγινε με στοιχεία απο:

Ήλιος /1952, Ελευθερουδακη/1960, Auge Larousse /1958
& http://www.musicportal.gr

http://enterbrussels.eu/index.php?op...-55&Itemid=110

Greek and Roman musical instruments
http://www.flickr.com/photos/asterio...l-1075089@N24/
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg vmichai2l-63.jpg (76,2 KB, 1 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg 3413089824_977b448a72 (1).jpg (201,0 KB, 1 εμφανίσεις)

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Zambelis Spyros : 23-06-11 στις 00:19.
Απάντηση με παράθεση
2 μέλη είπαν "Ευχαριστούμε Zambelis Spyros!" για αυτή τη δημοσίευση:
apostoloskalpakidis (23-02-12), Maragkos Nikos (05-01-17)
  #36  
Παλιά 23-02-12, 14:05
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή Cithara by Elena Stoynova

ANCIENT CITHARA

An approach to constructing and playing an ancient Greek Cithara by Elena Stoynova



Elena Methodieva Stoynova is a professional musician and a musicologist researching ancient Greek music in its Thracian environment (today's North Eastern Greece and Balkan region). Her research is mainly focused on the ancient musical instruments used in the Balkans, the islands of the Aegean Sea, and in Asia Minor. In 1998 she defended a thesis with the subject:“Ancient guitar: Theoretical investigation, Attempt to make a restoration, Musical performance” at the Institute of History of Art, Bulgarian Academy of Science.

The instrument she constructed (picture on the right) as part of this research project has been used in several concerts in Germany. Her playing approach is based on the use of plectrum as a mobile bridge held with the right hand and sliding upwards on the strings , above the level of the left hand, which positioned behind the resonator box is pulling the strings.

Since pictorial evidence from Greek vases is not adequate for establishing a clear idea of the exact function of the plectrum in the ancient instrumental techniques, we may assume that this approach might not be far from how a cithara was originally played, considering that there is at least one piece of pictorial evidence supporting this assumption (a depiction of a muse holding the plectrum with the right hand placed above the level of the left hand).



Elena Stoynova has also created two instruments of the Lyra type. Here is the picture of one of them.





........





Audio samples of cithara performance

Here are some sound clips from one of Elena's concerts in Germany (Bonn, October 2004, Exhibition of Thracian treasures)

Invocation of Calliope and Apollo
Extant ancient Greek hymn by Mesomedes, 1st c. AD

(See also a vocal version of this hymn by another researcher).



Beethoven “An die Freude” (“Ode to Joy”)



Related links:



Reconstruction of ancient citharas and lyras by another researcher:

replica of an ancient Cithara, by Ioannidis Nikolaos

replica of an ancient Lyra, by Ioannidis Nikolaos



For more information on the various types of ancient guitars visit the page ANCIENT GREEK INSTRUMENTS

http://homoecumenicus.com/ancient_guitar.htm
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg kithara_stojn.jpg (30,3 KB, 0 εμφανίσεις)
Τύπος Αρχείου: jpg lyra_stojn.jpg (13,1 KB, 58 εμφανίσεις)
Απάντηση με παράθεση
  #37  
Παλιά 05-01-17, 19:42
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή Ανακατασκευή Αρχαίων Ελληνικών Μουσικών Οργάνων

http://speech.di.uoa.gr/HERMES/index...-announcements


Εργαστήριο Ειδίκευσης του έργου «ΕΡΜΗΣ- Πειραματική Αρχαιομουσικολογία: Εκπαίδευση στην Ανακατασκευή και Χρήση Αρχαίων Ελληνικών Μουσικών Οργάνων» για τα ακαδημαϊκά έτη 2016-18.



Το έργο ΕΡΜΗΣ χρηματοδοτείται από το
Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Υπό την αιγίδα του
Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων
Απάντηση με παράθεση
Το πιό κάτω μέλος είπε "Ευχαριστώ Zambelis Spyros!" για αυτή τη δημοσίευση:
Maragkos Nikos (05-01-17)
  #38  
Παλιά 02-02-17, 23:45
Zambelis Spyros Zambelis Spyros is offline
Παλαιό Μέλος
 
Εγγραφή: 15-07-2010
Μηνύματα: 9.412
Thanks: 197
Thanked 3.175 Times in 2.220 Posts
Προεπιλογή Hermēs: Music Archaeology Project.

https://www.facebook.com/HermesMAP/

Hermēs: Music Archaeology Project.
Συνημένες Εικόνες
Τύπος Αρχείου: jpg 15747438_10158318827440112_3909209303411338691_n.jpg (74,0 KB, 0 εμφανίσεις)

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Zambelis Spyros : 02-02-17 στις 23:49.
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας


Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 01:43.


Forum engine powered by : vBulletin Version 3.7.0
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.