Προτιμήσεις ψαλτών σε κοσμική μουσική

Ας ακούσουμε από ένα "λαϊκό φιλόσοφο", τον αείμνηστο Μουσικοσυνθέτη Άκη Πάνου, ένα τραγούδι με επίκαιρα νοήματα:


Πες μου παππού, πες μου παππού, αυτός ο κόσμος πάει πού?
Και του δικού σου του σκοπού μάθε μου την αξία.
Να σε συλλάβω δεν μπορώ, μυαλό δεν έχω κοφτερό!
Ήμουν κι έμεινα μωρό στην κυριολεξία.

Πες μου γιαγιά, πες μου γιαγιά, γιατί αν δεν έχουμε μαγιά
ό,τι κι αν κάνουμε γιαγιά, η ζύμη δεν φουσκώνει.
Και πες μου σε παρακαλώ, όταν τ' αλεύρι είναι καλό,
Πώς αβγαταίνει το κιλό και βγαίνουνε δυο τόνοι?

Πες μου μπαμπά, πες μου μπαμπά, τον κόσμο με τον αραμπά,
τον κόσμο με τον αραμπά, γιατί να τον ταράξεις?
Τώρα δεν πιάνεται μπαμπά, πετάει, τρέχει, κολυμπά,
μ' ένα λαχάνιασμα, μπαμπά, στη σκέψη και στις πράξεις!

Πες μου μαμά, πες μου μαμά, γιατί όταν πάω σινεμά,
ενώ αλλάζω σινεμά, το έργο δεν αλλάζει..........................
................................................................................
 
Last edited:

Με βασιλικό γιαρέμ, γιαρέμ και δυόσμο
στόλισε ο Θεός γιαρέμ, γιαρέμ τον κόσμο.
Μα 'ρθε συννεφιά γιαρέμ, γιαρέμ και μπόρα
κι έπεσε κακό γιαρέμ, γιαρέμ στη χώρα.
Τώρα το παιδί γιαρέμ, γιαρέμ μονάχο,
μοιάζει με πουλί γιαρέμ, γιαρέμ σε βράχο,
τέτοιο ξαφνικό Χριστέ, Χριστέ, Χριστέ μου
να μην ξαναδώ ποτέ, ποτέ, ποτέ μου.

Με της ομορφιάς γιαρέμ, γιαρέμ τον ήλιο
σου 'χτισα κι εγώ γιαρέμ, γιαρέμ βασίλειο.
Μα 'ρθανε καιροί γιαρέμ, γιαρέμ και χρόνοι
κι έγινε καπνός γιαρέμ, γιαρέμ και σκόνη.
Κι έμεινε η καρδιά γιαρέμ, γιαρέμ μονάχη
σαν της ερημιάς γιαρέμ, γιαρέμ το στάχυ,
τέτοια συμφορά Χριστέ Χριστέ Χριστέ μου
να μην ξαναδώ ποτέ, ποτέ ποτέ μου.

Με του φεγγαριού γιαρέμ, γιαρέμ τ' αγιάζι
τ' όνειρο χαρές γιαρέμ, γιαρέμ μοιράζει.
Μα στην ξαστεριά γιαρέμ, γιαρέμ της μέρας
γίνεται φτερό γιαρέμ, γιαρέμ κι αγέρας.
Τώρα στου ματιού γιαρέμ, γιαρέμ την άκρη
θάλασσα κυλάει γιαρέμ, γιαρέμ το δάκρυ,
τι να πω κι εγώ Χριστέ Χριστέ Χριστέ μου
που 'μαι ένα μικρό πουλί πουλί τ' ανέμου.
 
Απλα ακουστε!!!!:D:D


http://www.youtube.com/watch?v=VJ_ZU4lIZjg&feature=related
[]http://www.youtube.com/watch?v=bl1c4JPtG5g[/url]
url Ακούγοντας Παβαρότι , Μαρία Κάλας , άλλους '' Μεγάλους '' σολίστες της Ευρωπα ι κής Κλασσικής Μουσικής , όπως και σύγχρονους ξένους και δικούς μας καλλιτέχνες που ερμηνεύουν διάφορα άσματα.... προσωπικά , αν και πιστεύω οτι η Μουσική ενώνει τους λαούς , ομολογώ ότι αναγνωρίζω μέν την τελειότητα της Ευρωπα ι κής Μουσικής , [ πεντάγραμμο , κλίμακες , συγκεκριμένα μουσικά έργα κ.τ.λ. ] , αλλά αποδεδειγμένα , η Ανατολική Μουσική έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελληνική Μουσική και υπερέχει της Ευρωπα ι κής με την οποία πολλοί εκστασιάζονται...!!! , ιδιαίτερα οι νέοι που προσπαθούν να μιμηθουν τους ξένους και χρησιμοποιούν και την αγγλική γλώσσα.. [ βλέπε γιουροβιζιον ] ... Κύριοι η Μουσική μας , Βυζαντινή Εκκλησιαστική και Δημοτική , [ για τα ρεμπέτικα έχω επιφυλάξεις πολλές ... ] είναι ασυναγώνιστη.. !!!! Πολλοί συνάδελφοι που ερμηνεύουν και Παραδοσιακά τραγούδια ,είναι σίγουρα οι φορείς της Εθνικής Μουσικής μας Παράδοσις και πρέπει να νιώθουν περήφανοι , γιατι ό, τι ειναι Εθνικό είναι και Αληθινό !!!!!!! Προσωπικά ακουω μόνο Ψαλτικά και Δημοτικά άσματα και νιώθω μεγάλη συγκίνηση...!!!! Βασ, Τζανάκος.
 
Από την παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου ακούμε:


Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα `ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση,
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας,
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει,
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας,
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας.
 


Τρίτη Λυκείου, (98-99), λίγος παράς στην τσέπη, ξεσάλωμα το Σάββατο, διάβασμα και πανελλήνιες.....
Είναι κάποια τραγούδια που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους, που δεν θα τα σβήσει ο χρόνος!
Θεέ μου, τι γλυκές αναμνήσεις...
 
Λόγω της ημέρας: Μαριόλα- ηπειρώτικο μοιρολόϊ ( ή όπως το λένε στα χωριά μας μοιργιουλόϊ) από τον άφθαστο και ανεπανάληπτο Σάββα Σιάτρα: http://www.youtube.com/watch?v=AAhCXP9CneU

Σήκου, Μαριόλα ρούσα (=ξανθή) από τη γη κι από το μαύρο χώμα.

Τα μοιρολόγια (ιδίως τα οργανικά ή και το συγκεκριμένο) όσο κι αν φαίνεται παράξενο πολλές φορές "ανοίγουν" τα γλέντια: πρώτα θα θυμηθούμε όσους έχουν φύγει (νεκρούς και ξενιτεμένους) και μετά χορός.
 
Λόγω της ημέρας: Μαριόλα- ηπειρώτικο μοιρολόϊ ( ή όπως το λένε στα χωριά μας μοιργιουλόϊ) από τον άφθαστο και ανεπανάληπτο Σάββα Σιάτρα: http://www.youtube.com/watch?v=AAhCXP9CneU

Σήκου, Μαριόλα ρούσα (=ξανθή) από τη γη κι από το μαύρο χώμα.

Τα μοιρολόγια (ιδίως τα οργανικά ή και το συγκεκριμένο) όσο κι αν φαίνεται παράξενο πολλές φορές "ανοίγουν" τα γλέντια: πρώτα θα θυμηθούμε όσους έχουν φύγει (νεκρούς και ξενιτεμένους) και μετά χορός.

Ανεπανάληπτος Ο αείμνησος Τάσος Χαλκιάς !!!!!!!
 
Παρακολυθώντας το θέμα http://analogion.com/forum/showthread.php?t=7983, περί συγκρίσεως εκτελέσεων κλασικών μελών, και συνδυάζοντάς το με ένα mail που μού εστειλε ένας φίλος*, αντιπαραθέτω τις εξής εκτελέσεις, του κλασικού τραγουδιού "καημός" του Μ. Θεοδωράκη:
Γιάννης Πουλόπουλος (1964)

με Γρηγόρη Μπιθικώτση (1962)



*ο φίλος μου με ενημέρωσε για την κίνηση του Μίκη Θεοδωράκη να διανείμει δωρεάν ολόκληρο το μουσικό του έργο!!! http://www.spitha-kap.gr/el/mikis_theodorakis/music/
 
Από τα καλύτερα που ακούσαμε τη δεκαετία του '90
(και δεν θα ξαναβγούν τέτοια)...
 

ακουστικό focus στα solo τιου κλαρίνου...

Μες το μυαλό μου είσαι αδερφέ, τεράστιο πάντρεμα ήχων!!!

Ορίστε και το ...άλλο κομμάτι του παζλ:

 
Back
Top