Καλημέρα σας φίλοι μου αγαπημένοι, που θάλεγε κι ο Οικονομίδης ! .............................................................................
Και πώς θα κοινωνήσετε βρε το Πάσχα, αν δεν σας συγχωρήσουν ; !
Παρακαλώ πολύ θυμήστε μας και την §459, σχολιάζοντάς την με την ίδια αντικειμενικότητα. (Ο τονισμός και η υπογράμμιση των λέξεων έγιναν από μένα).
"Regarding the current psaltai of Constantinople, the Protopsaltis believes that none of them knows Byzantine Music ("kaneis twn den hkseurei thn BM"). When he’ll retire, the Patriarchal psaltai, , will make a mess ("tha ta thalasswsousi"). Because they will not have their guide and inspirer. Today's Ecclesiastical musicians do not study, (dk: repeats) do not study, they are in general careless ("epipoleoi"), self-instructed ("autosxedioi"), and uneducated ("akatartistoi"). They chant with their imagination without knowing what is the essence of what they should be chanting. There is some difference now between the Patriarchal and the external teachers, as long as they follow his (dk: Nafplioti's) art. When he’ll leave one day, he wonders what his successors will do. But God is great. He will not let our music get lost. He will cater."
Γειά σου, +1! Το μόνο που θα μπορούσε να γίνει είναι να βρούμε μια άλλη παλιότερη συνταγή της ίδιας της θείας σου, λίγο διαφορετική από αυτήν που έδωσε στη μητέρα σου και που δίνει νοστιμότερα κουλούρια απ' αυτά της πρώτης συνταγής! Όχι όμως να την εκτελέσουμε οι ίδιοι όπως νομίζουμε, αλλά να βάλουμε τη θεία σου. Κι αν η ίδια η θεία σου παραδεχτεί ότι "Ναι, τότε ήμουν πιο νέα και μαγείρευα καλύτερα, ενώ και τώρα καλά είναι, αλλά ξέχασα μερικά πράγματα", τότε σίγουρα είμαστε σε καλό δρόμο!Να διασωθεί ότι υπάρχει όπως αυτό υπάρχει χωρίς να εφαρμόζουμε παλιότερες συνταγές από της θείας μου "διορθώνοντας" τη θεία μου διότι υπάρχει ο κίνδυνος παρερμηνίας των παλαιών. Έτσι και την συνταγή της θείας μου ξεχνάμε αλλά και φέρνουμε σαν παράδοση (που δεν είναι παράδοση) διαστρεβλωμένες (απο εμάς) συνταγές του παρελθόντος.
Ευάγγελος Σολδάτος
Σαν ψάλτης να πώ ότι μου αρέσει ο Σίμωνας, πολλές φορές μάλιστα μου θυμίζει και πατριαρχείο μεριά.
Ευάγγελος Σολδάτος
Οι μαθητές του όμως προσπαθόντας να εκτελέσουμε τις άχρονες υποστάσεις και συμμετέχοντας σε χωρωδιακά σχήματα τα οποία απαιτούν όμοια ετέλεση των υποστάσεων από όλους του χορωδούς πέσαμε στην παγίδα κονσερβοποίησης της μελωδίας.
Ευάγγελος Σολδάτος
Έτσι ένας μαθητής του Λυκούργου όταν δεί την έξω πεταστή για παράδειγμα θα την εκτελέσει κατα την δική του προτίμηση η κατά το ύφος που έχει συνηθίσει να εκτελεί μεσα στη χορωδία. Θα εκτελέσει το τζάκισμα με συγεκριμένο τρόπο το ίδιο για το αντικένωμα κοκ Έτσι χάνεται η κατα περίπτωσιν απόδοση των υποστάσεων αυτών και το μέλος γίνεται μονότονο και βαρετό.
Ευάγγελος Σολδάτος
Συμφωνώ ότι είναι δύσκολο να αποδόσεις με χορωδία κλασσικά μέλη, γραφής των τριών διδασκάλων, εκτελόντας ομόφωνα τα σημάδια. Για αυτόν το λόγο οι Στανίτσας, Πρίγγος και λοιποί κατέγραψαν την δική τους ερμηνία αναλυμένη.
ΓΚΜΕυάγγελος Σολδάτος
Ό στόχος μας πιστεύω είναι να κατορθώσουμε να ψάλλουμε όπως οι μεγάλοι αυτοί πρωτοψάλτες και ερμηνευτές, διαβάζοντας είτε τα κλασικά είτε τα δικά τους τα αναλυμένα μέλη ή από στήθους. Επίσης η καλή μελέτη της θεωρίας της μουσικής θα μας προφυλάξει από καινοτομίες δικές μας που πιθανόν να είναι έξω του ύφους των ήχων και γενικά του συστήματος της μουσικής μας.
Ευάγγελος Σολδάτος
Ας μελετήσουμε λοιπόν περισσότερο το Θεωρητικό του Σίμωνα του Καρά για αρχή και ότι άλλη θεωρία πέφτει στα χέρια μας και ας ακούμε περισσότερο ψάλτες παραδοσιακούς που βιώνουν την μουσική μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας, να κάνουμε περισσότερη προσευχή, να αγαπάμε και να είμαστε μερακλήδες.
Στην ερμηνία του Σίμωνος Καρά διακρύνω μια εσωτερική δυναμικότητα και εκκλησιαστική σεμνότητα την οποία συναντάς μόνο σε παραδοσιακούς ψάλτες αυτήν την μεγαλοπρεπή σεμνότητα διακρύνω και στο ψάλσιμο του Πρίγγου και του Ναυπλιώτη. Οι τελευτέοι ομολογουμένως ψάλουν πιο δωρικά
αλλά οι δύο αυτές ερμηνίες Καρά και των Αρχόντων μας αποκαλύπτει ίσως την αλλήθεια για την ορθή ερμηνία της μουσικής και συμπληρώνεται έτσι το παζλ της παράδοσής μας.
Ηχητικά παραδείγματα από τον Καρά σας αναφέρω τον καλοφωνικό ειρμό του Βαλασίου Ρόδον το αμάραντον (δίσκος Θεοφανίων του Συλλόγου)
επίσης πολύ ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική είναι η εκφωνητική ερμηνία του ευαγγελίου της Αναστάσεως (δίσκος Μεγάλης ευδομάδας του Συλλόγου)
Κον Ευάγγελο Σολδάτο
Αγαπητέ Ευάγγελε για τα ονομαστήριά σου ετεροχρονισμένα πολλά τα έτη καλικέλαδα και ευλογημένα.
Βασίλης Κιαμηλίδης Βέροια
+1 (σου' χω δώσει αρκετά μου φαίνεται...) με επιφύλαξη:Σε όσα παρατηρεί ο κος Μιχαλάκης δεν έχει άδικο αλλά δεν είναι σωστό λόγω της πρακτικής "αδυναμίας" προσέγγισης του παραδοσιακού ύφους της Πόλης, λόγω ελλιπών ίσως ακουσμάτων και εμπειριών, να βγάζουμε λάθος και την θεωρητική έρευνα του Καρά η οποία σαν θεωρία δεν διαφωνεί με την ψαλμωδία της Πόλης.
Θεωριτικές διατυπώσεις για το πώς ψάλλονταν παλιά κάποια μέλη (πχ Τον τάφον σου Σωτήρ σε δίφωνο χρωματικό όπως τον λέει ο Καράς ή δρόμο σαμπάχ) δεν καταργούν τον σημερινό διασωθέντα τρόπο, τον οποίο επίσης αναφέρει στο Θεωρητικό του ο Σίμωνας σαν επικρατέστερο.
Το έργο του Καρά στη διάσωση και τεκμιρίωση της μουσικής μας είναι το πιο αξιόλογο του αιώνα που πέρασε. Έσωσε πλήθος δημοτικών τραγουδιών που θα΄είχαν χαθεί και έδειξε την άμεση σχέση της δημώτικής μας μουσικής με τους εκκλησιαστικούς ήχους. Πριέγραψε με όρους ελληνικούς τα μακάμια αφού είχε κατανοήσει σε βάθος τα συστήματα τα γένη και τις χρώες της μουσικής μας.
Λοιπόν, για θεωρητικές απορίες ανατρέχουμε στο Θεωρητικό του Καρά και στις πηγές του... όμως για να γίνουμε ψάλτες ό, τι πεί και όπως ψάλει ο κος Μιχαλάκης !!!![]()
+1 (σου' χω δώσει αρκετά μου φαίνεται...) με επιφύλαξη:
- για τον μεν Καρά για διόρθωση σε κάποιες λεπτομέρειες (κυρίως στις έλξεις, αλλά και στις αναλύσεις που άλλες τόνισε υπερβολικά και άλλες δεν κατέγραψε, αν και γνωστές από την πράξη, είπαμε "ουδείς τέλειος ει μη εις, ο Θεός"...)
- για τον δε κ. Μιχαλάκη για την υπερβολική προσήλωσή του στο μεγάλο Ναυπλιώτη και την απόρριψη μεταγενεστέρων παραδοσιακών ακουσμάτων, όπως του Πρίγγου και του Στανίτσα.
Αυτά είναι αστεία πράγματα να τα υποστηρίζει κανείς...Τι μας λέει πάλι λοιπόν ο Βουδούρης; Ότι πριν το 1880 η εκτέλεσις της εκκλ. μουσικής είναι μία και μοναδική (και ίδια με αυτή στον πατριαρχικό ναό) τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στας επαρχίας.
είναι επιεικώς αστήριχτα... (όπως και κάτι άλλα περι της μη αλλαγής της μουσικής από την εποχή του Ρωμανού (να μην πω από την εποχή των Αποστόλων) μέχρι σήμερα και άλλα τέτοια φαιδρά)Συμπέρασμα: H εκτέλεσις της εκκλησιαστικής μουσικής είναι μία και μοναδική στην Κωνσταντινούπολη, στο Άγιον Όρος και παντού πριν το 1880 και η μουσική αυτή διατηρείται ανόθευτη μέσα στον πατριαρχικόν ναόν μέχρι των ημερών του Βουδούρη.
Αυτά είναι αστεία πράγματα να τα υποστηρίζει κανείς...
Ας το λέει ο Βουδούρης! Και λοιπόν;
Αποκλείεται κατα την γνώμη μου να υπήρχε σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο της ιστορίας μας ενιαίο ύφος-ενιαία εκτέλεση-ενιαίο τυπικό-κι ότι άλλο ενιαίο. Και δόξα τω Θεώ που δεν υπήρχε! (και είναι και ευτύχημα κατα την γνώμη μου)
Και αυτό ευκολότατα αποδεικνύεται και από τις πηγές. Και για το τυπικό και για το ύφος.
Για την εκτέλεση επειδή από το 1880 δεν υπάρχει ήχος, δεν μπορεί να αποδειχτεί ασφαλώς κάτι, αλλά είμαι σίγουρος ότι το ίδιο συνέβαινε.
Τι μανία είναι αυτή με το ενιαίο του πράγματος; Δεν μπορώ να το καταλάβω! Δεν λέτε και δόξα τω Θεώ που έχουμε τόση μεγάλη ποικιλία και ελευθερία να επιλέξουμε το ύφος και την εκτέλεση που μας ταιριάζει; Παντού ενιαία εκτέλεση...
Και γιατί, επειδή υπήρχαν γνώστες της παλαιάς γραφής μέχρι το 1880; Και όποιος ήξερε παλαιά γραφή έψαλλε απαράλλακτα με όσους ακόμα ήξεραν παλαιά;
Αφού κατα κοινή ομολογία δεν άλλαξε η εκτέλεση με την αλλαγή της γραφής! Πως δηλαδή η παλαιά γραφή κατάφερνε να ενώσει όλα τα διεστώτα;
Συγνώμη δηλαδή αλλά να έχουμε και μια στοιχειώδη λογική!
Τώρα γιατί δεν ψάλλουν το ίδιο στο Όρος και στο Πατριαρχείο (εκτός και ψάλλουν), γιατί δεν ψάλλουν το ίδιο οι Δανιηλαίοι με τον Φιρφιρή και οι Σιμωνοπετρίτες με τον γερο-Δοσίθεο κι όλοι αυτοί μεταξύ τους; Γιατί άλλαξε η γραφή; Ενώ αν διάβαζαν από την παλαιά θα έλεγαν τα ίδια; Κι όλα αυτά που έλεγαν οι της παλαιάς γραφής "εμένα ο δάσκαλός μου το έλεγεν έτζιν" τι είναι; Μαρτυρίες περι του ενιαίου του ύφους και της εκτέλεσης;
Συμπεράσματα του στίλ:Συμπέρασμα: H εκτέλεσις της εκκλησιαστικής μουσικής είναι μία και μοναδική στην Κωνσταντινούπολη, στο Άγιον Όρος και παντού πριν το 1880 και η μουσική αυτή διατηρείται ανόθευτη μέσα στον πατριαρχικόν ναόν μέχρι των ημερών του Βουδούρη.
είναι επιεικώς αστήριχτα... (όπως και κάτι άλλα περι της μη αλλαγής της μουσικής από την εποχή του Ρωμανού (να μην πω από την εποχή των Αποστόλων) μέχρι σήμερα και άλλα τέτοια φαιδρά)
Επειδή το λέει ο Βουδούρης;
Συγνώμη κύριοι (...και κυρίες και δεσποινίδες...) αλλά αυτό ΔΕΝ αποδεικνύει κάτι! Και ιδίως λόγω τεκμηρίωσης (επειδή υπήρχαν ακόμη γνώστες της παλαιάς γραφής)!
Υποστηρίζεται από αυτούς τους κυρίους ότι η εκτέλεση τους αποτελεί ‘το πρωτότυπο άκουσμα των βυζαντινών χρονών’, το οποίο ‘αλλοιώθηκε’ μετά την μεταρρύθμιση της επιτροπής το 1820. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι η εκτέλεση πριν τη μεταρρύθμιση ήταν κάπως έτσι (παρακαλώ ακούστε το) και πως περίπου 100 χρόνια αργότερα, αν και υπήρχαν ακόμη γνώστες της παλαιάς γραφής (μεταξύ των οποίων και ο τότε πρωτοψάλτης), η μουσική αλλοιώθηκε και κατάντησε έτσι.
Αυτό, κατά την άποψη μου, αποτελεί παραβίαση κάθε στοιχειώδους λογικής και ιστορικής αλήθειας.
Δεν ξέρω, ας τοποθετηθούν και άλλοι...