Kάλαντα Πρωτοχρονιάς

vasilis

Πέτρου Βασίλειος
#1
Επειδή αυτή η ενότητα έχει να κάνει με την ιστορία είπα μια που έρχονται γιορτές να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία των παραδοσιακών καλάντων της πρωτοχρονιάς.

Αρχικά αν κάποιος ακούσει τα κάλαντα της πρωτοχρονιάς δεν βγάζει νόημα από τα λεγόμενά τους. Τι συνέβη άραγε; Η ιστορία χάνεται στο βάθος των αιώνων και μας πάει πίσω στην βυζαντινή αυτοκρατορία. Στην βυζαντινή αυτοκρατορία οι απλοί πολίτες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης δεν επιτρέπονταν να απευθύνουν τον λόγο στην αυτοκρατορική οικογένεια παρα μόνο για ευχές στις διάφορες γιορτές της χριστιανοσύνης. Ενας νέος λοιπόν εκείνη την εποχή είχε ερωτευθεί σφόδρα μια νεαρά μέλος της αυτοκρατορικής οικογένειας και μην έχοντας άλλο τρόπο να της εκφράσει τον έρωτά του έφτιαξε ένα τραγούδι που περιείχε αφενός στίχους με θρησκευτικό περιεχόμενο και αφετέρου στίχους έκδήλωσης του έρωτά του.

Έτσι λοιπόν αν πάρουμε τα κάλαντα αναλύονται ως εξής

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά (θρησκευτικός στίχος)
Ψηλή μου δέντρο λιβανιά ( εσύ δηλαδή που είσαι ψηλή σαν δέντρο)
και αρχή καλός μας χρόνος (θρησκευτικός ευχετικός στίχος)
εκκλησιά με το άγιο θόλος (εσύ που είσαι όμορφη σαν εκκλησιά με τον τρούλο της)
Αρχή που βγήκε ο Χριστός αγιος και πνευματικός (θρησκευτικός στιχ)
στη γή να περπατήσεις και να μας καλοκαρδήσεις (βγές έξω από το παλάτι να περπατήσεις για να ευφρανθούμε όταν σε δούμε)
Αγιος Βασίλης έρχεται (θρησκευτικός στιχ)
και δεν μας καταδέχεται (δεν καταδέχεται να του μιλήσει η κοπέλα)
απο την καισαρεία (θρησκευτικός στιχ)
συ εισαι αρχόντισσα κυρία (εσύ ανήκεις στην αυτοκρατορική οικογένεια)
Βαστάει εικόνα και χαρτί (θρησκευτικός στίχος)
ζαχαροκάντιο ζυμωτή (είναι γλυκιά σαν κάποιο παραδοσιακό γλύκισμα)
χαρτί και καλαμάρι (αναφέρεται στο Μ. Βασίλειο και την ενασχόλησή του με τα γράμματα)
δες και με το παληκάρι (δεσποινίδα ρίξε μια ματιά σε μενα το παλικάρι)
Το καλαμάρι έγραφε την μοίρα του την έλεγε και το χαρτί ομίλει άγιε μου, αγιε μου καλέ Βασίλη (εδώ περιπλέκει την ακολουθία που είχε παραπάνω και εννοεί πως το καλαμάρι έγραφε την μοίρα του ερωτοχτυπημένου νέου, δηλαδή οτι ούτως ή αλλως είναι ατελέσφορη η προσπάθεια του νέου ενώ το χαρτί δηλαδή τα συγγράματα μιλούν από μόνα τους για την εκκλησιαστική προσωπικότητα του Βασιλείου)

Αυτό λοιπόν το βυζαντινό τραγουδάκι έμεινε ως τις μέρες μας ως παράδοση που διατηρήθηκε από στόμα σε στόμα αλλά η ιστορία ξεχάστηκε στα βάθη των αιώνων. Δεν ξέρω κατα πόσο το ξέρατε το περιστατικό αυτό.
 

petros

Παλαιό Μέλος
#2
Επειδή αυτή η ενότητα έχει να κάνει με την ιστορία είπα μια που έρχονται γιορτές να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία των παραδοσιακών καλάντων της πρωτοχρονιάς.

Αρχικά αν κάποιος ακούσει τα κάλαντα της πρωτοχρονιάς δεν βγάζει νόημα από τα λεγόμενά τους. Τι συνέβη άραγε; Η ιστορία χάνεται στο βάθος των αιώνων και μας πάει πίσω στην βυζαντινή αυτοκρατορία. Στην βυζαντινή αυτοκρατορία οι απλοί πολίτες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης δεν επιτρέπονταν να απευθύνουν τον λόγο στην αυτοκρατορική οικογένεια παρα μόνο για ευχές στις διάφορες γιορτές της χριστιανοσύνης. Ενας νέος λοιπόν εκείνη την εποχή είχε ερωτευθεί σφόδρα μια νεαρά μέλος της αυτοκρατορικής οικογένειας και μην έχοντας άλλο τρόπο να της εκφράσει τον έρωτά του έφτιαξε ένα τραγούδι που περιείχε αφενός στίχους με θρησκευτικό περιεχόμενο και αφετέρου στίχους έκδήλωσης του έρωτά του.

Έτσι λοιπόν αν πάρουμε τα κάλαντα αναλύονται ως εξής

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά (θρησκευτικός στίχος)
Ψηλή μου δέντρο λιβανιά ( εσύ δηλαδή που είσαι ψηλή σαν δέντρο)
και αρχή καλός μας χρόνος (θρησκευτικός ευχετικός στίχος)
εκκλησιά με το άγιο θόλος (εσύ που είσαι όμορφη σαν εκκλησιά με τον τρούλο της)
Αρχή που βγήκε ο Χριστός αγιος και πνευματικός (θρησκευτικός στιχ)
στη γή να περπατήσεις και να μας καλοκαρδήσεις (βγές έξω από το παλάτι να περπατήσεις για να ευφρανθούμε όταν σε δούμε)
Αγιος Βασίλης έρχεται (θρησκευτικός στιχ)
και δεν μας καταδέχεται (δεν καταδέχεται να του μιλήσει η κοπέλα)
απο την καισαρεία (θρησκευτικός στιχ)
συ εισαι αρχόντισσα κυρία (εσύ ανήκεις στην αυτοκρατορική οικογένεια)
Βαστάει εικόνα και χαρτί (θρησκευτικός στίχος)
ζαχαροκάντιο ζυμωτή (είναι γλυκιά σαν κάποιο παραδοσιακό γλύκισμα)
χαρτί και καλαμάρι (αναφέρεται στο Μ. Βασίλειο και την ενασχόλησή του με τα γράμματα)
δες και με το παληκάρι (δεσποινίδα ρίξε μια ματιά σε μενα το παλικάρι)
Το καλαμάρι έγραφε την μοίρα του την έλεγε και το χαρτί ομίλει άγιε μου, αγιε μου καλέ Βασίλη (εδώ περιπλέκει την ακολουθία που είχε παραπάνω και εννοεί πως το καλαμάρι έγραφε την μοίρα του ερωτοχτυπημένου νέου, δηλαδή οτι ούτως ή αλλως είναι ατελέσφορη η προσπάθεια του νέου ενώ το χαρτί δηλαδή τα συγγράματα μιλούν από μόνα τους για την εκκλησιαστική προσωπικότητα του Βασιλείου)

Αυτό λοιπόν το βυζαντινό τραγουδάκι έμεινε ως τις μέρες μας ως παράδοση που διατηρήθηκε από στόμα σε στόμα αλλά η ιστορία ξεχάστηκε στα βάθη των αιώνων. Δεν ξέρω κατα πόσο το ξέρατε το περιστατικό αυτό.
Aν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω για την ιστορία των καλάντων, παρακαλώ ας μας την πει....
Χρονιάρες μέρες έρχονται.:rolleyes:
 
#3
Αγαπητέ κ. Πέτρου. Η εν λόγω ιστορία (εξήγηση) εμένα προσωπικώς μου είναι εντελώς άγνωστη. Θα ήταν ενδιαφέρον να μας αναφέρετε πόθεν αρυσθήκατε τις πληροφορίες σας. Υποπτεύομαι, πάντως, ότι η εξήγηση είναι πολύ μεταγενέστερη και, προφανώς, εκτός πραγματικότητος. Μου θυμίζει την εξήγηση που έδιδαν μερικοί άνθρωποι του λαού στην Κωνσταντινούπολη για το εξαποστειλάριον "Χρυσοπλοκώτατε πύργε και δωδεκάτειχε πόλις, ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως, ακατανόητον θαύμα, πώς γαλουχείς τον Δεσπότην;" Έλεγαν, δηλαδή, ότι - τάχα - κάποιος ύπόδουλος Έλληνας, που έβλεπε την Κωνσταντινούπολη από μακριά, έφτειαξε αυτόν τον ύμνο για να εκφράσει την κατάπληξή του πώς η Βασιλίδα των πόλεων τώρα ήταν η έδρα του δεσπότου (σουλτάνου) και τον γαλουχούσε!

Υ.Γ. Ο στίχος "στην γη να περπατήσεις και να μας καλοκαρδήσεις" έχω την εντύπωση ότι πρέπει να είναι γραμμένος στο τρίτο ενικό πρόσωπο. Άρα, μια ακόμη απόδειξη της αυθαίρετης (και μάλλον μεταγενέστερης) ερμηνείας.
 
Last edited:

dkalpakidis

Δημήτριος Καλπακίδης
#4
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ;20343 said:
"Χρυσοπλοκώτατε πύργε και δωδεκάτειχε πόλις, ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως, ακατανόητον θαύμα, πώς γαλουχείς τον Δεσπότην;" Έλεγαν, δηλαδή, ότι - τάχα - κάποιος ύπόδουλος Έλληνας, που έβλεπε την Κωνσταντινούπολη από μακριά, έφτειαξε αυτόν τον ύμνο για να εκφράσει την κατάπληξή του πώς η Βασιλίδα των πόλεων τώρα ήταν η έδρα του δεσπότου (σουλτάνου) και τον γαλουχούσε!
:eek: Έχω ακούσει πολλά αυτές τις ημέρες.
Πρέπει να απέχω από το ΨΑΛΤΟΛΟΓΙΟΝ λίγο καιρό...
 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#5
Αγαπητοι Φιλοι
Σχετικα με το παρων θεμα επισυναπτω :
1ον : Καποια ιστορικα στοιχεια (word) που βρηκα τυχαια . Το κειμενο στην αντιγραφη βγηκε ατονο αλλα νομιζω οτι διαβαζεται .
2ον : Βυζαντινα καλαντα (ετσι τα ονομαζε ο αειμνηστος εκ κων-λεως Αρχωντας Πρωτοψαλτης Ιωαννης Βουτσινας) για το νεο ετος .
α) Ιδιογραφο χειρογραφο του Αρχωντα .
β) Ηχητικο που τα ψαλλω εγω .
Στον ναο που ψαλλω , κατοπιν απαιτησεως των ιερεων και του εκκλησιασματος , τα ψαλλω καθε χρονο στην λειτουργια της πρωτοχρονιας πριν το δι' ευχων . Στην συγκεκριμενη λειτουργια της 1-1-2007 , ιερουργησε ο Θεοφιλεστατος Επισκοπος (βοηθος) Κνωσσου κ. Ευγενιος , ο οποιος μου ζητησε (και αυτος) να τα ψαλλω .
 

Attachments

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#6
1) Μήν παρεξηγήσουμε πάλι τόν κ. Λάμπρου, πού φυσικά δέν υἱοθετεῖ αὐτήν τήν ἐξήγηση. Θά εἶχε μάλιστα ἐνδιαφέρον αὐτό τό μεγαλυνάριο θά τεθεῖ ὡς θέμα στήν Ὑμνολογία (ἐν καιρῷ εὐθέτῳ) πρός ἑρμηνεία του.
2) Παρά τίς «παλαβομᾶρες» πού συνήθως γράφει ὁ Πέτρου, ἀπό τό μεσημέρι πού τό διάβασα, ψάχνω νά βρῶ καί νά θυμηθῶ, πού τά ἔχω διαβάσει αὐτά. Πάει κι ἕνας χρόνος περίπου, πού διάβασα αὐτή τήν ἑρμηνεία —σέ σοβαρό περιοδικό ἐκκλησιαστικό (;), πάντως κάπου σοβαρά, στό διαδίκτυο (;) σέ σοβαρό ἱστοτόπο πάντως— μπορεῖ ὄχι ἔτσι ἀκριβῶς, καί μάλιστα θυμᾶμαι πού τό συζητάγαμε μέ τούς ἱερεῖς, γιατί κι ἐμεῖς εἴχαμε πέσει στήν «παγίδα» νά μετατρέπουμε στίς γιορτές τῶν παιδιῶν τά κάλαντα στό σημεῖο «καί δέν μᾶς καταδέχεται» μέ τό «κι ὅλους μᾶς καταδέχεται», φανταζόμενοι ὅτι ἀναφέρεται στόν ἅγιο Βασίλειο.
Τά κάλαντα εἶναι λαϊκά ποιήματα καί ὄχι θεολογία. Σκοπό εἶχαν αὐτοί πού τά ἔλεγαν, περισσότερο νά ἀποσπάσουν χρήματα, δῶρα, γλυκίσματα κλπ..
Πράγματι, ἄν τά βάλεις σέ δύο στῆλες —ἔτσι τό εἶχα δεῖ ἐγώ— τότε ἀπομονώνονται τά δύο νοήματα. Τό ἕνα πού ἀναφέρεται στά ἐορταζόμενα γεγονότα, χωρίς καί πολύ θεολογία καί θεολογική ἀκρίβεια, μᾶλλον λαϊκή θρησκευτικότητα, καί τό ἄλλο σέ ὅλα τά ὑπονοούμενα γιά τούς νοικοκύρηδες περισσότερο τῶν οἰκιῶν πού ἐπεσκέπτοντο τά παιδιά.
Πάντως, θά προσπαθήσω νά θυμηθῶ καί νά βρῶ τήν πηγή.

Βέβαια, πρῶτα ὑποχρεοῦται ὁ θέσας τό θέμα νά τό κάνει, γιά νά μήν δημιουργεῖ ἀναστάτωση, ὡς συνήθως.


 

vasilis

Πέτρου Βασίλειος
#7
Αγαπητέ κ. Πέτρου. Η εν λόγω ιστορία (εξήγηση) εμένα προσωπικώς μου είναι εντελώς άγνωστη. Θα ήταν ενδιαφέρον να μας αναφέρετε πόθεν αρυσθήκατε τις πληροφορίες σας. Υποπτεύομαι, πάντως, ότι η εξήγηση είναι πολύ μεταγενέστερη και, προφανώς, εκτός πραγματικότητος. Μου θυμίζει την εξήγηση που έδιδαν μερικοί άνθρωποι του λαού στην Κωνσταντινούπολη για το εξαποστειλάριον "Χρυσοπλοκώτατε πύργε και δωδεκάτειχε πόλις, ηλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα του Βασιλέως, ακατανόητον θαύμα, πώς γαλουχείς τον Δεσπότην;" Έλεγαν, δηλαδή, ότι - τάχα - κάποιος ύπόδουλος Έλληνας, που έβλεπε την Κωνσταντινούπολη από μακριά, έφτειαξε αυτόν τον ύμνο για να εκφράσει την κατάπληξή του πώς η Βασιλίδα των πόλεων τώρα ήταν η έδρα του δεσπότου (σουλτάνου) και τον γαλουχούσε!

Υ.Γ. Ο στίχος "στην γη να περπατήσεις και να μας καλοκαρδήσεις" έχω την εντύπωση ότι πρέπει να είναι γραμμένος στο τρίτο ενικό πρόσωπο. Άρα, μια ακόμη απόδειξη της αυθαίρετης (και μάλλον μεταγενέστερης) ερμηνείας.
Δεν είναι δική μου η εξήγηση αυτή αλλά την διάβασα κι εγώ πριν κάποια χρόνια και την άκουσα και πέρυσι από εναν λαογράφο σε μια εκπομπή στην τηλεόραση τις ημέρες των γιορτών. Εμένα πάντως μου φαίνεται λογικότατη εξήγηση γιατί πραγματικά και νοηματικά και συντακτικά δεν βγαίνει νόημα. Σας επισυνάπτω κι ενα site που αναφέρεται στην εν λογω ιστορία με μια λίγο διαφορετική εκδοχή από αυτή που άκουσα εγώ.

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=1378
 

vasilis

Πέτρου Βασίλειος
#9
1) Μήν παρεξηγήσουμε πάλι τόν κ. Λάμπρου, πού φυσικά δέν υἱοθετεῖ αὐτήν τήν ἐξήγηση. Θά εἶχε μάλιστα ἐνδιαφέρον αὐτό τό μεγαλυνάριο θά τεθεῖ ὡς θέμα στήν Ὑμνολογία (ἐν καιρῷ εὐθέτῳ) πρός ἑρμηνεία του.
2) Παρά τίς «παλαβομᾶρες» πού συνήθως γράφει ὁ Πέτρου, ἀπό τό μεσημέρι πού τό διάβασα, ψάχνω νά βρῶ καί νά θυμηθῶ, πού τά ἔχω διαβάσει αὐτά. Πάει κι ἕνας χρόνος περίπου, πού διάβασα αὐτή τήν ἑρμηνεία —σέ σοβαρό περιοδικό ἐκκλησιαστικό (;), πάντως κάπου σοβαρά, στό διαδίκτυο (;) σέ σοβαρό ἱστοτόπο πάντως— μπορεῖ ὄχι ἔτσι ἀκριβῶς, καί μάλιστα θυμᾶμαι πού τό συζητάγαμε μέ τούς ἱερεῖς, γιατί κι ἐμεῖς εἴχαμε πέσει στήν «παγίδα» νά μετατρέπουμε στίς γιορτές τῶν παιδιῶν τά κάλαντα στό σημεῖο «καί δέν μᾶς καταδέχεται» μέ τό «κι ὅλους μᾶς καταδέχεται», φανταζόμενοι ὅτι ἀναφέρεται στόν ἅγιο Βασίλειο.
Τά κάλαντα εἶναι λαϊκά ποιήματα καί ὄχι θεολογία. Σκοπό εἶχαν αὐτοί πού τά ἔλεγαν, περισσότερο νά ἀποσπάσουν χρήματα, δῶρα, γλυκίσματα κλπ..
Πράγματι, ἄν τά βάλεις σέ δύο στῆλες —ἔτσι τό εἶχα δεῖ ἐγώ— τότε ἀπομονώνονται τά δύο νοήματα. Τό ἕνα πού ἀναφέρεται στά ἐορταζόμενα γεγονότα, χωρίς καί πολύ θεολογία καί θεολογική ἀκρίβεια, μᾶλλον λαϊκή θρησκευτικότητα, καί τό ἄλλο σέ ὅλα τά ὑπονοούμενα γιά τούς νοικοκύρηδες περισσότερο τῶν οἰκιῶν πού ἐπεσκέπτοντο τά παιδιά.
Πάντως, θά προσπαθήσω νά θυμηθῶ καί νά βρῶ τήν πηγή.

Βέβαια, πρῶτα ὑποχρεοῦται ὁ θέσας τό θέμα νά τό κάνει, γιά νά μήν δημιουργεῖ ἀναστάτωση, ὡς συνήθως.


Δεν πειράζει πατέρα μου ας λέω παλαβομάρες, εγώ σας αγαπώ και μου αρέσει να ανάβουν καμιά φορά τα αίματα, άλλωστε αυτό είναι το αλατοπίπερο της ζωής.

Επι του θέματος πέρυσι το είχα ακούσει από εναν λαογράφο στην εκπομπή "Στην υγειά μας ρε παιδιά". Ψάχνω να βρώ που το είχα διαβάσει όμως. Ψάχνω και θα σας ενημερώσω σχετικώς.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#10
Σ᾿ εὐχαριστῶ Δημήτρη.
Καί ὁ Βασίλης, τώρα πιό σωστός, ἔκανε παράθεση.
Μά σάν νά θυμᾶμαι κάτι σέ γραπτό δημοσίευμα καί πολύ καλλίτερο σέ νόημα καί ἀνάλυση.
Πάντως εὐχαριστοῦμε.

 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#11
Στον ναο που ψαλλω , κατοπιν απαιτησεως των ιερεων και του εκκλησιασματος , τα ψαλλω καθε χρονο στην λειτουργια της πρωτοχρονιας πριν το δι' ευχων . Στην συγκεκριμενη λειτουργια της 1-1-2007 , ιερουργησε ο Θεοφιλεστατος Επισκοπος (βοηθος) Κνωσσου κ. Ευγενιος , ο οποιος μου ζητησε (και αυτος) να τα ψαλλω .
Κύριε Βαγγέλη μου,
Μ᾿ ὅλο τό συμπάθιο, ἐδῶ κολλάει τό «τί ἄλλο θ᾿ ἀκούσουμε», ἐννοεῖται ἐντός τῶν Ναῶν...

 

dkalpakidis

Δημήτριος Καλπακίδης
#12
Τά κάλαντα εἶναι λαϊκά ποιήματα καί ὄχι θεολογία. Σκοπό εἶχαν αὐτοί πού τά ἔλεγαν, περισσότερο νά ἀποσπάσουν χρήματα, δῶρα, γλυκίσματα κλπ.

Ίσως τα παλαιότερα να μήν ήταν τόσο λαϊκά αλλά περισσότερο λόγια. Δείτε την επισύναψη των 4 πρώτων στίχων μελοποιημένων Χριστουγεννιάτικων Εκκλησιαστικών Καλάντων περιοχής Κοτυώρων Πόντου.
Αν θέλετε, θα ψάξω να βρώ και τα άλλα στιχάκια να σας τα στείλω για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Υ.Γ. Ελπίζω να μή κατηγορηθώ για ρατσισμό...
 

Attachments

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#13
Δεν είναι δική μου η εξήγηση αυτή αλλά την διάβασα κι εγώ πριν κάποια χρόνια και την άκουσα και πέρυσι από εναν λαογράφο σε μια εκπομπή στην τηλεόραση τις ημέρες των γιορτών. Εμένα πάντως μου φαίνεται λογικότατη εξήγηση γιατί πραγματικά και νοηματικά και συντακτικά δεν βγαίνει νόημα. Σας επισυνάπτω κι ενα site που αναφέρεται στην εν λογω ιστορία με μια λίγο διαφορετική εκδοχή από αυτή που άκουσα εγώ.

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=1378
Πάτερ, την ευχή σας! Για κοιτάξτε εδώ λίγο...
]
Το εχω το παραπανω σαϊτ , αλλα εγω τουλαχιστον θεωρησα σκοπιμο να μην το ανεβασω .
 
#14
Αγαπητέ κ. Πέτρου.

α) Το ότι και νοηματικά και συντακτικά δεν βγαίνει νόημα στα εν λόγω κάλαντα, δεν σημαίνει τίποτα. Δεν νομίζωι ότι πρέπει να τα εξηγήσουμε με το τρόπο που παραθέτετε για να βγει νόημα. Κάποιος ευφάνταστος μπορεί να δώσει μιαν άλλη ερμηνεία. Και, βέβαια, και σε άλλα κάλαντα υπάρχουν αυτές οι ασυνταξίες και ο περίεργος τρόπος με τον οποίον μεταφερόμαστε από το ένα θέμα σε ένα άλλο, τελείως άσχετο.
β) Η ιστοσελίδα που παραθέσατε δεν θεωρώ ότι μας δίνει καμμία τεκμηριωμένη απάντηση, αφού απλώς γράφει ότι περίπου κι εσείς.
γ) Και ο λαογράφος να είπε αυτά που γράψατε, αν δεν τα τεκμηριώσει με τρόπο "φιλολογικό", εμένα δεν πρόκειται να με πείσει. Επαναλαμβάνω ότι εάν δεν πρόκειται περί μιας εντελώς καινούργιας "ερμηνείας", σίγουρα θα πρόκειται περί ενός λαϊκού μύθου, πολύ μεταγενέστερου. Σίγουρα, όμως, έχει ενδιαφέρον από λαογραφικής απόψεως να μάθουμε από ποια περιοχή ξεκίνησε αυτός ο μύθος και πότε. Αν δεν σας κάνει κόπο, λοιπόν, θα μας υποχρεώνατε, αν μας παραθέτατε στοιχεία που απαντούν στο πού και στο πότε αυτής της ιστορίας.
δ) Εννοείται ότι δεν ευρίσκεσθε στην θέση του κατηγορουμένου. Απλώς παραθέσατε μια -ενδιαφέρουσα κατά τα άλλα- πληροφορία, όπως την ακούσατε.
ε) Την ιστορία με το Εξαποστειλάριον την διάβασα στο βιβλίο του (Κωνσταντινουπολίτη, νομίζω) Κωνσταντίνου Καλλινίκου "Ο χριστιανικός ναός και τα τελούμενα εν αυτώ".
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#15
Ίσως τα παλαιότερα να μήν ήταν τόσο λαϊκά αλλά περισσότερο λόγια. Δείτε την επισύναψη των 4 πρώτων στίχων μελοποιημένων Χριστουγεννιάτικων Εκκλησιαστικών Καλάντων περιοχής Κοτυώρων Πόντου.
Αν θέλετε, θα ψάξω να βρώ και τα άλλα στιχάκια να σας τα στείλω για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.
Υ.Γ. Ελπίζω να μή κατηγορηθώ για ρατσισμό...
Αὐτά εἶναι γνωστά καί μάλιστα χαρακτηρίζονται βυζαντινά.
Αὐτά τά λέμε συνήθως στίς γιορτές τῶν Κέντρων Νεότητος καί ἰδίως ἐκεῖνα πού ἔχουν τμήματα βυζαντινῆς μουσικῆς.
Πάρα πολύ ὡραῖα !!!
Πόντος = Βυζάντιο

Καί βέβαια ὑπάρχουν καί ἄλλα, ἄλλων περιοχῶν, θεολογικώτερα.

 

dkalpakidis

Δημήτριος Καλπακίδης
#16
Αὐτά εἶναι γνωστά καί μάλιστα χαρακτηρίζονται βυζαντινά.
Αὐτά τά λέμε συνήθως στίς γιορτές τῶν Κέντρων Νεότητος καί ἰδίως ἐκεῖνα πού ἔχουν τμήματα βυζαντινῆς μουσικῆς.
Πάρα πολύ ὡραῖα !!!
Πόντος = Βυζάντιο

Καί βέβαια ὑπάρχουν καί ἄλλα, ἄλλων περιοχῶν, θεολογικώτερα.

Ελπίζουμε να ανέβουν κι άλλα παρόμοια...
 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#19
π. Μάξιμος;20357 said:
Κύριε Βαγγέλη μου,
Μ᾿ ὅλο τό συμπάθιο, ἐδῶ κολλάει τό «τί ἄλλο θ᾿ ἀκούσουμε», ἐννοεῖται ἐντός τῶν Ναῶν...

Πατερ με ολο τον σεβασμο (και με ολο το συμπαθειο) :
1ον : Οτι δοξη τω προεστωτι (αυτο το ξερετε καλα γιατι ειστε προεστωτας) .
2ον : Ο πελατης (μεταφορικα η εκφραση) εχει παντα δικιο .
3ον : Αν και εσεις ζητουσατε (υποθεση εργασιας κανω) απο τον ψαλτη σας να το ψαλλει , ειμαι βεβαιος οτι θα το εψαλλε.
4ον (και κυριωτερο) : Το θελω και εγω , μου αρεσει . Εξ'αλλου δεν φημιζωμαι για την απολυτη προσηλωση μου (καλως ἠ κακως) σε αυτη την ερμη ''παραδοση'' .

ΥΓ : Ως προς ''το τι αλλο θα ακουσωμε , εννοειται εντος των ναων..'' : Μα ηδη εχουμε ακουσει και κανεις (κληρικος ή λαϊκος) δεν ειπε τιποτα , κανεις δεν διαμαρτυρηθηκε . Επιτρεπεται να ψαλλεται ο Εθνικος μας Υμνος εν ωρα εκκλησιαστικης ακολουθιας ; Ξερω οτι ξερετε τι εννοω .
Και κατι ακομα : Οταν ο Ελευθεριος Βενιζελος επεσκεφθη το 1920 την Πολη , στην επισημη Δοξολογια που εγινε , εψαλλει και το ''ορη γλαυκα'' . Ενας υμνος
για την Κρητη και τον Ελευθεριο Βενιζελο , σε στιχους Κορνηλιας Ταβανιωτη και μελοποιηση Νηλεως Καμαραδου και Μιχαηλ Χ''Αθανασιου .
Επισυναπτω τον εν λογω υμνο . Τον αποδιδει η χορωδια του Σωματειου Ιεροψαλτων Νομου Ηρακλειου ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΚΡΗΤΗΣ , σε συναυλια στην Λειβαδια το 1987 . Χοραρχης ο παλαιμαχος πια συναδελφος Θεοδωρος Αντωνακακης .
Με Σεβασμο και Εκτιμηση
Β.Λ.
 

Attachments

Last edited:
#20
Τελικώς, κάθε αντιδικία για καλό, θα έλεγα παραφράζων το γνωστό γνωμικό. Υπερευχαριστούμε κ. Λιναρδάκη γι΄ αυτό το υπέροχο εθνικόν άσμα, το οποίο μας κατασυνεκίνησε. Εδώ και καιρό έλεγα να ρωτήσω - ποιον άλλο; - τον γνωστό εκ Κρήτης ιεροψάλτη, αν είχε τον Ύμνον εις τον Ελευθέριον Βενιζέλον, ο οποίος υπάρχει καταγεγραμμένος στην Ζωοδόχο Πηγή του Μιχ. Χατζηαθανασίου. Να που δεν χρειάστηκε.

Υ.Γ. Πάντως στο βιβλίο του Χατζηαθανασίου αναφέρεται ότι ο ύμνος ετονίσθη υπό των Βασιλείου (υιού του Νηλέως) Καμαράδου και Μιχαήλ Χατζηαθανασίου.
 
Last edited: