[Ερώτηση] Ειρμοί και τροπάρια κανόνων πλ. δ΄ που καταλήγουν στον Βου αντί στον Νη

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#1
[Σημ. συντ. (π.Μ.)] Μετακίνηση μηνυμάτων από εδώ.

Ερωτήθηκα για τα τροπάρια του δεύτερου κανόνα της εορτής (αυτά του πλαγίου του τετάρτου) για ποιο λόγο αρκετά από αυτά τελιώνουν στον Βου αντί στο Νη. Η πηγή που χρησιμοποίησα ήταν το Ειρμολόγιον του Ιωάννου Πρωτοψάλτου, αλλά η αλήθεια είναι ότι το φαινόμενο αυτό με ξένιζε από την εποχή που μαθαίναμε το ειρμολόγιο στη σχολή.
Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο Ιωάννης εφαρμόζει αυτή την θέση, όταν η τελευταία συλλαβή του τροπαρίου τονίζεται, κάτι που δεν συμβαίνει στους ειρμούς όλου του κανόνα της εορτής. Στον Ειρμό της Η΄ Ωδής όπου το μέλος τελιώνει με την φράση "ο των Πατέρων ημών", το μέλος καταλήγει πάλι στο Νη (ίσως διότι πρόκειται για άρθρο, χωρίς αυτό να είναι κανόνας για τον Ιωάννη, αφού αλλού αναιρείται).
Μετά από μία έρευνα στο ειρμολόγιο του Πέτρου, στους ειρμούς που παρουσιάζει ο Πέτρος ο Βυζάντιος παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο, όπως στους "Θάλασσαν έπηξας", "Ίδετε ίδετε", "Πρόσεχε ουρανέ" κ.λ.π.
Έχει κανείς κάποιο άλλο στοιχείο επ' αυτού;
 
Last edited by a moderator:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#2
Ερωτήθηκα για τα τροπάρια του δεύτερου κανόνα της εορτής (αυτά του πλαγίου του τετάρτου) για ποιο λόγο αρκετά από αυτά τελιώνουν στον Βου αντί στο Νη. Η πηγή που χρησιμοποίησα ήταν το Ειρμολόγιον του Ιωάννου Πρωτοψάλτου, αλλά η αλήθεια είναι ότι το φαινόμενο αυτό με ξένιζε από την εποχή που μαθαίναμε το ειρμολόγιο στη σχολή.
Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο Ιωάννης εφαρμόζει αυτή την θέση, όταν η τελευταία συλλαβή του τροπαρίου τονίζεται, κάτι που δεν συμβαίνει στους ειρμούς όλου του κανόνα της εορτής. Στον Ειρμό της Η΄ Ωδής όπου το μέλος τελιώνει με την φράση "ο των Πατέρων ημών", το μέλος καταλήγει πάλι στο Νη (ίσως διότι πρόκειται για άρθρο, χωρίς αυτό να είναι κανόνας για τον Ιωάννη, αφού αλλού αναιρείται).
Μετά από μία έρευνα στο ειρμολόγιο του Πέτρου, στους ειρμούς που παρουσιάζει ο Πέτρος ο Βυζάντιος παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο, όπως στους "Θάλασσαν έπηξας", "Ίδετε ίδετε", "Πρόσεχε ουρανέ" κ.λ.π.
Έχει κανείς κάποιο άλλο στοιχείο επ' αυτού;
Υπενθύμιση για να απαντηθεί κ από τον φίλτατο Λαοσυνάκτη το τεθέν...
 
#3
Ερωτήθηκα για τα τροπάρια του δεύτερου κανόνα της εορτής (αυτά του πλαγίου του τετάρτου) για ποιο λόγο αρκετά από αυτά τελιώνουν στον Βου αντί στο Νη. Η πηγή που χρησιμοποίησα ήταν το Ειρμολόγιον του Ιωάννου Πρωτοψάλτου, αλλά η αλήθεια είναι ότι το φαινόμενο αυτό με ξένιζε από την εποχή που μαθαίναμε το ειρμολόγιο στη σχολή.
Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο Ιωάννης εφαρμόζει αυτή την θέση, όταν η τελευταία συλλαβή του τροπαρίου τονίζεται,
Ο αείμνηστος άρχων Θρασύβουλος Στανίτσας μου είχε επιβεβαιώσει αυτό που υπογράμμισα δηλ. όταν η κατάληξη τονίζεται στη λήγουσα το μέλος μπορεί να κάνει κατάληξη στον ΒΟΥ... αλλά όχι πάντα...
Πολλές φορές είχαμε ψάλει σύντομη δοξολογία πλ. δ' ήχου που έχει ουκ ολίγες οξύτονες καταλήξεις... κατάληξη όμως στον Βου στο χειρόγραφο (που δεν το έχω γιατί δεν το πήρα) είχε σε δύο στίχους:«Ευλογητός ει Κύριε ο Θεός των πατέρων ημών» και «Γένοιτο Κύριε» (Ναι!! Ήταν γραμμένοι και οι στίχοι του αριστερού:D)


Υπενθύμιση για να απαντηθεί κ από τον φίλτατο Λαοσυνάκτη το τεθέν...
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#4
Ο αείμνηστος άρχων Θρασύβουλος Στανίτσας μου είχε επιβεβαιώσει αυτό που υπογράμμισα δηλ. όταν η κατάληξη τονίζεται στη λήγουσα το μέλος μπορεί να κάνει κατάληξη στον ΒΟΥ... αλλά όχι πάντα...
Πολλές φορές είχαμε ψάλει σύντομη δοξολογία πλ. δ' ήχου που έχει ουκ ολίγες οξύτονες καταλήξεις... κατάληξη όμως στον Βου στο χειρόγραφο (που δεν το έχω γιατί δεν το πήρα) είχε σε δύο στίχους:«Ευλογητός ει Κύριε ο Θεός των πατέρων ημών» και «Γένοιτο Κύριε» (Ναι!! Ήταν γραμμένοι και οι στίχοι του αριστερού:D)
Απάντησε ο Στανιτσοσυνάκτης! Θερμότατες ευχαριστίες, Νικολάκη!

Μήπως η Δοξολογία ήταν του Μιχαλάκη; ή αυτή εδώ;