«Τη Θεοτόκω εκτενώς» και «Ου σιωπήσωμέν ποτε» προς το «Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ»

basil

Παλαιό Μέλος
#1
Αγαπητοί μέλη του Forum Αναλόγιον,

'Εχω μερικές ερωτήσεις για τα δύο τροπάρια στην αρχή της ακολουθίας του Μικρού Παρακλητικού Κανώνα- το <<τη Θεοτόκω εκτενώς>> και το <<ου σιωπήσωμέν ποτε>>, τα οποία ψάλλονται προς το <<ο υψωθείς εν τω Σταυρώ>>.

Γνωρίζω το κανονικό μέλος αυτού του προσομοίου-- βλέπετε, π.χ., το μέλος που βρίσκεται στη Μουσική Κυψέλη [1] στη σελίδα 49. Αλλά στη σελίδα 555 του Νέου Αναστασιματαρίου υπό Πέτρου Λαμπαδαρίου και Ιωάννου Πρωτοψάλτου [2], ένα πολύ διαφορετικό μέλος είναι γραμμένο για αυτά τα τροπάρια. Από πού προέρχεται αυτό το <<έτερον μέλος>>, και γιατί χρησιμοποιείται αντί το κανονικό μέλος του προσομοίου;

Ακόμη πιο περίεργο είναι το ότι η μουσική του παρακλητικού κανόνα υπό π. Κωνσταντίνου Παππαγιάννη στον τόμο του μηνός Αυγούστου του Μουσικού Μηνολογίου του, στη σελίδα 301, χρησιμοποιεί και τα δύο μέλη του προσομοίου--το <<έτερον μέλος>> (που περιγράφεται στη προηγούμενη παράγραφο) χρησιμοποιείται για το <<τη Θεοτόκω εκτενώς>>, και το κανονικό μέλος χρησιμοποιείται για το <<ου σιωπήσωμέν ποτε>>. Γιατί χρησιμοποιεί δύο διαφορετικές μορφές του ιδίου προσομοίου μαζί έτσι, σε σειρά;

Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος, αφού η ίδια περιέργεια παρατηρείται στις ηχογραφήσεις του Ιακόβου Ναυπλιώτου [3] [4] σε analogion.com.

Ευχαριστώ,
Βασίλειος

[1] http://tinyurl.com/9yyunw
[2] http://tinyurl.com/oetznx
[3] http://tinyurl.com/p96jpo
[4] http://tinyurl.com/prdg2p
 

Emmanouil Giannopoulos

Emmanouil Giannopoulos
#2
Απλά, μια βασική διαφορά είναι ότι στο Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν... αλλάζει ελαφρά η γνωστή μουσική του προσομοίου για να ολοκληρωθεί το νόημα ορθά: καὶ προσπέσωμεν ἐν μετανοίᾳ, και όχι ἐν μετανοίᾳ κράζοντες, αλλά κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς. Και αυτό γίνεται στη σελ. 565 του βιβλίου (η έκδοση αυτή κατέγραφε την πατριαρχική ασματική παράδοση), στην ηχογράφηση του Ναυπλιώτη και στον Παρακλητικό κανόνα υπό π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη!
Ε.Γ.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#3


Ὁμοίως καὶ στὴν α' ἔκδοση τῶν παρακλητικῶν κανόνων στὸ ἀναστασιματάριον Ἰωάννου 1858 σσ. 540-541.